Кіпрыян Карфагенскі

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Майстар з Мескірха.
«Св. Кіпрыян» (каля 1540 г.)

Кіпрыя́н Карфаге́нскі (лац.: Thascius Caecilus Cyprianus; ? — 14 верасня 258) — епіскап карфагенскі і майстэрскі лацінскі багаслоў, асноўныя сачыненні якога прысвечаныя асэнсаванню пытанняў адступніцтва і расколу. Стваральнік кананічнага вучэння аб адзінстве царквы і яе іерархічнай структуры. Кіпрыян, які называў сваім настаўнікам Тэртуліяна, правёў у Карфагене тры памесных сабора, падчас якіх перамагло яго меркаванне пра тое, што «той не можа ўжо мець Айцом Бога, хто не мае маці Царкву». Адзінства царквы, па Кіпрыяну, выяўляецца не ў меркаваннях нейкага «епіскапа епіскапаў», а ў саборнай згодзе епіскапаў, у роўнай меры надзелены дабрынёй Святога Духа і самастойных ў кіраванні сваёй паствай. Найцяжэйшымі грахамі Кіпрыян лічыў апастасію (адступніцтва) і схізму (раскол).

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • В. А. Федосик Киприан и античное христианство. Мн.: Университетское. 1991. 208 стр. 1655 экз.
  • Альбрехт М. фон. История римской литературы. Т. 3. М., 2005. С. 1705—1717.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]