Дон Карлас Старэйшы

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Дон Карлас Старэйшы
Партрэт
Дата нараджэння:

29 сакавіка 1788(1788-03-29)[1]

Месца нараджэння:

Aranjuez[d], Мадрыд, аўтаномная супольнасць, Іспанія

Дата смерці:

10 сакавіка 1855(1855-03-10)[1] (66 гадоў)

Месца смерці:

Трыест, правінцыя Трыест[d], Фрыулі-Венецыя-Джулія, Італія

Бацька:

Карл IV[d]

Маці:

Марыя-Луіза Пармская

Жонка:

Infanta Maria Francisca of Portugal[d] і Maria Teresa, Princess of Beira[d]

Дзеці:

Juan, Count of Montizón[d], Infante Carlos, Count of Montemolin[d] і Infante Fernando of Bourbon and Braganza[d]

Commons-logo.svg Дон Карлас Старэйшы на Вікісховішчы

Дон Ка́рлас Мары́я Ісі́дра дэ Бурбо́н (ісп.: Carlos María Isidro de Borbón; 29 сакавіка 1788, Аранхуэс — 10 сакавіка 1855, Трыест) — іспанскі інфант, сын караля Карла IV і Марыі-Луізы Пармскай, малодшы брат Фердынанда VII. Прэтэндэнт на іспанскі прастол з 1833 па 1844 гады. У адрозненне ад унука, які таксама развязаў грамадзянскую вайну, вядомы як Дон Карлас Старэйшы.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Разам з братам Карлас быў запрошаны Напалеонам у Баёну, дзе быў прымушаны адрачыся ад сваіх правоў. У 1814 годзе, пасля рэстаўрацыі Бурбонаў, Карлас вярнуўся ў Мадрыд і ажаніўся з дачкой партугальскага караля Жуана VI Марыяй Франчэскай дэ Браганса, ад якой меў трох сыноў (сярэдні сын Хуан, граф Манцісон, у далейшым прэтэндаваў таксама на французскі прастол).

З-за бяздзетнасці Фердынанда Карлас лічыў сябе спадчыннікам прастола. Вакол яго групавалася партыя крайніх прыхільнікаў абсалютызму і клерыкалаў, якія былі вядомыя пад імем карлістаў (апастолікаў) і з'яўляліся галоўнымі віноўнікамі паўстанняў, што трывожылі Іспанію з 1833 года.

Пасля смерці брата і абвяшчэння каралевай малалетняй пляменніцы, Ізабелы II, Карлас абвясціў сябе ў Краіне Баскаў каралём Карлам V і развязаў першую карлісцкую вайну, якая працягвалася да 1839 года.

У 1844 годзе Карлас адрокся ад сваіх правоў на карысць свайго старэйшага сына. У 1847 годзе Луі-Філіп дазволіў яму падацца ў яго аўстрыйскія ўладанні, дзе ён і правёў рэштку свайго жыцця пад імем графа Маліны.

Крыніцы[правіць | правіць зыходнік]


  1. 1,0 1,1 Record #1019764481 // Общий нормативный контроль — 2012—2016.