Мана (рака)

Мана
руск. Мана
Характарыстыка
Даўжыня	475 км
Басейн	9 320 км²
Расход вады	100 м³/с
Вадацёк
Выток
• Месцазнаходжанне	адгор’і Усходняга Саяна
• Каардынаты	54°27′17″ пн. ш. 94°44′40″ у. д.
Вусце	Енісей
• Месцазнаходжанне	пасёлка Усць-Мана
• Каардынаты	55°56′47″ пн. ш. 92°28′44″ у. д.
Размяшчэнне
Водная сістэма	Енісей → Карскае мора
Краіна	Расія
Рэгіён	Краснаярскі край
Код у ДВР	17010300512116100020100
выток вусце
— выток, — вусце
Медыяфайлы на Вікісховішчы

Ма́на (у вярхоўі — Правая Мана; руск.: Ма́на, Правая Мана) — рака ў Краснаярскім краі Расіі, правы прыток ракі Енісей.

Даўжыня ракі 475 км. Плошча вадазбору 9320 км². Сярэдні расход вады каля 100 м³/с. Выток ракі знаходзіцца на паўночных адгор’ях Усходняга Саяна, на паўночна-ўсходніх схілах хрыбта Канскае Белагор’е. Да зліцця з ракой Левая Мана мае назву Правая Мана. Упадае ў Енісей каля пасёлка Усць-Мана, у напрамку на ўсход ад горада Дзіўнагорск. Рэчышча Маны ў верхнім цячэнні парожыстае, у сярэднім — меандруючае і разгалінаванае. Замярзае звычайна ў пачатку лістапада, вызваляецца ад лёду ў красавіку. У басейн ракі развіты карст.

Мана прымае сцёк з больш за 300 прытокаў. Сярод іх: Левая Мана, Аланжык, Вялікі Арзыбей, Малы Арзыбей, Ангул, Мімія (Міна), Кіяй, Вялікі Шыр, Вялікі Унгут, Малы Унгут, Драгуніха, Жэржул, Кайлята, Улдат, Урман, Ізык, Малая Зыранка, Вялікая Зыранка, Негнет і інш.

У ніжнім цячэнні рака з’яўляецца паўднёвай мяжой прыроднага запаведніка «Стаўбы».

Літаратура

• Географический энциклопедический словарь: Географические названия / Гл. ред А. Ф. Трёшников; Ред. кол.: Э. Б. Алаев, П. М. Алампиев, А. Г. Воронов и др.. — М.: Сов. энциклопедия, 1983. — С. 270. — 538 с. — 100 000 экз. (руск.)

Спасылкі

• Река Мана // Государственный водный реестр РФ (руск.)
• Иванов В. В. Мана // Научно-популярная энциклопедия «Вода России» (руск.)