Перайсці да зместу

Нім

З Вікіпедыі, свабоднай энцыклапедыі
Горад
Нім
фр.: Nîmes, акс.: Nimes
43°50′ пн. ш. 4°21′ у. д.HGЯO
Краіна  Францыя
Рэгіён Аксітанія
Дэпартамент Гар
Мэр Жан Поль Фурнье
Гісторыя і геаграфія
Першая згадка да 50 года да н. э.
Плошча 161,85 км²
Вышыня НУМ 39 м
Часавы пояс UTC+1, летам UTC+2
Насельніцтва
Насельніцтва
  • 151 839 чал. (1 студзеня 2023)[1]
Лічбавыя ідэнтыфікатары
Тэлефонны код 466
Паштовы індэкс 30000 і 30900

nimes.fr (фр.)
Паказаць/схаваць карты
Нім (Францыя)
Нім
Нім

Нім (фр.: Nîmes, акс.: Nimes) — горад на поўдні Францыі, прэфектура (адміністрацыйны цэнтр) дэпартамента Гар (рэгіён Аксітанія). Насельніцтва — 137 200 чалавек (1 студзеня 2004).

Нім (па-лацінску: Nemausus) у старажытнасці быў сталіцай гальскага племені волька-арэкомікаў, якія былі заваяваны рымлянамі ў 121 годзе да н.э. На месцы кельцкага паселішча імператар Актавіян Аўгуст заснаваў новы горад. Дзякуючы ўдаламу месцазнаходжанню ў вінаробным рэгіёне і прадастаўленым імператарамі прывілеям, Нім стаў адным з самых буйных гарадоў Паўднёвай Францыі. У V стагоддзі яго разрабавалі вандалы і вестготы, за якімі ў VIII стагоддзі прыйшлі арабы, выгнаныя ў 737 годзе.

З X стагоддзя Нім уваходзіў ва ўладанні графаў Тулузскіх, быў ачагом руху альбігойцаў. У 1229 годзе далучаны да дамена караля Францыі. У XVI стагоддзя грамадзяне прынялі пратэстантызм. Пасля адмены Нанцкага эдыкта тут назіраліся хваляванні гугенотаў.

Нім размешчаны на мяжы Праванса, за 35 км на поўнач ад міжземнаморскага ўзбярэжжа, за 20 км на захад ад Роны, у падножжа плато Гарыг.

Год Колькасць
1968 123 292 [2]
1975 127 933 [2]
1982 124 220 [2]
1990 128 471 [2]
1999 133 400
Год Колькасць
1999 133 424 [2]
2006 144 092 [2]
2011 144 940 [2]
2013 150 564
2014 151 075
Год Колькасць
2015 150 672 [3]
2016 154 196 [4]
2017 150 610 [5]
2018 149 633 [6]
2019 148 561 [7]
Год Колькасць
2020 147 496 [8]
2021 148 104 [9]
2022 150 444 [10]
2023 151 839 [1]

Гарады-пабрацімы

[правіць | правіць зыходнік]

Вядомыя асобы

[правіць | правіць зыходнік]
  1. а б Populations de référence 2023INSEE, 2025.
  2. а б в г д е ё Populations légales communales depuis 1968Нацыянальны інстытут статыстыкі і эканамічных даследаванняў Францыі. Праверана 4 чэрвеня 2021.
  3. Recensement de la population 2015 — 2017.
  4. Populations légales 2016Нацыянальны інстытут статыстыкі і эканамічных даследаванняў Францыі, 2018.
  5. Populations légales 2017Нацыянальны інстытут статыстыкі і эканамічных даследаванняў Францыі, 2019.
  6. Populations légales 2018Нацыянальны інстытут статыстыкі і эканамічных даследаванняў Францыі, 2020.
  7. Populations légales 2019Нацыянальны інстытут статыстыкі і эканамічных даследаванняў Францыі, 2022.
  8. Populations légales 2020Нацыянальны інстытут статыстыкі і эканамічных даследаванняў Францыі, 2022.
  9. Populations légales 2021Нацыянальны інстытут статыстыкі і эканамічных даследаванняў Францыі, 2023.
  10. Populations de référence 2022INSEE, 2024.
  11. а б в г д е http://www.nimes.fr/index.php?id=327
  12. https://www.braunschweig.de/leben/stadtportraet/partnerstaedte/nimes.php
  13. https://www.comune.verona.it/nqcontent.cfm?a_id=5485
  14. http://www.nimes.fr/index.php?id=2924&id_site=793
  15. https://www.nimes.fr/mairie/jumelages/ville-jumelle-cordoue.html
  16. https://www.nimes.fr/mairie/jumelages/ville-jumelle-meknes.html?id_site=16
  17. http://www.nimes.fr/index.php?id=439
  18. https://www.nimes.fr/mairie/jumelages/ville-jumelle-preston.html?id_site=152&cHash=73f845d41f8c148a10d12ec972944c35
  19. https://www.frankfurt-oder.de/Verwaltung-Politik/Verwaltung/Frankfurt-International/Partnerst%C3%A4dte/index.php?La=1&object=tx,2616.5156.1&kat=&kuo=2&sub=0
  20. Буасье́ Гастон // Т. 4. Брасос — Веш. — М. : Советская энциклопедия, 1971. — С. 82. — (Большая советская энциклопедия : [в 30 т.] / гл. ред. А. М. Прохоров; 1969—1978). (руск.)