Віктар Уладзіміравіч Хурсік

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Віктар Уладзіміравіч Хурсік
Асабістыя звесткі
Дата нараджэння: 9 мая 1953(1953-05-09) (65 гадоў)
Месца нараджэння:
Грамадзянства:
Альма-матар:
Літаратурная дзейнасць
Род дзейнасці: журналіст, публіцыст, пісьменнік, выдавец, грамадскі дзеяч

Віктар Уладзіміравіч Хурсік (нар. 9 мая 1953, чыгуначная станцыя Уборак, Асіповіцкі раён, БССР[1]) — беларускі журналіст, публіцыст, пісьменнік, выдавец, грамадскі дзеяч.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Навучаўся ва Уборкаўскай пачатковай, Жорнаўскай няпоўнай сярэдняй і Дараганаўскай сярэдняй школах Асіповіцкага раёна Магілёўскай вобласці. Скончыў Мінскі політэхнічны тэхнікум (1972), завочна Беларускі політэхнічны інстытут (1982). У 1972-1974 гадах праходзіў тэрміновую вайсковую службу ў Цэнтральнай групе войскаў у Чэхаславакіі (г. Камарна, Славакія). Працаваў на станкабудаўнічым заводзе імя Кірава ў Мінску, у Мінскім спецыяльным канструктарскім бюро працяжных станкоў, Мінскім навукова-вытворчым аб'яднанні «Цэнтр». Рэгулярна друкаваўся у беларускай прэсе з 1980 года. У 1991—2009 гадах супрацоўнік газеты «Звязда». З 2009 года прыватны выдавец. Член Саюза беларускіх пісьменнікаў і Беларускай асацыяцыі журналістаў. Жыве ў Мінску.

Дзейнасць[правіць | правіць зыходнік]

Вынаходніцкая[правіць | правіць зыходнік]

Аўтар двух вынаходстваў у галіне станкабудавання (пасв. СССР № 18197775 і 1765020).

Гісторыка-даследчая[правіць | правіць зыходнік]

Вывучае гісторыю Асіповіцкага раёна, жыццё і дзейнасць Магдалены Завішы (Красінскай, Радзівіл). Адзін з укладальнікаў гісторыка-дакументальнай хронікі "Памяць. Асіповіцкі раён" ISBN 985-6302-36-6 (2002).

Пісьменніцкая[правіць | правіць зыходнік]

Аўтар кніг:

  • «Белы лебедзь у промнях славы. Магдаліна Радзівіл», ISBN 985-6024-37-4 (2001);
  • "Трагедыя белай гвардыі. Беларускія дваране ў паўстанні 1863—1864 гг.", ISBN 985-6024-40-4, (2002)
  • "Кроў і попел Дражна. Гісторыя партызанскага злачынства", ISBN 985-6718-26-0, (2006)

Шмтлікія артыкулы Віктара Хурсіка гісторыка-краязнаўчай тэматыкі змешчаны ў перыядычных выданнях Беларусі.

Перакладчыцкая[правіць | правіць зыходнік]

Пераклаў з польскай мовы і выдаў кнігі «Успаміны Крыштафа Завішы ваяводы Мінскага. 1666—1721» (ISBN 978-985-6888-69-7), (2011) і «Маскоўская ўлада на Літве. 1863—1869», (ISBN 978-985-7025-03-9), (2013).

Грамадска-палітычная[правіць | правіць зыходнік]

Член і адзін з заснавальнікаў Аб'яднанай грамадзянскай партыі (Беларусь)[2]. Актыўны пазаштатны карэспандэнт прыватных беларускіх друкаваных і эфірных СМІ. Уганараваны клубам "Спадчына" імя Анатоля Белага медалём Васіля Быкава "За праўду ў творчасці" (2008) ("І паўстала "Спадчына". Мінск, 2014. ISBN 978-985-7025-32-9).

19 красавіка 2008 г. разам з іншымі ўдзельнічаў ва несанкцыяваным усталяванні мемарыяльнага крыжа «ў памяць ахвяр злачынстваў савецкіх партызан» у вёсцы Дражна (Старадарожскі раён) за што 15 мая 2008 года Віктар Хурсік, на той момант супрацоўнік газеты «Звязда», быў асуджаны Старадарожскім раённым судом да 15 сутак арышту паводле частцы 1-й артыкула 23.34 КаАП РБ («парушэнне вызначанага парадку арганізацыі альбо правядзення масавага мерапрыемства»)[3][4].

Выдавецкая[правіць | правіць зыходнік]

Выдавецкую дзейнасць пачаў у 1991 годзе стварэннем малога прадпрыемства «Арэлі», затым прыватнага выдавецтва «Пейто», з 2003 года Віктар Хурсік з'яўляецца прыватным выдаўцом. Яго кнігі маюць міжнародныя коды ISBN: 985-6024 (44 назвы), 978-985-6718 (100 назваў), 978-985-6888 (100 назваў), 978-985-7025 (46 назваў на 10 мая 2015)[5][6]. Выдаў 14 назваў брашур пра вёскі Беларусі. Сярод 300 назваў кніг, выдадзеных Хурсікам, 18 - кнігі беларускага гісторыка Яўгена Анішчанкі, кнігі пісьменніцы Лідзіі Арабей, старэйшага паэта і перакладчыка Івана Бурсава, перакладчыка Андрэя Каляды, паэтаў Уладзіміра Някляева, Сяргея Панізніка, пісьменніка і краязнаўца Алеся Карлюкевіча, іншых беларускіх творцаў.

Дыпламант Міжнароднай кніжнай выставы-кірмашу «Кнігі Беларусі-2009» (Мінск), удзельнік выстаў гістарычнай кнігі ў Варшаве і кніжных выставак у Беластоку (Польшча)..

Зноскі

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]