Даніла Аляксандравіч Маркаў

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Даніла Аляксандравіч Маркаў
руск.: Даниил Александрович Марков
Дата нараджэння 25 студзеня (6 лютага) 1895
Месца нараджэння
Дата смерці 23 снежня 1976(1976-12-23) (81 год)
Месца смерці
Месца пахавання
Грамадзянства
Род дзейнасці неўрапатолаг, фізіятэрапеўт
Месца працы
Навуковая ступень доктар медыцынскіх навук
Навуковае званне прафесар, акадэмік АН БССР
Альма-матар
Навуковы кіраўнік Р. І. Расаліма, М. Б. Кроль
Узнагароды і прэміі
Ордэн Працоўнага Чырвонага Сцяга Ордэн Працоўнага Чырвонага Сцяга
Дзяржаўная прэмія БССР — 1974

Даніла Аляксандравіч Ма́ркаў[1] (руск.: Даниил Александрович Марков: 25 (13) студзеня 1895 — 23 снежня 1976) — вучоны, неўрапатолаг і фізіятэрапеўт, доктар медыцынскіх навук (1936), прафесар (1931), акадэмік Акадэміі навук БССР (1940), заслужаны дзеяч навукі БССР (1964).

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Нарадзіўся ў сяле Расказава Тамбоўскай губерні (сучасны горад, адміністрацыйны цэнтр Расказаўскага раёна Тамбоўскай вобласці Расіі). У 1919 годзе скончыў медыцынскі факультэт Саратаўскага ўніверсітэта. У 1919—1926 гг. асістэнт клінікі нервовых хвароб гэтага ж факультэта. У 1926—1930 гг. асістэнт клінікі нервовых хвароб, дацэнт, загадчык кафедрай нервовых хвароб медыцынскага факультэта Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта. У 1930—1941 гг. на пасадзе дырэктара Дзяржаўнага інстытута фізіятэрапіі, артапедыі і неўралогіі, адначасова дацэнт кафедры нервовых хвароб Беларускага медыцынскага інстытута, 1931—1934 гг. — загадчык кафедрай. У 1936 годзе абараніў доктарскую дысертацыю.

У час Вялікай Айчыннай вайны ў 1941—1943 гг. урач 1-й бальніцы ў акупіраваным Мінску. Быў арыштаваны за спробу эвакуацыі з дапамогай партызанаў у тыл і вывезены ў Германію, дзе быў вызвалены савецкімі войскамі. У 1946—1948 гг. дырэктар, у 1948—1954 гг. навуковы кіраўнік Беларускага навукова-даследчага інстытута фізіятэрапіі і неўралогіі, у 1947—1973 гг. загадчык кафедрай нервовых хвароб Беларускага інстытута ўдасканалення ўрачоў. Адначасова ў 1954—1976 гг. галоўны неўрапатолаг Міністэрства аховы здароўя БССР, загадчык лабараторыяй паталагічнай фізіялогіі нервовай сістэмы.

Памёр Д. А. Маркаў у Мінску. Пахаваны на Паўночных могілках.

Навуковая дзейнасць[правіць | правіць зыходнік]

Д. А. Маркаву належаць навуковыя працы па ранняй функцыянальнай дыягностыцы, тонкай сіміётыцы і патагенетычнай тэрапіі нервовых хвароб, дыягностыцы і лячэнню эпілепсіі, экстрапірамідальных захворванняў, рассеянага склерозу. Пад кіраўніцтвам Д. А. Маркава абаранілі дысертацыі 10 дактароў і 42 кандаты навук.

Аўтар больш за 230 навуковых прац, у т.л. 7 манаграфій, артыкулаў у Вялікай і Малой медыцынскіх энцыклапедыях. Рэдактар 16 зборнікаў навуковых работ.

З’яўляўся старшынёй і ганаровым старшынёй Беларускага навуковага таварыства неўрапатолагаў, нейрахірургаў і фізіятэрапеўтаў, ганаровым членам Усесаюзнага навуковага таварыства неўрапатолагаў і псіхіятраў, членам рэдакцыйных калегій часопісаў «Невропатология», «Физиотерапия», «Доклады АН БССР».

Сярод апублікаванага:

  • Клиническая хронаксиметрия, 1935.
  • Лечение эпилепсии, 1938.
  • Хронаксиметрия в клинике (некоторые актуальные вопросы), 1956.
  • Основы патогенетической терапии заболеваний нервной системы. — Мн.: Беларусь, 1964.
  • Общая терапия и профилактика заболеваний нервной системы. — Мн.: Беларусь, 1967.
  • Основы восстановительной терапии (медицинской реадантации и реабилитации) заболеваний нервной системы. — Мн., 1973.

Узнагароды[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

  1. Беларусь: Энцыкл. даведнік / Беларуская энцыклапедыя; Рэдкал. Б. І. Сачанка (гал. рэд.) і інш.. — Мн.: БелЭн, 1995. — С. 464. — 800 с. — 5 000 экз. — ISBN 985-11-0026-9.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]