Кісцяні (Рагачоўскі раён)

З Вікіпедыі, свабоднай энцыклапедыі
Аграгарадок
Кісцяні
Краіна
Вобласць
Раён
Сельсавет
Каардынаты
Першая згадка
Насельніцтва
  • 554 чал. (2004)
Часавы пояс
Тэлефонны код
+375 2339
Аўтамабільны код
3
Кісцяні на карце Беларусі ±
Кісцяні (Рагачоўскі раён) (Беларусь)
Кісцяні (Рагачоўскі раён)
Кісцяні (Рагачоўскі раён) (Гомельская вобласць)
Кісцяні (Рагачоўскі раён)

Кісцяні́[1] (трансліт.: Kisciani, руск.: Кистени) — аграгарадок у Рагачоўскім раёне Гомельскай вобласці Беларусі. Уваходзіць у склад Кісцянёўскага сельсавета.

Геаграфія[правіць | правіць зыходнік]

Аграгарадок знаходзіцца за 21 км у напрамку на паўночны ўсход ад горада Рагачоў, за 142 км ад Гомеля[2].

Каля аграгарадка знаходзіцца гарадзішча мілаградскай культуры, якое датуецца 2-й паловай I-га тысячагоддзя да н.э. — пачатку I ст. н.э.

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

Згадваецца ў 1756 годзе як вёска ў Рагачоўскім войтаўстве Рагачоўскага староства[3].

У 1924—1960 гадах і з 1963 года па наш час цэнтр Кісцянёўскага сельсавета. У 1960—1963 гадах вёска ўваходзіла ў склад Старасельскага сельсавета[4][5].

Насельніцтва[правіць | правіць зыходнік]

  • 1998 год — 660 жыхароў, 244 двары[2].

Вядомыя асобы[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

  1. Назвы населеных пунктаў Рэспублікі Беларусь: Гомельская вобласць: нарматыўны даведнік / Н. А. Багамольнікава і інш.; пад рэд. В. П. Лемцюговай. — Мн.: Тэхналогія, 2006. — 382 с. ISBN 985-458-131-4 (DJVU).
  2. а б Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 8: Канто — Кулі / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн. : БелЭн, 1999. — Т. 8.
  3. LVIA, f. 525, ap. 8, b. 745, l. 26.
  4. Рашэнне выканкома Гомельскага абласнога Савета дэпутатаў працоўных ад 14 красавіка 1960 г. // Збор законаў, указаў Прэзідыума Вярхоўнага Савета Беларускай ССР, пастаноў і распараджэнняў Савета Міністраў Беларускай ССР. — 1960, № 10.
  5. Рашэнне выканкома Гомельскага абласнога (сельскага) Савета дэпутатаў працоўных ад 19 верасня 1963 г. // Збор законаў, указаў Прэзідыума Вярхоўнага Савета Беларускай ССР, пастаноў і распараджэнняў Савета Міністраў Беларускай ССР. — 1963, № 34 (1034).

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]