Кастэль-дэль-Монтэ (Апулія)

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Замак
Кастэль-дэль-Монтэ
італ.: Castel del Monte
Castel del Monte BW 2016-10-14 12-26-11 r.jpg
41°05′04,31″ пн. ш. 16°16′16,86″ у. д.HGЯO
Краіна
Месцазнаходжанне
Архітэктурны стыль гатычная архітэктура
Заснавальнік Фрыдрых II, імператар Свяшчэннай Рымскай імперыі
Першае згадванне 1240
Дата заснавання 29 студзеня 1240

Замак Кастэль-дэль-Монтэ

Кастэль-дэль-Монтэ (італ.: Castel del Monte, «Замак на гары») — замак ХІІІ ст., размешчаны на ўзгорку ў Андрыі ў рэгіёне Апулія на паўднёвым усходзе сучаснай Італіі. Пабудаваны ў 1240 годзе імператарам Фрыдрыхам II, на землях атрыманых у спадчыну ад сваёй маці Канстанцыі Сіцылійскай. Замак не мае ні рова, ні ўзвода, і некаторыя навукоўцы лічаць, што ніколі не быў задуманы як абарончае збудаванне[2]. Мае статус аб’екта сусветнай спадчыны ЮНЕСКА. Таксама выява замка размешчана на італьянскай версіі аднацэнтавай манеты[3].

Размяшчэнне[правіць | правіць зыходнік]

Кастэль-дэль-Монтэ размешчаны на невялікім пагорку, паблізу манастыра Санта-Марыя-дэль-Монтэ, на вышыні 540 м[4]. Калі замак быў пабудаваны, рэгіён быў урадлівым з багатымі запасамі вады і пышнай расліннасцю[5].

Будаўніцтва замка згадваецца толькі ў адной тагачаснай крыніцы, дакуменце, датаваным 1240 годам, імператар Святой Рымскай імперыі Фрыдрых II загадаў губернатару Капітанаты завяршыць некаторыя працы ў замку[6]. Замак ніколі не быў скончаны, і няма доказаў, што імператар выкарыстоўваў яго як паляўнічы домік, як звычайна гаворыцца[6]. Пазней ён быў ператвораны ў турму, выкарыстоўваўся як прытулак падчас чумы, і, урэшце, прыйшоў у заняпад. Першапачаткова меў мармуровыя сцены і калоны, але ўсе яны разбураны вандаламі або паўторна выкарыстаны ў канструкцыях побач.

Архітэктура[правіць | правіць зыходнік]

З-за адносна невялікага памеру замак калісьці лічыўся «паляўнічым домікам», але навукоўцы цяпер лічаць, што ён першапачаткова меў навясную сцяну і быў умацаваннем[7]. Фрыдрых ІІ пабудаваў многія замкі з Апуліі, але геаметрычны дызайн Кастэль-дэль-Монтэ ўнікальны[8]. Збудаванне нагадвае васьмікутную прызму з васьмікутнымі вежамі ў кожным куце. Вежы першапачаткова былі вышэй на пяць метраў за цяперашні іх стан, і, магчыма, уключалі трэці паверх[6]. Абодва паверхі маюць восем пакояў, у цэнтры замка знаходзіцца васьмігранны двор[9]. Кожны з галоўных пакояў мае скляпеністыя столі. У трох з кутніх вежаў ёсць лесвіцы. У замаку два ўваходы, непрыкметны ход і багата ўпрыгожаны галоўны ўваход. Галоўны ўваход імператара мае элементы класічнага дызайну, і, магчыма, узнік пад уплывам цікавасці Фрыдрыха ІІ да грэка-рымскай архітэктуры[2].

Васьмікутны план з’яўляецца незвычайным дызайнам замка. Гісторыкі спрачаюцца аб мэтах будаўніцтва, і была выказана здагадка, што ён быў задуманы як паляўнічы домік[10]. Іншая тэорыя складаецца ў тым, што васьмікутнік з’яўляецца прамежкавым паміж сімвалам квадрата (які прадстаўляе зямлю) і кругам (які прадстаўляе неба). Фрыдрых II, магчыма, быў натхнёны на будоўлю ў гэтай форме або Купалам Скалы ў Іерусаліме, які ён бачыў падчас Шостага крыжовага паходу, або Палацавай капэлай Ахенскага сабора .

Часам выкарыстоўваўся як паляўнічы домік пры Манфрэдзе Сіцылійскім, замак стаў дзяржаўнай турмой пры Карле І Анжуйскім: тут сыноў Манфрэда — Генры, Ацо і Энцо трымалі ў палоне пасля 1266 года, як і іншых прыхільнікаў Гагенштаўфенаў[6]

Сучасная эпоха[правіць | правіць зыходнік]

У ХVІІІ ст. мармуровыя інтэр’еры замка разрабаваны. Члены дома Бурбонаў узялі мармуровыя калоны і аконныя рамы і паўторна выкарысталі іх у сваім палацы ў Казерце[2]. У замку засталіся рэшткі — фрагменты фігуры рыцара і паўторна выкарыстаны рэльеф рымскіх часоў, у той час як у правінцыйнай галерэі Бары ёсць фрагмент галавы і безгаловы бюст з плашчом, які часам інтэрпрэтуецца як выява Фрыдрыха II[6].

Пасля таго, як замак быў закінуты на працягу значнага перыяду часу, яго ў 1876 года за 25.000 лір набыла італьянская дзяржава, якая пачала працэс аднаўлення ў 1928 годзе [11]

Падчас акупацыі саюзнікамі падчас 2-й сусветнай вайны, 15-я армія вайскова-паветраных сіл размясціла тут сакрэтную навігацыйную станцыю.

Цэнтральнае месца для рамана Умберта Эка «Імя ружы» — старая крэпасць, вядомая як «Aedificium», натхнёна Кастэль-дэль-Монтэ[12] [13].

У 1996 годзе Кастэль-дэль-Монтэ быў названы аб’ектам Сусветнай спадчыны ЮНЕСКА, як «унікальны шэдэўр сярэднявечнай ваеннай архітэктуры»[14].

Кастэль-дэль-Монтэ намаляваны на рэверсе італьянскага выпуска аднацэнтавай манеты еўра.

Зноскі

  1. 1,0 1,1 archINFORM — 1994. Праверана 31 ліпеня 2018.
  2. 2,0 2,1 2,2 Castex 2008
  3. Images of Euro Coins — 1 Cent
  4. Castex 2008, p. 20
  5. Castex 2008, p. 21
  6. 6,0 6,1 6,2 6,3 6,4 Hubert, Houben Castel del Monte. Federiciana. Enciclopedia Italiana. Праверана 19 ліпеня 2011.
  7. Hindley, Geoffrey (1968). Castles of Europe. Great Buildings of the World. Feltham, Middlesex, England: Paul Hamlyn. p. 149. ISBN 978-0-600-01635-9. 
  8. Castex 2008, p. 21
  9. Tuulse 2002
  10. Castex 2008
  11. http://www.mondimedievali.net/Castelli/Puglia/bat/castel_del_monte.htm
  12. Haft & White 1999, p. 154
  13. Castel del Monte. in-italia.com. http://www.in-italia.com/texti_13.asp. 
  14. World Heritage Committee. Report of the 20th Session, Merida 1996. http://whc.unesco.org/archive/repcom96.htm#398.