П’етра Масканьі

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
П'етра Масканьі
Pietro Mascagni
Pietro Mascagni.jpg
П'етра Масканьі ў 1903 годзе
Асноўная інфармацыя
Дата нараджэння 7 снежня 1863(1863-12-07)
Месца нараджэння Ліворна
Дата смерці 2 жніўня 1945(1945-08-02) (81 год)
Месца смерці Рым
Месца пахавання
Краіна Flag of Italy (1861–1946).svg Каралеўства Італія
Альма-матар
Музычная дзейнасць
Прафесіі
Узнагароды
Вялікі афіцэр ордэна Святых Маўрыкія і Лазара
Кавалер Вялікага крыжа ордэна Кароны Італіі
pietromascagni.com
Commons-logo.svg Выявы на Вікісховішчы

П’етра Масканьі (італ.: Pietro Mascagni; 7 снежня 1863 — 2 жніўня 1945) — кампазітар італьянскай оперы.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Навучаўся ў Міланскай кансерваторыі. Працаваў дырыжорам у розных тэатрах. Вядомасць набыў пасля напісання оперы «Сельскі гонар» паводле п’есы Джавані Верга. Яе ўпершыню паставілі ў тэатры «Кастанцы», у Рыме ў 1890 годзе. Яна стала адной з першых, якія стварылі ў оперным мастацтве напрамак верызм. «Сельскі гонар» Масканьі мела велізарны поспех у публікі, заваявала сцэны тэатраў Еўропы. У цэнтры твора — трагічная гісторыя кахання. Да іншых вядомых опер Масканьі належаць «Ірыс» (прэм’ера ў 1898 годзе, Рым), «Парызіна» (1913 год, Мілан) і «Маленькі Марат» (1921 год, Рым). Пісаў аркестравую музыку, музыку да фільмаў, стварыў некалькі аперэт.

Як музычны педагог Масканьі ў 1895—1902 гг. узначальваў Музычны ліцэй імя Расіні ў Пезара. Яго вучнем быў заснавальнік футурызму ў музыцы Франчэска Баліла Пратэла. Стрыечны брат і вучань Масканьі, Марыа Масканьі, таксама стаў прыкметным дзеячам італьянскай музычнай адукацыі.

Творы[правіць | правіць зыходнік]

  • «Сельскі гонар» (Cavalleria rusticana) (1890)
  • «Сябар Фрыц» (L’amico Fritz) (1891). Па аднайменным рамане Эркмана і Шатрыяна (Emile Erckmann і Pierre-Alexandre Chatrian)
  • «Браты Ранцау» (I Rantzau) (1892). Па рамане «Два брата» Эркмана і Шатрыяна.
  • «Вільям Раткліф» (Guglielmo Ratcliff) (1895). Па аднайменнай п'есе Гейнэ
  • Silvano (1895). Па навэле Альфонса Кара (Alphonse Karr).
  • Zanetto (1896)
  • «Касач» (Iris) (1898)
  • «Маскі» (Le maschere) (1901)
  • Amica (1905)
  • Isabeau (1911)
  • «Парызіна» (Parisina) (1913). Па аднайменнай паэме Байрана
  • «Жаваранак» (Lodoletta) (1917). Па рамане «Два маленькія драўляныя чаравічкі» Марыі Луізы Раме (Marie Louise de la Ramee)
  • Si (1919) — аперэта
  • «Маленькі Марат» (Il piccolo Marat) (1921)
  • Pinotta (1932), перапрацоўка кантаты In filanda (1881)
  • «Нерон» (Nerone) (1935). Па п'есе П'етра Коса (Pietro Cossa)

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Pompei Ed., P. Mascagni nella vita e nell?arte, Roma, 1912; Cellamare D., Mascagni…, Roma, 1941;
  • Anselmi A., Pietro Mascagni, Mil., 1959.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]