Арцём Аляксандравіч Васькоў

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Футбол
Арцём Васькоў
Поўнае імя Арцём Аляксандравіч Васькоў
Нарадзіўся 21 кастрычніка 1988(1988-10-21)[1] (32 гады)
Грамадзянства Flag of Belarus.svg Беларусь
Рост 165 см
Вага 62 кг
Пазіцыя паўабаронца
Інфармацыя пра клуб
Клуб Беларусь Гомель
Нумар 22
Маладзёжныя клубы
2004—2006 Беларусь Гомель
Клубная кар’ера[* 1]
2006 Беларусь Дынама (Мінск) 0 (0)
2007—2011 Латвія Блазма (Рэзэкнэ) 36 (5)
2009   Беларусь Нёман (Гродна) 1 (0)
2009—2010   Азербайджан Алімпік-Шувалан (Баку) 12 (0)
2010   Беларусь ДБК-Гомель 10 (1)
2011   Беларусь Віцебск 21 (1)
2012—2015 Беларусь Тарпеда-БелАЗ (Жодзіна) 98 (14)
2016 Беларусь Нёман (Гродна) 23 (1)
2017 Латвія Вэнтспілс 16 (0)
2018 Беларусь Смалявічы 23 (4)
2019 Беларусь Гарадзея 17 (0)
2020— Беларусь Гомель
  1. Колькасць гульняў і галоў за прафесійны клуб лічыцца толькі для розных ліг нацыянальных чэмпіянатаў, адкарэктавана станам на 30 снежня 2019.

Арцём Васькоў (нар. 21 кастрычніка 1988, Гомель) — беларускі футбаліст, паўабаронца клуба «Гомель».

Клубная кар’ера[правіць | правіць зыходнік]

Пачынаў займацца футболам у Гомелі, пасля трапіў у мінскае «Дынама». Не замацаваўся ў мінскім клубе і адправіўся ў Латвію. У 2009 годзе аддаваўся ў арэнду гродзенскаму «Нёману», потым гуляў у Азербайджане. У 2011 годзе вярнуўся ў Беларусь, гуляў за гомельскі ДБК і «Віцебск».

У сакавіку 2012 года стаў іграком жодзінскага «Тарпеда-БелАЗ». У жодзінскім клубе здолеў замацавацца ў аснове, звычайна выступае на пазіцыі правага паўабаронцы. Выдатна правёў сезон 2014: выступаючы на розных пазіцыях у паўабароне, забіў 6 галоў. Канец сезона 2014 вымушаны быў прапусціць з-за траўмы.

У студзені 2015 года падоўжыў кантракт з аўтазаводцамі[2]. У сезоне 2015 у асноўным з’яўляўся на полі, выходзячы на замену. У студзені 2016 года пакінуў «Тарпеда-БелАЗ»[3].

Пасля зыходу з «Тарпеда-БелАЗ» некаторы час падтрымліваў форму разам з «Гомелем», але неўзабаве далучыўся да «Нёмана» і падпісаў кантракт з гродзенскім клубам[4]. У складзе «Нёмана» замацаваўся ў аснове, толькі канец сезона прапусціў з-за траўмы.

У студзені 2017 года стаў іграком латвійскага «Вэнтспілса»[5]. Дапамог камандзе выйграць Кубак Латвіі, забіўшы гол у фінальным матчы супраць «Рыгі» (2:2, пен. 6:5). У снежні 2017 года пакінуў «Вэнтспілс»[6].

У студзені 2018 года папоўніў склад дэбютанта беларускай Вышэйшай лігі — клуб «Смалявічы»[7]. У красавіку не гуляў з-за траўмы, пазней замацаваўся ў стартавым складзе каманды.

У снежні 2018 года падпісаў кантракт з «Гарадзеяй»[8]. У першай палове сезона 2019 звычайна выхадзіў на замену, пазней стаў пераважна гуляць за дубль. У снежні 2019 года пакінуў каманду[9] і ў хуткім часе стаў іграком «Гомеля»[10].

Дасягненні[правіць | правіць зыходнік]

Грамадзянская пазіцыя[правіць | правіць зыходнік]

Пасля жорсткага разгону акцый пратэстаў, выкліканых масавымі фальсіфікацыямі на прэзідэнцкіх выбарах 2020 года, збіцця і катаванняў затрыманых пратэстоўцаў, разам з 92 іншымі беларускімі футбалістамі выступіў з асуджэннем гвалту ў Беларусі[11].

Зноскі

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]