Анцівох Дзмітрыевіч Кантэмір

З пляцоўкі Вікіпедыя
Анцівох Кантэмір
Antioh Cantemir
Князь А. Д. Кантэмір
Князь А. Д. Кантэмір
Асабістыя звесткі
Імя пры нараджэнні Анцівох Дзмітрыевіч Кантэмір
Дата нараджэння 21 верасня 1708(1708-09-21)[1][2][3]
Месца нараджэння
Дата смерці 11 красавіка 1744(1744-04-11)[4][2][3] (35 гадоў)
Месца смерці
Грамадзянства Flag of Russia.svg Расійская імперыя
Бацька Дзмітрый Канстанцінавіч Кантэмір[4][7][…]
Маці Casandra Cantacuzino[d][4]
Альма-матар
Прафесійная дзейнасць
Род дзейнасці рускі дыпламат, паэт эпохі Асветніцтва
Кірунак Асвета[d]
Жанр сатыра
Мова твораў руская мова
Лагатып Вікісховішча Медыяфайлы на Вікісховішчы

Анцівох Дзмітрыевіч Кантэмір (руск.: Антиох Дмитриевич Кантемир; рум.: Antioh Dimitrievici Cantemir; 10 верасня (21 верасня) 1708, Канстанцінопаль, па іншых дадзеных Ясы — 31 сакавіка (11 красавіка) 1744, Парыж, Францыя) — рускі паэт-сатырык і дыпламат, дзеяч ранняй рускай Асветы. Найбольш буйны рускі паэт сілабічнай эпохі (да рэформы Традзьякоўскага — Ламаносава).

Зноскі

  1. Кантемир, Антиох Дмитриевич // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохоров — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969. Праверана 21 студзеня 2017.
  2. а б в Кантемир, Антиох Дмитриевич // Русский биографический словарьСПб.: 1897. — Т. 8. — С. 465–473.
  3. а б Серман И. З. Кантемир // Краткая литературная энциклопедияМ.: Советская энциклопедия, 1966. — Т. 3. — С. 372–373.
  4. а б в г д Р. Сементковский Кантемир, Антиох Дмитриевич // Энциклопедический словарьСПб.: Брокгауз — Ефрон, 1895. — Т. XIV. — С. 314–317.
  5. а б Кантемир Антиох Дмитриевич // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохоров — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969. Праверана 25 лютага 2017.
  6. а б M. G. Cantemir // Encyclopædia Britannica: a dictionary of arts, sciences, literature and general information / H. Chisholm — 11 — New York, Cambridge, England: University Press, 1911. — Vol. 5. — P. 209.
  7. В. Р—в Кантемир, Дмитрий Константинович // Энциклопедический словарьСПб.: Брокгауз — Ефрон, 1895. — Т. XIV. — С. 317.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • БЭ ў 18 тамах., Т.8. Мн., 1999, С.8