Джорджа дэ Кірыка

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да навігацыі Перайсці да пошуку
Джорджа дэ Кірыка
італ.: Giorgio de Chirico
Фатаграфія
Дата нараджэння 10 ліпеня 1888(1888-07-10)[1][2][…]
Месца нараджэння
Дата смерці 20 лістапада 1978(1978-11-20)[7][2][…] (90 гадоў)
Месца смерці
Грамадзянства
Бацька Evaristo de Chirico[d]
Жонка Raissa Calza[d]
Род дзейнасці дзеяч мастацтваў, мастак, скульптар, пісьменнік, сцэнограф, ілюстратар, дызайнер упрыгожванняў, рысавальнік, мастак-гравёр
Жанр метафізічны жывапіс[d], алегорыя[d][6], пейзаж[6], ню[6], міфалагічны жывапіс[d][6], абстракцыянізм[6], анімалістычны жывапіс[d][6], партрэт[6], нацюрморт[6] і гарадскі пейзаж[d][6]
Вучоба
Мастацкі кірунак метафізічны жывапіс[d][10]
Заступнікі Emilio Bestetti[d]
Уплыў на Luc Bestetti[d] і Zeev Tsuk[d]
Узнагароды
камандорскі крыж ордэна «За заслугі перад Федэратыўнай Рэспублікай Германія»
Сайт fondazionedechirico.org/…[4]
Подпіс Chirico autograph.png
Commons-logo.svg Працы на Вікісховішчы

Джорджа дэ Кірыка (італ.: Giorgio de Chirico; 10 ліпеня 1888, Волас, Грэцыя — 20 лістапада 1978, Рым) — італьянскі мастак, найбуйнейшы прадстаўнік метафізічнага жывапісу, папярэднік сюррэалізму. Старэйшы брат пісьменніка Альберта Савініа.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Нарадзіўся ў грэчаскім Воласе ў італьянскай сям’і Джэмы Чарвета і Эварыста дэ Кірыка. Яго маці мела генуэзска-грэчаскія карані (верагодна, нарадзілася ў Смірне), а яго бацька належаў да сіцылійскай арыстакратыі. Вучыўся ў Вышэйшай мастацкай школе ў Афінах, у 1906 годзе пераехаў у Мюнхен, дзе наведваў заняткі ў Мастацкай акадэміі. Там ён адкрыў для сябе Шапенгаўэра і Ніцшэ, жывапіс Клінгера і Бёкліна.

З 1908 года жыў у Італіі. У 1910 годзе прыехаў у Парыж, дзе зблізіўся з Пікаса і Апалінэрам. З пачаткам Першай сусветнай вайны вярнуўся ў Італію. З 1912 года браў удзел у выставах Восеньскага Салона, а з 1913 года — Салона Незалежных. У гэты перыяд нараджаецца серыя яго палотнаў — «таямніц».

У 1917 годзе ў ваенным шпіталі Ферары дэ Кірыка пасябраваў з мастаком Карла Кара, заснаваў разам з ім рух метафізічнага жывапісу. Паміж 1908 і 1917 гадамі мастак стварыў свае самыя значныя творы — серыю відаў пустынных гарадскіх плошчаў і нацюрмортаў.

Зноскі

  1. Bibliothèque nationale de France data.bnf.fr: платформа адкрытых даных — 2011. Праверана 10 кастрычніка 2015.
  2. 2,0 2,1 Giorgio DeChirico
  3. 3,0 3,1 Giorgio de ChiricoOUP, 2006. — ISBN 978-0-19-977378-7
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 https://hedendaagsesieraden.nl/2019/08/12/giorgio-de-chirico/
  5. 5,0 5,1 Archivio Storico Ricordi — 1808. Праверана 3 снежня 2020.
  6. 6,0 6,1 6,2 6,3 6,4 6,5 6,6 6,7 6,8 6,9 RKDartists
  7. Нямецкая нацыянальная бібліятэка, Берлінская дзяржаўная бібліятэка, Баварская дзяржаўная бібліятэка і інш. Record #118524208 // Агульны нарматыўны кантроль — 2012—2016. Праверана 26 красавіка 2014.
  8. Нямецкая нацыянальная бібліятэка, Берлінская дзяржаўная бібліятэка, Баварская дзяржаўная бібліятэка і інш. Record #118524208 // Агульны нарматыўны кантроль — 2012—2016. Праверана 31 снежня 2014.
  9. Museum of Modern Art online collection Праверана 4 снежня 2019.
  10. https://www.tate.org.uk/art/art-terms/m/metaphysical-art