Георгіяс Пападопулас

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Георгіяс Пападопулас
грэч.: Γεώργιος Παπαδόπουλος
Георгіяс Пападопулас
сцяг
Прэм'ер-міністр Грэцыі
13 снежня 1967 — 8 кастрычніка 1973
Папярэднік: Канстантынас Коліяс
Пераемнік: Спірас Маркезініс
сцяг
7-ы Прэзідэнт Грэцыі
19 жніўня 1973 — 25 лістапада 1973
Папярэднік: Пасада адноўлена
Пераемнік: Федан Гізікіс
 
Партыя: беспартыйны
Адукацыя:
Прафесія: Ваенны
Дзейнасць: палітык, афіцэр, ваенны
Веравызнанне: Праваслаўны
Нараджэнне: 5 мая 1919(1919-05-05)[1][2][3]
Смерць: 27 чэрвеня 1999(1999-06-27)[1][2][3] (80 гадоў)
Пахаванне:
Бацька: Хрыстас Пападопулас
Маці: Хрысула Пападопулу
Дзеці: сын: Андрэас
 
Узнагароды:
Вялікі крыж ордэна Збавіцеля Grand Cross of the Order of Honour

Гео́ргияс Пападо́пулас (грэч.: Γεώργιος Παπαδόπουλος, 5 мая 1919 — 27 чэрвеня 1999) — глава хунты «чорных палкоўнікаў», якая кіравала ў Грэцыі ў 19671974 гг.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Нарадзіўся ў селі Элеахоры на Пелапанесе, у сям’і настаўніка. Бацька — Хрыстас Пападопулас, маці — Хрысула Пападопулу. Меў двух малодшых братоў — Канстанціна і Харлампія.

У 1940 скончыў школу курсантаў. Пазней удзельнічаў у Другой сусветнай вайне, ваяваў супраць італьянскіх і германскіх войскаў.

19 кастрычніка 1951 года ўдзельнічаў як адзін з суддзяў у працэсе над Нікасам Белаянісам і яго таварышамі.

21 красавіка 1967 года ўдзельнічаў ва ўрадавым перавароце, у выніку якога ваенная дыктатура прыйшла да ўлады. Са снежня таго ж года міністр нацыянальнай абароны Грэцыі. Пазней прэзідэнт партыі дэмакратаў.

У 1973 г. пачаў праводзіць непаслядоўную лібералізацыю, адмяніў манархію ў Грэцыі і стаў яе першым прэзідэнтам, у выніку чаго страціў падтрымку сярод сваіх ранейшых паплечнікаў па хунце.

25 лістапада 1973 г., пасля студэнцкіх выступленняў, зрынуты генералам Дзімітрыясам Іаанідысам, які ўзначаліў хунту.

Пасля звяржэння хунты ў 1974 г. прыцягнуты да суда і прысуджаны да смяротнага пакарання, якое было заменена на пажыццёвае зняволенне Канстантынасам Караманлісам. Утрымліваўся ў афінскай турме «Карыдала». Памёр сваёй смерцю ад хранічнага захворвання.

Зноскі

  1. 1,0 1,1 Georgios Papadopoulos // SNAC — 2010. Праверана 9 кастрычніка 2017.
  2. 2,0 2,1 Georgios Papadopoulos // Find a Grave — 1995. — ed. size: 165000000 Праверана 9 кастрычніка 2017.
  3. 3,0 3,1 Γεώργιος Παπαδόπουλος // Discogs — 2000. Праверана 9 кастрычніка 2017.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • А. А. Улунян «Ошибка полковника Пападопулоса: Крах идеи „сильной руки“ и крушение системы „управляемой демократии“ в Греции (1967—1974 гг.)», Институт всеобщей истории РАН, 2004 г. ISBN 5-94067-104-7