Георгіяс Пападопулас
| Георгіяс Пападопулас | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| грэч. Γεώργιος Παπαδόπουλος | |||||||
| | |||||||
|
| |||||||
|
|||||||
| Папярэднік | Konstantinos Kollias[d] | ||||||
| Пераемнік | Spiridon Markezinis[d] | ||||||
|
|||||||
| Папярэднік | Канстанцін II, кароль Грэцыі | ||||||
| Пераемнік | Phedon Gizikis[d] | ||||||
|
|
|||||||
| Нараджэнне |
5 мая 1919[1][2][…] |
||||||
| Смерць |
27 чэрвеня 1999[1][2][…] (80 гадоў) |
||||||
| Месца пахавання | |||||||
| Бацька | Хрыстас Пападопулас | ||||||
| Маці | Хрысула Пападопулу | ||||||
| Дзеці | сын: Андрэас | ||||||
| Нацыянальнасць | Грэк | ||||||
| Грамадзянства | |||||||
| Веравызнанне | Праваслаўны | ||||||
| Партыя | беспартыйны | ||||||
| Адукацыя | |||||||
| Прафесія | Ваенны | ||||||
| Аўтограф |
|
||||||
| Род войскаў | Сухапутныя войскі Грэцыі[d] | ||||||
| Званне | палкоўнік | ||||||
| Бітвы | |||||||
| Узнагароды | |||||||
Гео́ргияс Пападо́пулас (грэч. Γεώργιος Παπαδόπουλος, 5 мая 1919 — 27 чэрвеня 1999) — глава хунты «чорных палкоўнікаў», якая кіравала ў Грэцыі ў 1967—1974 гг.
Біяграфія
[правіць | правіць зыходнік]Нарадзіўся ў селі Элеахоры на Пелапанесе, у сям’і настаўніка. Бацька — Хрыстас Пападопулас, маці — Хрысула Пападопулу. Меў двух малодшых братоў — Канстанціна і Харлампія.
У 1940 скончыў школу курсантаў. Пазней удзельнічаў у Другой сусветнай вайне, ваяваў супраць італьянскіх і германскіх войскаў.
19 кастрычніка 1951 года ўдзельнічаў як адзін з суддзяў у працэсе над Нікасам Белаянісам і яго таварышамі.
21 красавіка 1967 года ўдзельнічаў ва ўрадавым перавароце, у выніку якога ваенная дыктатура прыйшла да ўлады. Са снежня таго ж года міністр нацыянальнай абароны Грэцыі. Пазней прэзідэнт партыі дэмакратаў.
У 1973 г. пачаў праводзіць непаслядоўную лібералізацыю, адмяніў манархію ў Грэцыі і стаў яе першым прэзідэнтам, у выніку чаго страціў падтрымку сярод сваіх ранейшых паплечнікаў па хунце.
25 лістапада 1973 г., пасля студэнцкіх выступленняў, зрынуты генералам Дзімітрыясам Іаанідысам, які ўзначаліў хунту.
Пасля звяржэння хунты ў 1974 г. прыцягнуты да суда і прысуджаны да смяротнага пакарання, якое было заменена на пажыццёвае зняволенне Канстантынасам Караманлісам. Утрымліваўся ў афінскай турме «Карыдала». Памёр сваёй смерцю ад хранічнага захворвання.
Зноскі
- ↑ а б Georgios Papadopulos // Brockhaus Enzyklopädie Праверана 9 кастрычніка 2017.
- ↑ а б Geòrgios Papadòpulos // Gran Enciclopèdia Catalana — Grup Enciclopèdia, 1968.
- ↑ Find a Grave — 1996. Праверана 30 чэрвеня 2024.
Літаратура
[правіць | правіць зыходнік]- Улунян А. А. Ошибка полковника Пападопулоса: Крах идеи «сильной руки» и крушение системы «управляемой демократии» в Греции (1967—1974 гг.) // Институт всеобщей истории РАН, 2004. (руск.) ISBN 5-94067-104-7
- Прэм’ер-міністры Грэцыі
- Прэзідэнты Грэцыі
- Нарадзіліся 5 мая
- Нарадзіліся ў 1919 годзе
- Нарадзіліся ў Заходняй Грэцыі
- Памерлі 27 чэрвеня
- Памерлі ў 1999 годзе
- Памерлі ў Афінах
- Пахаваныя ў рэгіёне Атыка
- Кавалеры Вялікага крыжа грэчаскага ордэна Пашаны
- Кавалеры Вялікага крыжа ордэна Збавіцеля
- Асобы
- Памерлі ад раку
- Міністры замежных спраў Грэцыі
- Удзельнікі Другой сусветнай вайны
- Асуджаныя пажыццёва