П'ер Абеляр

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
П'ер Абеляр
Pierre Abailard
Abelard.jpg
Імя пры нараджэнні:

фр.: Pierre Abélard

Дата нараджэння

1079[1][2][3][4][5][6]

Месца нараджэння

Le Pallet[d][7][6]

Дата смерці

21 красавіка 1142[1][5][6]

Месца смерці

Chalon-sur-Saône[d], Дэпартамент Сона і Луара, Бургундыя, Францыя[8][6]

Месца пахавання

Héloïse and Abélard's tomb[d][9][10]

Краіна:

Royal Standard of the King of France.svg Каралеўства Францыя[d][6]
Flag of France (XII-XIII).svg Францыя

Муж:

Héloïse d’Argenteuil[d]

Альма-матар:

Кафедральная школа Парыжа[d]

Школа/традыцыя:

схаластыка

Значныя ідэі:

канцэптуалізм

Commons-logo.svg П'ер Абеляр на Вікісховішчы

П'ер Абеляр (фр.: Pierre Abailard/Abélard, лац.: Petrus Abaelardus; 1079, Ле-Пале, непадалёк ад Нанта — 21 красавіка 1142, абацтва Сен-Марсель, блізу Шалон-сюр-Сон, Бургундыя) — французскі філосаф (схаласт), тэолаг і паэт, неаднаразова асуджаўся каталіцкай царквой за ерэтычныя погляды.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Жан Віньё, «Канонік Фульбер застае знянацку Абеляра і Элаізу»

Вучыўся ў Шартры і Парыжы. Амаль усё жыццё пераходзіў з адной школы або кляштара ў іншыя. Каля 1101 адкрыў уласную школу, пазней узначальваў саборную школу ў Нотр-Дам. З 1119 манах.

Аўтар аўтабіяграфічнага твора «Гісторыя маіх бедстваў» (1132—36), любоўных вершаў, лістоў да сваёй каханай Элаізы і інш.

Светапогляд[правіць | правіць зыходнік]

Аснову маральных учынкаў П'ер Абеляр бачыў у згодзе чалавека са сваім сумленнем. Быў блізкі да ідэі верацярпімасці, падкрэсліваў значнасць індывідуальных намаганняў у выратаванні чалавечай душы.

Сярод яго твораў — «Так і не», «Дыялектыка», «Пазнай самога сябе», «Аб боскім адзінстве і траіснасці», «Дыялог паміж філосафам, іўдзеем і хрысціянінам».

У тэалогіі імкнуўся да рацыянальнага асэнсавання царкоўнай дагматыкі. У спрэчках наміналізму з рэалізмам даказваў, што рэальна існуюць толькі асобныя рэчы, а агульныя паняцці — толькі ў чалавечай свядомасці (прынцып канцэптуалізму).

Распрацоўваў схаластычную логіку.

Рацыянальна-містычная накіраванасць светапогляду П. Абеляра («разумею, каб верыць») выклікала нязгоду, пратэст з боку артадаксальных царкоўных колаў. Яго ідэі асуджаны Суа-сонскім (1121) і Санскім (1140) саборамі.

Зноскі

  1. 1,0 1,1 data.bnf.fr: open data platform, платформа відкритих даних, платформа открытых данных, plateforme de données ouvertes, piattaforma di dati aperti, Opendata-Plattform, otevřená data platforma, åben-data-platform, տվյալների բաց շտեմարան, platforma za odprte podatke, plataforma de datos abierta, plataforma de dados aberta, платформа адкрытых дадзеных, платформа на отворените данни, platforma otwartych danych, ашық деректер платформасы, ачык маалыматтарды платформа, açıq data platforma, ochiq ma'lumotlar platforma, açık verilerin platformu, платформа отвореног података, platforma otvorenih podataka, platforma otvorenog podataka, platforma otvorených údajov, πλατφόρμα ανοικτών δεδομένων, platformu atklātā datu, platforma atvira duomenų, platvormi avatud andmete, avoimen datan foorumi, nyílt adatok platformja, პლატფორმა ღია მონაცემები, платформа за отворени податоци, нээлттэй мэдээллийн тавцан, platformă de date deschise, platformo de malferma datumoj — 2011.
  2. Нямецкая нацыянальная бібліятэка, Берлінская дзяржаўная бібліятэка, Баварская дзяржаўная бібліятэка і інш. Record #11850004X // Общий нормативный контроль — 2012—2016.
  3. Абелард, Петр // Энциклопедический лексикон СПб.: 1835. — Т. 1. — С. 26–27.
  4. Абелар, Петр // Энциклопедический словарь / под ред. И. Е. АндреевскийСПб.: Брокгауз—Ефрон, 1890. — Т. I. — С. 23–24.
  5. 5,0 5,1 Абеляр // Православная богословская энциклопедия / под ред. А. П. Лопухин, Н. Н. ГлубоковскийСПб.: 1900.
  6. 6,0 6,1 6,2 6,3 6,4 Roux P. d. Nouveau Dictionnaire des œuvres de tous les temps et tous les pays — 2 — Éditions Robert Laffont, 1994. — Vol. 1. — P. 4. — ISBN 2-221-06888-2
  7. https://books.google.fr/books?id=z3hkJ5PA_8kC&printsec=frontcover&hl=fr&#v=onepage&q&f=false — 9780191585173 — P. xvii.
  8. https://books.google.fr/books?id=z3hkJ5PA_8kC&printsec=frontcover&hl=fr&#v=onepage&q&f=false — 9780191585173 — P. xxii.
  9. Beaumont F. M. Manuel et itinéraire du curieux dans le cimetière du Père la Chaise Paris: 1828. — P. 94.
  10. A. Henry Le Père Lachaise historique, monumental et biographique — 1852. — P. 26. — 116 с.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

Славутасці[правіць | правіць зыходнік]