Георгіяс Пападопулас

Георгіяс Пападопулас
грэч. Γεώργιος Παπαδόπουλος
прэм’ер-міністр Грэцыі 13 снежня 1967 — 8 кастрычніка 1973
Папярэднік	Konstantinos Kollias[d]
Пераемнік	Spiridon Markezinis[d]
Minister for National Defence of Greece[d] 13 снежня 1967 — 8 кастрычніка 1973
Папярэднік	Grigorios Spandidakis[d]
Пераемнік	Q14872975?
Minister of National Education and Religious Affairs of Greece[d] 20 чэрвеня 1969 — 21 ліпеня 1970
Папярэднік	Theofylaktos Papakonstantinou[d]
Пераемнік	Q16330487?
Minister at the Presidency of the Government of Greece[d] 21 красавіка 1967 — 8 кастрычніка 1973
Папярэднік	Grigorios Kasimatis[d]
Пераемнік	Ioannis Agathangelou[d]
прэзідэнт Грэцыі 1 чэрвеня 1973 — 25 лістапада 1973
Папярэднік	Канстанцін II, кароль Грэцыі
Пераемнік	Phedon Gizikis[d]
Regent of Greece[d] 21 сакавіка 1972 — 1 чэрвеня 1973
Папярэднік	Georgios Zoitakis[d]
міністр замежных спраў Грэцыі[d] 21 ліпеня 1970 — 8 кастрычніка 1973
Папярэднік	Panagiotis Pipinelis[d]
Пераемнік	Christos Xanthopoulos-Palamas[d]
Нараджэнне	5 мая 1919(1919-05-05)[…] Элеахоры[d], West Achaea Municipality[d], Ахая, Заходняя Грэцыя, Грэцыя
Смерць	27 чэрвеня 1999(1999-06-27)[…] (80 гадоў) Афіны, Афіны, Цэнтральныя Афіны[d], Атыка, Грэцыя
Месца пахавання	Першыя афінскія могілкі[d]
Бацька	Хрыстас Пападопулас
Маці	Хрысула Пападопулу
Дзеці	сын: Андрэас
Нацыянальнасць	Грэк
Грамадзянства	Грэцыя
Веравызнанне	Праваслаўны
Партыя	беспартыйны
Адукацыя	Ваеннае вучылішча эвэлпідаў[d] (10 жніўня 1940) Supreme Joint War College[d] Афінскі нацыянальны тэхнічны ўніверсітэт
Прафесія	Ваенны
Аўтограф
Род войскаў	Сухапутныя войскі Грэцыі[d]
Званне	брыгадны генерал
Бітвы	Другая сусветная вайна Італа-грэчаская вайна Greek Civil War[d]
Узнагароды	Medal for Outstanding Acts[d]
Медыяфайлы на Вікісховішчы

Гео́ргияс Пападо́пулас (грэч. Γεώργιος Παπαδόπουλος, 5 мая 1919 — 27 чэрвеня 1999) — глава хунты «чорных палкоўнікаў», якая кіравала ў Грэцыі ў 1967—1974 гг.

Біяграфія

Нарадзіўся ў селі Элеахоры на Пелапанесе, у сям’і настаўніка. Бацька — Хрыстас Пападопулас, маці — Хрысула Пападопулу. Меў двух малодшых братоў — Канстанціна і Харлампія.

У 1940 скончыў школу курсантаў. Пазней удзельнічаў у Другой сусветнай вайне, ваяваў супраць італьянскіх і германскіх войскаў.

19 кастрычніка 1951 года ўдзельнічаў як адзін з суддзяў у працэсе над Нікасам Белаянісам і яго таварышамі.

21 красавіка 1967 года ўдзельнічаў ва ўрадавым перавароце, у выніку якога ваенная дыктатура прыйшла да ўлады. Са снежня таго ж года міністр нацыянальнай абароны Грэцыі. Пазней прэзідэнт партыі дэмакратаў.

У 1973 г. пачаў праводзіць непаслядоўную лібералізацыю, адмяніў манархію ў Грэцыі і стаў яе першым прэзідэнтам, у выніку чаго страціў падтрымку сярод сваіх ранейшых паплечнікаў па хунце.

25 лістапада 1973 г., пасля студэнцкіх выступленняў, зрынуты генералам Дзімітрыясам Іаанідысам, які ўзначаліў хунту.

Пасля звяржэння хунты ў 1974 г. прыцягнуты да суда і прысуджаны да смяротнага пакарання, якое было заменена на пажыццёвае зняволенне Канстантынасам Караманлісам. Утрымліваўся ў афінскай турме «Карыдала». Памёр сваёй смерцю ад хранічнага захворвання.

Літаратура

• Улунян А. А. Ошибка полковника Пападопулоса: Крах идеи «сильной руки» и крушение системы «управляемой демократии» в Греции (1967—1974 гг.) // Институт всеобщей истории РАН, 2004. (руск.) ISBN 5-94067-104-7