Артур Шапенгаўэр

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Артур Шапенгаўэр
Arthur Schopenhauer
Arthur Schopenhauer Portrait by Ludwig Sigismund Ruhl 1815.jpeg
Дата нараджэння

22 лютага 1788(1788-02-22)[1]

Месца нараджэння

Гданьск, Pomeranian Voivodeship[d][2]

Дата смерці

21 верасня 1860(1860-09-21)[2][1] (72 гады)

Месца смерці

Франкфурт-на-Майне, Германскі саюз[3]

Месца пахавання

Frankfurt Main Cemetery[d]

Краіна:

Flag of Germany.svg Германія

Бацька:

Q22681132?

Маці:

Johanna Schopenhauer[d]

Альма-матар:

Гётынгенскі ўніверсітэт

Кірунак:

некласічная філасофія
ірацыяналізм

Значныя ідэі:

палінгенезія

Аказалі ўплыў:

Імануіл Кант, Платон, Гётэ, Берклі, Джон Лок, Будызм, Спіноза, Дэвід Юм, Упанішады

Зведалі ўплыў:

Зігмунд Фрэйд, Карл Краус, Альберт Эйнштэйн, Фрыдрых Ніцшэ, Карл Попер, Жан-Поль Сартр, Леў Талстой

Подпіс:

подпіс

schopenhauer.de
Commons-logo.svg Артур Шапенгаўэр на Вікісховішчы

Артур Шапенгаўэр (ням.: Arthur Schopenhauer; 22 лютага 1788, Данцыг (цяпер Гданьск) — 21 верасня 1860, Франкфурт-на-Майне) — нямецкі філосаф.

Адзін з самых вядомых мысляроў ірацыяналізму, мізантроп, меў прыхільнасць да нямецкага рамантызму, захапляўся містыкай, вывучаў філасофію Імануіла Канта і філасофскія ідэі Усхода (у яго кабінеце стаялі бюст Канта і бронзавая статуэтка Буды), Упанішады, а таксама стоікаўЭпіктэта, Авідзія, Цыцэрона і іншых, крытыкаваў сваіх сучаснікаў Гегеля і Фіхтэ. Называў існы свет, у супрацьпастаўленне сафістычным, як ён выказваўся, ізмышленнем Лейбніца, — «найгоршым з магчымых светаў», за што атрымаў мянушку «філосафа песімізму».

Асноўная філасофская праца — «Свет як воля і ўяўленне» (1819), каментаваннем і папулярызацыяй якой Шапенгаўэр займаўся да самой смерці.

  1. 1,0 1,1 data.bnf.fr: платформа адкрытых дадзеных — 2011.
  2. 2,0 2,1 Нямецкая нацыянальная бібліятэка, Берлінская дзяржаўная бібліятэка, Баварская дзяржаўная бібліятэка і інш. Record #118610465 // общий нормативный контроль — 2012—2016.
  3. Шопенгауэр Артур // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. гл. ред. А. М. Прохоров — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969.