Перайсці да зместу

Іосіф I Габсбург

З Вікіпедыі, свабоднай энцыклапедыі
Іосіф I
ням.: Joseph I.
Іосіф I, Імператар Свяшчэннай Рымскай імперыі
Іосіф I, Імператар Свяшчэннай Рымскай імперыі
Кароль Рыма
23 студзеня 1690 года 17 красавіка 1711 года
Папярэднік Фердынанд IV
Пераемнік Іосіф II
Імператар Свяшчэннай Рымскай імперыі
5 мая 1705 17 красавіка 1711
Папярэднік Леапольд I
Пераемнік Карл VI
Кароль Венгрыі
5 мая 1705 17 красавіка 1711
Папярэднік Леапольд I
Пераемнік Карл VI
Кароль Чэхіі
5 мая 1705 17 красавіка 1711
Папярэднік Леапольд I
Пераемнік Карл VI
Эрцгерцаг Аўстрыі
5 мая 1705 17 красавіка 1711

Нараджэнне 26 ліпеня 1678(1678-07-26)[1][2][…]
Смерць 17 красавіка 1711(1711-04-17)[1][2][…] (32 гады)
Месца пахавання
Род Габсбургі
Бацька Леапольд I Габсбург[3]
Маці Элеанора Нойбургская[d][3]
Жонка Амалія Вільгельміна фон Браўншвайг-Каленберг[d][4]
Дзеці Марыя Юзэфа фон Габсбург, Леапольд Іосіф Аўстрыйскі[d][5] і Марыя Амалія Аўстрыйская[d]
Грамадзянства
Веравызнанне Каталіцкая Царква[6]
Аўтограф Выява аўтографа
Узнагароды
ордэн Залатога Руна рыцар ордэна Залатога руна
Лагатып Вікісховішча Медыяфайлы на Вікісховішчы

Іосіф I (ням.: Joseph I.; 26 ліпеня 1678, Вена — 17 красавіка 1711, Вена) — рымскі кароль з 23 студзеня 1690 года, імператар Свяшчэннай Рымскай імперыі з 5 мая 1705 года, кароль Чэхіі з 5 мая 1705 года, кароль Венгрыі з 9 снежня 1687 года (13 чэрвеня 1707 года быў зрынуты венгерскім соймам, пасля прыгнечання паўстання Ферэнца Ракошы ізноў заняў прастол 21 лютага 1711 года), эрцгерцаг Аўстрыйскі з дынастыі Габсбургаў; старэйшы сын імператара Леапольда I і Элеаноры Нойбургскай.

Іосіф нарадзіўся 26 ліпеня 1678 года ў Вене. Выхоўваўся пад кіраўніцтвам герцага Дзітрыха Ота фон Сальма, вывучыў некалькі моў. У 1687 годзе атрымаў венгерскую карону, а пасля смерці бацькі 5 мая 1705 года ўступіў на прастол і быў каранаваны.

Энергічна працягнуў пачатую яго бацькам вайну за іспанскую спадчыну супраць Францыі. Дзякуючы перамогам Яўгенія Савойскага і англійскага военачальніка герцага Мальбара яму атрымалася выгнаць французаў з Італіі і Нідэрландаў і перайсці да наступу. Каб вызваліць сабе рукі для барацьбы на Захадзе, Іосіф у 1707 годзе склаў дагавор з каралём Карлам XII Шведскім, які на шляху з Польшчы ў Саксонію прайшоў праз Сілезію.

Па Альтранштэцкаму міру Іосіф даў сілезскім пратэстантам свабоду веравызнання і вярнуў ім большую частку аднятых езуітамі цэркваў. У той жа час ён вымусіў Папу прызнаць яго брата Карла іспанскім каралём. У 1708 ён абвясціў няміласць на курфюрстаў баварскага і кёльнскага, за адносіны з Францыяй, але яго жаданне злучыць Баварыю з Аўстрыяй сустрэла моцнае процідзеянне як нямецкіх, так і іншых дзяржаў.

Венгерскае паўстанне Ферэнца Ракоці Іосіф паспяхова здушыў. Ён быў адукаваным і разумным кіраўніком, памяркоўным да іншаверцаў, адзін з найбольш энергічных сярод нямецкіх Габсбургаў. Пры ім Аўстрыя дасягнула вялікага значэння ў Еўропе. Фінансавае кіраванне ён палепшыў пры дапамозе Гундакера фон Штарэмберга; ім таксама прыняты былі меры для палягчэння становішча крапасных сялян.

Іосіф сканаў ад воспы 17 красавіка 1711 года ў Вене.

У 1699 годзе ён ажаніўся з Вільгельмінай Амаліяй Браўншвайг-Люнебургскай (16731742). У іх нарадзілася дзве дочкі:

Зноскі

  1. 1 2 Lundy D. R. Josef I von Österreich, Holy Roman Emperor // The Peerage Праверана 9 кастрычніка 2017.
  2. 1 2 Joseph I. (Joseph) // Brockhaus EnzyklopädieF.A. Brockhaus, 1796.
  3. 1 2 Liber Baptizatorum & Matrimonio Junctorum Parochiӕ Cӕsareӕ 1673· — С. 4.
  4. (unspecified title) Праверана 7 жніўня 2020.
  5. Lundy D. R. The Peerage
  6. Liber Baptizatorum & Matrimonio Junctorum Parochiӕ Cӕsareӕ 1673·
Імператары Свяшчэннай Рымскай імперыі (да Атона I — «рымскія імператары») (800—1806)
800 814 840 843 855 875 877 881 887 891
   Карл I Людовік I    Лотар I Людовік II Карл II    Карл III      
891 894 898 899 901 905 915 924 962 973 983
   Гвіда Ламберт Арнульф    Людовік III    Берэнгар I    Атон I Атон II   
983 996 1002 1014 1024 1027 1039 1046 1056 1084 1105 1111 1125 1133 1137 1155
      Атон III    Генрых II    Конрад II    Генрых III    Генрых IV    Генрых V    Лотар II      
1155 1190 1197 1209 1215 1220 1250 1312 1313 1328 1347 1355 1378 1410
   Фрыдрых I Генрых VI    Атон IV    Фрыдрых II    Генрых VII    Людовік IV    Карл IV      
1410 1437 1452 1493 1508 1519 1530 1556 1564 1576 1612 1619 1637
   Жыгімонт Фрыдрых III Максіміліян I Карл V Фердынанд I Максіміліян II Рудольф II Маціяс Фердынанд II   
1637 1657 1705 1711 1740 1742 1745 1765 1790 1792 1806
   Фердынанд III Леапольд I Іосіф I Карл VI    Карл VII Франц I Іосіф II Леапольд II Франц II   

Каралінгі — Саксонская дынастыя — Салічная дынастыя — Гогенштаўфены — Вітэльсбахі — Габсбургі