Мікалай Ільясавіч Азаматаў

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Мікалай Азаматаў
сцяг
Старшыня Дзяржаўнага ваенна-прамысловага камітэта Рэспублікі Беларусь
сцяг
30 снежня 2003 — 4 снежня 2009
Прэм’ер-міністр: Сяргей Сідорскі
Прэзідэнт: Аляксандр Лукашэнка
Папярэднік: пасада заснаваная
Пераемнік: Сяргей Гурулёў
 
Адукацыя:
Дзейнасць: вынаходнік
Нараджэнне: 1938
 
Узнагароды:
Ордэн «Знак Пашаны»
Ордэн Айчыны 3 ступені, Беларусь

Мікала́й Ілья́савіч Азама́таў (нар. 1938 у ауле Адамій Чырвонагвардзейскага раёна, Краснадарскі край) — беларускі дзяржаўны дзеяч, першы старшыня Дзяржаўнага ваенна-прамысловага камітэта Рэспублікі Беларусь (20032009).

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

У 1967 годзе скончыў Беларускі дзяржаўны універсітэт. Заслужаны работнік прамысловасці Рэспублікі Беларусь. Лаўрэат Дзяржаўнай прэміі Рэспублікі Беларусь. Член-карэспандэнт Міжнароднай акадэміі інфарматызацыі і Беларускай інжынерна-тэхнічнай акадэміі. Ганаровы радыст СССР.

У 1967—1976 — начальнік тэхнічнага бюро, вядучы інжынер, начальнік лабараторыі, намеснік начальніка, начальнік аддзела на Мінскім электрамеханічным заводзе.

У 1976—1987 — намеснік начальніка аддзялення, начальнік комплекснага тэматычнага аддзялення, першы намеснік дырэктара па навуковай рабоце — галоўны інжынер Навукова-даследчага інстытута сродкаў аўтаматызацыі.

У 1987—1998 гадах — першы намеснік генеральнага дырэктара па навуковай рабоце — галоўны інжынер НВА (з 1996 года ДНВА) «Агат» — першы намеснік дырэктара па навуковай рабоце — галоўны інжынер НДІ СА (з 1996 года ДП «НДІ СА»).

У 1998—2003 гадах — генеральны дырэктар ДНВА «Агат» — дырэктар ДП «НДІ СА», генеральны канструктар па аўтаматызаваным сістэмам кіравання і інфармацыйных тэхналогіях Міністэрства прамысловасці Рэспублікі Беларусь — генеральны дырэктар ДНВА «Агат» — дырэктар УП «НДІ СА».

30 снежня 2003 года прызначаны старшынёй утвораннага Дзяржаўнага ваенна-прамысловага камітэта Рэспублікі Беларусь.[1]

4 снежня 2009 вызвалены ад пасады старшыні Дзяржаўнага ваенна-прамысловага камітэта ў сувязі з выхадам у адстаўку.[2]

Навуковая дзейнасць[правіць | правіць зыходнік]

Аўтар 69 навуковых прац, у тым ліку 12 вынаходак.

Узнагароды[правіць | правіць зыходнік]

Узнагароджаны ордэнам «Знак Пашаны», ордэнам Айчыны III ступені, двума медалямі.

Зноскі

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]