Мікіта Юр’евіч Сцяпанаў

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Футбол
Мікіта Сцяпанаў
Поўнае імя Мікіта Юр’евіч Сцяпанаў
Нарадзіўся 6 красавіка 1996(1996-04-06)[1] (25 гадоў)
Грамадзянства Flag of Belarus.svg Беларусь
Рост 181 см
Вага 74 кг
Пазіцыя абаронца, паўабаронца
Інфармацыя пра клуб
Клуб Беларусь Іслач
Нумар 18
Клубная кар’ера[* 1]
2013—2017 Беларусь Смалявічы-СТІ 88 (3)
2017   Беларусь Прамень (Мінск) 13 (0)
2018 Беларусь Прамень (Мінск) 27 (0)
2019 Беларусь Дняпро (Магілёў) 27 (1)
2020 Беларусь Тарпеда-БелАЗ (Жодзіна) 10 (0)
2021 Беларусь Нёман (Гродна) 2 (0)
2021— Беларусь Іслач (Мінскі раён)
Нацыянальная зборная[* 2]
2017—2018 Беларусь Беларусь (да 21) 4 (0)
2020 Беларусь Беларусь 1 (0)
  1. Колькасць гульняў і галоў за прафесійны клуб лічыцца толькі для розных ліг нацыянальных чэмпіянатаў, адкарэктавана станам на 17 ліпеня 2021.
  2. Колькасць гульняў і галоў за нацыянальную зборную ў афіцыйных матчах, адкарэктавана станам на 26 лютага 2020

Мікіта Сцяпанаў (нар. 6 красавіка 1996, Смалявічы) — беларускі футбаліст, абаронца клуба «Іслач».

Старэйшы брат Мікіты, Раман, таксама з’яўляецца футбалістам.

Клубная кар’ера[правіць | правіць зыходнік]

Выхаванец прыватнай футбольнай школы Віктара Дарміна ў Смалявічах, пачынаў дарослую кар’еру ў 2013 годзе ў складзе «Смалявічаў-СТІ» ў Першай лізе. На наступны сезон ужо замацаваўся ў асноўнай камандзе смалявічцаў.

У пачатку 2017 года выконваў функцыі капітана каманды, але ў першай палове сезона 2017 стаў радзей з’яўляцца ў стартавым складзе, і ў ліпені быў аддадзены ў арэнду ў «Прамень»[2]. Дапамог сталічнаму клубу выйсці ў Вышэйшую лігу і па заканчэнні сезона ў снежні 2017 года перайшоў у «Прамень» на трывалай аснове[3]. У сезоне 2018 быў трывалым іграком стартавага складу, з паўабаронцы перакваліфікаваўся ў абаронцу.

У пачатку 2019 года ў сувязі з пераездам «Промня» ў Магілёў і аб’яднаннем з мясцовым «Дняпром» стаў іграком аб’яднанай каманды, якая атрымала назву «Дняпро». У складзе заставаўся асноўным абаронцам, часам выконваў функцыі капітана каманды, але не здолеў выратаваць яе ад вылету з Вышэйшай лігі.

У студзені 2020 годзе знаходзіўся на праглядзе ў беластоцкай «Ягелоніі», аднак польскі клуб вырашыў не падпісваць пагадненне з абаронцам, і неўзабаве той папоўніў склад жодзінскага «Тарпеда-БелАЗ»[4]. Пачынаў сезон 2020 у стартавым складзе жодзінцаў, аднак пазней страціў месца ў аснове, са жніўня не гуляў за асноўныю каманду, выступаў за дубль.

У студзені 2021 года па заканчэнні кантракта пакінуў «Тарпеда-БелАЗ»[5]. Неўзабаве стаў трэніравацца з гродзенскім «Нёманам» і падпісаў пагадненне з клубам[6]. Пачынаў сезон 2021 у стартавым складзе гродзенцаў, але хутка трапіў на лаўку запасных. У ліпені 2021 года па пагадненні бакоў пакінуў гродзенскую каманду[7] і неўзабаве далучыўся да «Іслачы»[8].

Міжнародная кар’ера[правіць | правіць зыходнік]

25 сакавіка 2017 года дэбютаваў у моладзевай зборнай Беларусі, выйшаўшы на замену ў канцы таварыскага матча супраць Літвы (2:1).

26 лютага 2020 года дэбютаваў за нацыянальную зборную Беларусі ў таварыскім матчы супраць Балгарыі (1:0), адгуляўшы ўсе 90 хвілін.

Дасягненні[правіць | правіць зыходнік]

Статыстыка выступленняў[правіць | правіць зыходнік]

Сезон Дывізіён Клуб Краіна Матчы Галы
2013 Д2 Смалявічы-СТІ Беларусь 6 0
2014 Д2 Смалявічы-СТІ Беларусь 22 0
2015 Д2 Смалявічы-СТІ Беларусь 27 1
2016 Д2 Смалявічы-СТІ Беларусь 21 2
2017 (1) Д2 Смалявічы-СТІ Беларусь 12 0
2017 (2) Д2 Прамень Беларусь 13 0
2018 Д1 Прамень Беларусь 27 0
2019 Д1 Дняпро Беларусь 27 1
2020 Д1 Тарпеда-БелАЗ Беларусь 10 0
2021 (1) Д1 Нёман Беларусь 2 0

Грамадзянская пазіцыя[правіць | правіць зыходнік]

Пасля жорсткага разгону акцый пратэстаў, выкліканых масавымі фальсіфікацыямі на прэзідэнцкіх выбарах 2020 года, збіцця і катаванняў затрыманых пратэстоўцаў, разам з 92 іншымі беларускімі футбалістамі выступіў з асуджэннем гвалту ў Беларусі[9].

Зноскі