Анатоль Паўлавіч Дастанка

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Анатоль Паўлавіч Дастанка
Дата нараджэння 2 ліпеня 1937(1937-07-02) (82 гады)
Месца нараджэння
Грамадзянства
Род дзейнасці вучоны
Навуковая сфера микроелектроника
Месца працы
Навуковая ступень доктар тэхнічных навук
Альма-матар
Узнагароды і прэміі

Анатоль Паўлавіч Дастанка (2 ліпеня 1937, вёска Обчын, Любанскі раён, Мінская вобласць) — вучоны ў галіне цвердацельнай мікраэлектронікі. Акадэмік Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі (1991; член-карэспандэнт з 1986), доктар тэхнічных навук (1979), прафесар (1979). Заслужаны дзеяч навукі і тэхнікі БССР (1982). Заслужаны вынаходнік СССР (1987).

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Скончыў Рэчанскую сярэднюю школу. У 19551957 гг. працаваў рознарабочым у г.п. Любань, у 19561957 гг. — машыністам халадзільных машын і ўстановак рыбазавода ў г. Гагры Грузінскай ССР. У 1957 г. паступіў у Таганрогскі радыётэхнічны інстытут, які закончыў у 1962 г. па спецыяльнасці «Электронныя прыборы» і быў пакінуты там на пасадзе малодшага навуковага супрацоўніка, затым працаваў кіраўніком сектара па мікраэлектроніцы, начальнікам аддзела электронна-прамянёвай тэхналогіі. З 1970 г. працуе ў Мінску. З 1975 года загадчык заснаванай ім кафедры тэхналогіі радыёэлектроннай апаратуры (зараз кафедра сучасных электронных тэхналогій Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта інфарматыкі і радыёэлектронікі). З 1985 па 1993 г. — прарэктар, першы прарэктар па вучэбнай рабоце Мінскага радыётэхнічнага інстытута, з 1993 г. — старшыня Вышэйшай атэстацыйнай Камісіі пры Савеце Міністраў Рэспублікі Беларусь, а пасля яе пераўтварэння — старшыня Дзяржаўнага вышэйшага атэстацыйнага камітэта Рэспублікі Беларусь.

Мае 248 вынаходніцтваў (укаранёна ў рэальную вытворчасць і навуковы працэс больш за 60).

Узнагароды[правіць | правіць зыходнік]

Дзяржаўная прэмія БССР 1982 г. за даследаванне, распрацоўку і ўкараненне комлексу высокаэфектыўных тэхналагічных працэсаў і абсталявання для вытворчасці вырабаў мікраэлектронікі. Прэмія Савета Міністраў Рэспублікі Беларусь 1991 г. за распрацоўку і ўкараненне высокаэфектыўных рэсурсазберагальных тэхналогій, якія забяспечваюць эканомію вострадэфіцытных і каштоўных матэрыялаў. Дзяржаўная прэмія Рэспублікі Беларусь 1996 г. за цыкл падручнікаў і вучэбных дапаможнікаў для вышэйшых і сярэдніх спецыяльных вучэбных устаноў па тэхналогіі вытворчасці ЭВМ, фізіка-хімічных і тэхналагічных дысцыплінах радыё і электронна-вылічальнага профілю (у суаўт.). Узнагарожданы Ганаровай граматай Вярхоўнага Савета БССР і залатым медалём ВДНГ СССР.


Ганаровы грамадзянін г. Любань (1999).

Працы[правіць | правіць зыходнік]

  • Технология интегральных схем. Мн.: Высшая школа, 1982.
  • Плазменная металлизация в вакууме. Мн.: Наука и техника, 1983 (у суаўт.).
  • Пленочные токопроводящие системы СБИС. Мн.: Вышэйшая школа, 1989 (сум. з В. У. Баранавым, Шаталавым).
  • Технология и автоматизация производства радиоэлектронной аппаратуры. М: Радио и связь, 1989 (у суаўт.).
  • Плазменные процессы в производстве изделий электронной техники. Т. 1-3. Мн.: ФУАинформ, 2000-2001 (у суаўт.).

Зноскі

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]