Карла Барамеа

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Карла Барамеа
італ.: Carlo Borromeo
Карла Барамеа
Партрэт Карла Барамеа працы Джавані Амброджа Фіджына (1548—1608)
Архібіскуп міланскі
7 лютага 1560 — 3 лістапада 1584
Папярэднік:

Джавані Анджэла Медычы

Пераемнік:

Гаспарэ Вісконці

Камерленга Калегіі кардыналаў
1575 — 1576
Папярэднік:

Уберта Гамбара

Пераемнік:

Альфонса Джэзуальда

Вялікі пенітэнцыярый
1565 — 1572
Папярэднік:

Рануча Фарнезэ

Пераемнік:

Джавані Альдабрандзіні

Дзяржаўны сакратар
Святога Прастола
21 снежня 1560 — 1565
Папярэднік:

Джыралама Дандзіні

Пераемнік:

Таламеа Галіа

Кардынал-святар
Святой Пракседы
17 лістапада 1564 — 3 лістапада 1584
Папярэднік:

Крыстафора дэль Монтэ

Пераемнік:

Нікола дэ Пелевэ

Кардынал-святар
Сан-Марціна-ак-Монці
4 чэрвеня 1563 — 17 лістапада 1564
Папярэднік:

сам, як кардынал-дыякан

Пераемнік:

Філібер Бабу Лабурдэзьер

Кардынал-дыякан
Сан-Марціна-ак-Монці
4 верасня 1560 — 4 чэрвеня 1563
Папярэднік:

Дыямід Карафа

Пераемнік:

сам, як кардынал-святар

Кардынал-дыякан
Санці-Віта-і-Мадэста
14 лютага 1560 — 4 верасня 1560
Папярэднік:

Карла Карафа

Пераемнік:

Карла Вісконці


Прафесія:

дыпламат, ксёндз

Нараджэнне:

2 кастрычніка 1538[1]
Арона[d], правінцыя Навара, П’емонт, Італія

Смерць:

3 лістапада 1584(1584-11-03)[2][3][4][5] (46 гадоў)
Мілан, Міланскае герцагства

Пахаванне:

Міланскі сабор

Дынастыя:

House of Borromeo[d]

Дыяканская хіратонія:

21 снежня 1560

Прэсвітарская хіратонія:

4 верасня 1563

Епіскапская хіратонія:

7 снежня 1563

Кардынал з:

31 студзеня 1560

Commons-logo.svg Карла Барамеа на Вікісховішчы
«Святы Карл Барамей». Карціна Арацыа Барджані, Дзяржаўны Эрмітаж, Санкт-Пецярбург

Карла Барамеа, або Карл Барамей (італ.: Carlo Borromeo, лац.: Carolus Borromeus; 2 кастрычніка 1538, Арона, П'емонт — 3 лістапада 1584, Мілан) — кардынал і святы каталіцкай царквы. Адзін з самых выдатных дзеячаў Контррэфармацыі, ініцыятар рэформы манаскіх ордэнаў.

Жыццё і дзейнасць[правіць | правіць зыходнік]

Карла Барамеа нарадзіўся 2 кастрычніка 1538 года ў радавым замку ў Ароне пры возеры Лага-Маджорэ[6]; паходзіў з італьянскага дваранскага роду Барамеа і, як і кардынал Альтэмпс, быў пляменнікам Папы Пія IV. З 1554 вывучаў права ў Павіі. Быў закліканы ў Рым Піем IV. У 1560 стаў кардыналам, у 1563 — архібіскупам міланскім.

Актыўна ажыцяўляў пастановы Трыдэнцкага сабору, у тым ліку браў удзел у распрацоўцы новага катэхізіса. Высока шанаваў багаслоўскія трактаты Луіса дэ Гранады, хадатайнічаў перад Папам пра іх апраўданне (яны былі ўнесены ў Індэкс забароненых кніг, 1559).

Удзельнічаючы ў рэформе ордэнаў і кляштароў і барацьбе за маральнае абнаўленне царквы, дамагаўся строгай дысцыпліны, што прывяло да незадавальнення шэрагу клірыкаў (ордэн гуміліятаў) і замаху на яго ў 1569. Падчас эпідэміі чумы 1575—1578 клапаціўся аб тых, хто паміраў і здзяйсняў абрады над памерлымі. У 1578 годзе заснаваў ордэн аблатаў Св. Амвросія. Прыняў актыўны ўдзел у распрацоўцы набажэнскіх кніг амврасіянскага абраду. Змагаўся з пратэстанцтвам у Швейцарыі. Карла Барамеа быў таксама заступнікам кампазітара Палестрыны.

У 1602 быў беатыфікаваны, у 1610 — кананізаваны. Гэта адзіны кардынал-пляменнік, прылічаны да ліку святых (калі не лічыць Ансельма з Лукі, які жыў у XI стагоддзі).

Выява ў мастацтве[правіць | правіць зыходнік]

Св. Карла Барамеа малявалі смуглым мужчынам арыстакратычнай знешнасці ў кардынальскім аблачэнні. Яго атрыбутамі былі распяцце, чэрап, вяроўка грэшніка, які каецца, і пацір.

Святы Карла Барамеа. Арона, Навара

Гіганцкая статуя святога ўзведзена па загаду яго брата, кардынала Федэрыка Барамеа у г. Арона (Навара). Працы — па малюнку Джавані Батысты Крэспі, — былі скончаны ў 1698.

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]