Арас Бенедыкт дэ Сасюр

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Арас Бенедыкт дэ Сасюр
H-B de Saussure.gif
Дата нараджэння

17 лютага 1740(1740-02-17)[1][2][3][4]

Месца нараджэння

Шэн-Бужры[d], кантон Жэнева, Швейцарыя

Дата смерці

22 студзеня 1799(1799-01-22)[1][2][3][4] (58 гадоў)

Месца смерці

Жэнева, кантон Жэнева, Швейцарыя

Месца пахавання

Могілкі Каралёў[d]

Грамадзянства

Republic of Geneva[d]

Бацька:

Нікалас дэ Сасюр[d]

Дзеці:

Альбярціна Адрыена Некер дэ Сасюр[d], Нікала Тэадор дэ Сасюр[d] і Альфонс дэ Сасюр[d]

Род дзейнасці

фізік, метэаролаг, батанік, альпініст, прафесар універсітэта

Альма-матар

Жэнеўскі ўніверсітэт

Узнагароды і прэміі

член Лонданскага каралеўскага таварыства[d]

Commons-logo.svg Арас Бенедыкт дэ Сасюр на Вікісховішчы
Сістэматык жывой прыроды
Band 1x200px.png
Аўтар найменняў шэрага батанічных таксонаў. У батанічнай (бінарнай) наменклатуры гэтыя назвы дапаўняюцца скарачэннем «Sauss.».
Спіс такіх таксонаў на сайте IPNI

Арас Бенедыкт дэ Сасюр (фр.: Horace-Bénédict de Saussure; 17 лютага 1740, Конш, пад Жэневай - 22 студзеня 1799, Жэнева) — швейцарскі прыродазнавец, адзін з заснавальнікаў геалогіі.

Біялогія[правіць | правіць зыходнік]

У 1762-86 гадах прафесар натурфіласофіі ў Жэнеўскім універсітэце. Першым даследваў геалагічную будову Альпаў, ахарактарызаваў пашыраныя там горныя пароды і ўмовы іх залягання. Навуковыя працы па батаніцы, метэаралогіі, руху ледавікоў. Яго імем названы тонказярністы агрэгат мінералаў - сасюрыт, а таксама кратар на Месяцы.

Зноскі

  1. 1,0 1,1 data.bnf.fr: платформа адкрытых дадзеных — 2011. Праверана 10 кастрычніка 2015.
  2. 2,0 2,1 Horace Bénédict de Saussure // Comité des travaux historiques et scientifiques — 1834. Праверана 9 кастрычніка 2017.
  3. 3,0 3,1 Horace Benedict de Saussure // Encyclopædia Britannica Праверана 9 кастрычніка 2017.
  4. 4,0 4,1 Horace-Bénédict de Saussure // SNAC Праверана 9 кастрычніка 2017.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т.14: Рэле — Слаявіна / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш — Мн.: БелЭн, 2002. — Т. 14. — С. 192. — 512 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0238-5 (Т. 14).

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]