Зуброўка

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Зуброўка
Hierochloe odorata.JPG
Зуброўка духмяная (Hierochloe odorata)
Навуковая класіфікацыя
Міжнародная навуковая назва

Hierochloe R.Br., 1810, nom. cons.

Wikispecies-logo.svg
Сістэматыка
на Віківідах
Commons-logo.svg
Выявы
на Вікісховішчы
ITIS  40852
NCBI  286618
EOL  108087
GRIN  g:14849
IPNI  128102-3

Зубро́ўка[3] (Hierochloe) — род кветкавых раслін сямейства метлюжковых.

Назва[правіць | правіць зыходнік]

Народныя назвы: зубрава трава, цяпалоць, тураўка (апошняя — таксама польская літаратурная назва). Ахвотна паядаюць зубры (даўней і туры), адсюль назвы.

Віды і экалогія[правіць | правіць зыходнік]

Каля 30 відаў. Найбольш пашыраная ў Беларусі зуброўка духмяная (Hierochloe odorata), шматгадовая трава з залаціста-жоўтымі каласкамі, вышынёй да 70 см. Расце ў шыракалістых і мяшаных лясах, на ўзлесках, паплавах, каля дарог.

Значэнне і выкарыстанне[правіць | правіць зыходнік]

Надземная частка, якая мае моцны пах кумарыну (свежага сена) і крыху вяжучы смак, шырока ўжываецца ў лікёра-гарэлачнай вытворчасці як араматызатар. Збіраюць пад час цвіцення (май — чэрвень). Асабліва вядомая настойка на сушаных сцяблах «Зуброўка» прывабнага зеленаватага колеру, з характэрным водарам кумарыну. Яе рэкамендуецца падаваць да халодных закусак (мяса, дзічына, паштэты, вяндліны).

Лічыцца адным з турыстычных сімвалаў Белавежскай пушчы.

Зноскі

  1. Ужываецца таксама назва Пакрытанасенныя.
  2. Пра ўмоўнасць аднясення апісванай у гэтым артыкуле групы раслін да класа аднадольных гл. раздзел «Сістэмы APG» артыкула «Аднадольныя».
  3. Киселевский А. И. Латино-русско-белорусский ботанический словарь.. — Минск: «Наука и техника», 1967. — С. 65. — 160 с. — 2 350 экз.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Белы А. Зуброўка // Праект «Наша ежа»