Мікола Байкоў

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Мікола Байкоў
Мікалай Якаўлевіч Байкоў
М. Байкоў.jpg
Дата нараджэння

1889(1889)

Месца нараджэння
Дата смерці

не раней за 1945

Навуковая сфера
Навуковая ступень

дацэнт філалогіі

Альма-матар
Commons-logo.svg Мікола Байкоў на Вікісховішчы

Мікола Байкоў (псеўд. Крывіч Мікола) (1889, Бежацк, Цвярская губерня — не раней за 1945[1]). У савецкі час падавалася дата смерці 23.6.1941[2].) — беларускі літаратуразнавец, мовазнавец, педагог. Дацэнт філалогіі[3].

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Скончыў Маскоўскую духоўную акадэмію ў 1913[2]. Выкладаў філасофскія і педагагічныя дысцыпліны ў Мінскай духоўнай семінарыі, у гімназіі ды прыватных навучальных установах[2]. З 1918 чытаў лекцыі ў Мінскім настаўніцкім інстытуце і на Мінскіх беларускіх настаўніцкіх курсах. З 1921 выкладнік МБПТ, вучоны сакратар Навукова-тэрміналагічнай камісіі Наркамасветы БССР, у 1922—1928 Слоўнікавай камісіі Інбелкульту[2], потым Інстытуту мовазнаўства АН БССР.

Рэдактар часопісаў «Школа и культура Советской Белоруссии» (1919, 1921), з 1924 супрацоўнік часопісу «Асвета»[4].

Арыштаваны ДПУ БССР 19 ліпеня 1930 па абвінавачанні ў прыналежнасці да «Саюзу вызвалення Беларусі». Вызвалены 2 верасня 1930. На акадэмічную працу вярнуцца яму не дазволілі.

Падчас нямецкай акупацыі працаваў у Інспектараце беларускіх школ і ў Выдавецтве школьных падручнікаў і літаратуры для моладзі ў Мінску. Улетку 1944 выехаў у Германію, працаваў у рэдакцыі часопіса «Малады змагар». Працаваў у прапагандысцкім бюро «Вінэта». Па некаторых звестках, арыштаваны савецкай ваеннай контрвыведкай «Смерш» у Берліне і перавезены ў Мінск, утрымліваўся ў мінскай турме. Далейшы лёс невядомы[4].

Навуковая дзейнасць[правіць | правіць зыходнік]

Аўтар прац па літаратуразнаўстве, крытыцы і педагогіцы, укладальнік слоўнікаў: «Практычны расійска-беларускі слоўнік» (1924, разам з М. Гарэцкім), «Беларуска-рускі слоўнік» (1925), «Расійска-беларускі слоўнік» (1928, абодва разам са С. Некрашэвічам), «Практычны беларускі вайсковы слоўнік» (1927, разам з А. Бараноўскім)[2].

Аўтар артыкулаў па педагогіцы, беларускай мове і літаратуры, у тым ліку «Паэма „Новая зямля“, як манументальны твор беларускай паэзіі» (1923), «Месца Я. Купалы ў беларускай літаратуры» (1928)[2].

Глядзіце таксама[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

  1. Пд. Туронак. Беларуская кніга пад нямецкім кантролем (2002
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 Бойков Николай Яковлевич // Биографический справочник — Мн.: «Белорусская советская энциклопедия» имени Петруся Бровки, 1982. — Т. 5. — С. 69. — 737 с.
  3. Ігар Кузняцоў. Носьбіты ідэі беларускай дзяржаўнасці — ахвяры таталітарнага рэжыму // Беларускі Гістарычны Зборнік — Białoruskie Zeszyty Historyczne nr 16
  4. 4,0 4,1 120 гадоў з дня нараджэння Міколы Байкова

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]