Майдан Нэзалэжнасці (станцыя метро)

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search

«Плошча Незалежнасці»
укр.: Майдан Незалежності
Абалонска-Тэрэмкоўская лінія
Кіеўскі метрапалітэн
Maydan Nezalezhnosti metro station Kiev 2010 01.jpg
Дата адкрыцця 17 снежня 1976 года
Ранейшыя назвы Плошча Калініна, Плошча Кастрычніцкай рэвалюцыі
Раён Пячэрскі
Тып калонная, глыбокага залажэння
Тып платформаў астраўная
Даўжыня платформаў, м 102
Шырыня платформаў, м 16
Узведзена Кіеўметрабуд
Выхад да вуліц Хрэшчатыка, Архітэктара Гарадзецкага , Герояў Нябеснай Сотні, Плошчы Незалежнасці
Пераходы на станцыі Хрэшчатык
Час адкрыцця 05:40
Код станцыі 217
Суседнія станцыі Станцыя метро Паштовая плошча і Станцыя метро Плошча Льва Талстога, Кіеў
Commons-logo.svg Плошча Незалежнасці на Вікісховішчы
Абалонска-Тэрэмкоўская лінія
ЦЧ-2 «Абалонь»
Гэроіў Дніпра
Мінска
Абалонь
Пачайна BSicon BAHN.svg
Тараса Шаўчэнкі 
Кантрактова Плошча +аўт
Паштова плошча +рв
Майдан Нэзалэжнасці 
Службовая галіна да Хрэшчатыка
Службовая галіна да Клоўскай
Плошча Льва Талстога 
Алімпійска
Палац «Украіна»
Лыбідска
Дэмііўска +аўв
Галасііўска
Васількіўска
Выстаўковы Цэнтр
Іпадром +аўт
Тэрэмкы
Аўтавакзал «Тэрэмкы»
Вулыця Крэйсера «Аўрора»
Адэска
ЦЧ «Тэрэмкы»

«Плошча (Майдан) Незалежнасці» (укр.: Майда́н Незале́жності) — 15-я станцыя Кіеўскага метрапалітэна. Размешчана на Абалонска-Тэрэмкоўскай лініі між станцыямі Паштовая плошча і Плошча Льва Талстога. Адчынена 17 снежня 1976 года пад назвай «Плошча Калініна». Менш чым за год, 17 кастрычніка 1977[1], у гонар святкавання 60-годдзя Кастрычніцкай рэвалюцыі, адначасова з перайменаваннем галоўнай плошчы горада, станцыя таксама змяніла назву - «Плошча Кастрычніцкай рэвалюцыі». Цяперашняя назва - з 26 жніўня 1991 года.

Канструкцыя[правіць | правіць зыходнік]

Станцыя глыбокага залажэння. Мае падземную залу з астраўной пасадачнай платформай. Скляпенні залы станцыі абапіраюцца на два рады калон. Станцыя мае адно выхад, сярэдняя зала пры дапамозе эскалатарнага тунэлю з чатырохстужачным аднамаршавым эскалатарам злучаны з падземным вестыбюлем, які выходзіць у падземны пераход пад Плошчай Незалежнасці. Наземны вестыбюль адсутнічае.

Абсталяванне[правіць | правіць зыходнік]

Унутраная падземная прастора станцыі цалкам раскрыта дзякуючы ўжыванню канструкцый з металічнымі калонамі-пілонамі невялікага перасеку, у выніку чаго сярэднія і бакавыя залы зліваюцца ў адзіны аб'ём. Незвычайная форма калон - яны нібы зробленыя з плісірованай белай паперы. Няўдалым аказалася закарнизное асвятленне, якое, згодна з воляю аўтараў павінна было «адарваць» скляпенні ад калон. У 1980-я гады распрацоўваліся варыянты мадэрнізацыі асвятлення станцыі, аднак праз недахопу сродкаў яны не былі рэалізаваныя. Абсталяванне станцыі прысвечана падзеям першых гадоў савецкай улады - барацьбе за ўладу саветаў, індустрыялізацыі, электрыфікацыі, развіццю прамысловасці.

Да першага перайменавання станцыі часткай яе афармлення быў профільны партрэт-барэльеф М. І. Калініна[2], пасля перанесены на Кіеўскі завод імя Калініна (зараз не існуе).

Перасадкі[правіць | правіць зыходнік]

З'яўляецца часткай перасадачнага вузла паміж Абалонска-Тэрэмкоўскай і Святошынска-Броварскай лініямі. Станцыя «Плошча Незалежнасці» звязаная са станцыяй «Хрэшчатык» двума пераходамі - эскалаторным і пешаходным тунэлямі. Пераход у тарцы цэнтральнай залы, эскалатарны тунэль, быў адкрыты ў 1976 годзе, адначасова са станцыяй. Другі, абыходны пешаходны тунэль, выхад з якога размешчаны ў цэнтры залы, быў пабудаваны і адкрылася 3 снежня 1986 года[3], пасля таго, як высветлілася, што першы пераход паміж лініямі не спраўляўся з пікавым пасажырапатокам.

У ранішнія і вячэрнія гадзіны «пік» перасадкі працуюць у аднабаковым рэжыме з развядзеннем пасажырапатокаў: пешаходны (доўгі) тунэль - у кірунку з «Хрэшчатыка» на «Плошчу Незалежнасці», а эскалаторный (кароткі) - з «Плошчы Незалежнасці» на «Хрэшчатык» . Пры гэтым усе чатыры стужкі эскалатараў працуюць на ўздым. У астатні час кароткі пераход працуе ў двухбаковым рэжыме. Каля ўваходаў на перасадкі з боку станцыі «Хрэшчатык» размешчаны аб'явы з рэжымам іх работы, а таксама светлавыя (чырвонЫ\зялёны) паказальнікі.

Немалая даўжыня пешаходнага тунэлю стварае нязручнасці для пасажыраў. Згодна з Дзяржаўнай праграмай развіцця метрапалітэнаў да 2010 года[4] тут было запланавана правесці рэканструкцыю з устаноўкай пасажырскага канвеяра. У пачатку 2012 года быў праведзены рамонт пераходнага тунэля, па-над асфальтавага падлогавага пакрыцця было выкладзена гранітная, якая праз сваю слізкасць выклікала шмат нараканняў пасажыраў. У сувязі з гэтым, у 2013 годзе быў усталёваны раздзяляльных бар'ер з поручнямі ўздоўж амаль усяго пешаходнага тунэлю.

Фатаздымкі[правіць | правіць зыходнік]

Расклад адпраўлення цягнікоў[правіць | правіць зыходнік]

Адпраўка першага цягніка ў напрамку:

Адпраўка апошняга цягніка ў напрамку:

Расклад адпраўлення цягнікоў увечары (пасля 22:00) ў накірунку:

Зноскі[правіць | правіць зыходнік]

  1. http://www.metro.kiev.ua/?q=node/1099
  2. http://81412.livejournal.com/9604.html#cutid1
  3. Метро працуе, пашыраецца: [Учора пачаў дзейнічаць другі перасадачны вузел паміж станцыямі «Крэшчацік» і «Плошча Кастрычніцкай рэвалюцыі»] // Вячэрні Кіеў. - 1986. - 4 снежня.
  4. http://zakon1.rada.gov.ua/cgi-bin/laws/main.cgi?nreg=257-2006-%EF

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]

Папярэднік:
няма
Канчатковая станцыя Абалонска-Тэрэмкоўскай лініі
17 снежня 1976 года19 снежня 1981 года
Пераемнік:
Рэспубліканскі стадыён