Роберт Львовіч Генін

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Роберт Львовіч Генін
Фатаграфія
Аўтапартрэт. Каля 1908
Дата нараджэння: 11 жніўня 1884(1884-08-11)[1][2][3]
Месца нараджэння:
Дата смерці: верасень 1941 (57 гадоў)
Месца смерці:
Грамадзянства:
Род дзейнасці: мастак
Жанр: партрэт
Вучоба:
Commons-logo.svg Працы на Вікісховішчы

Роберт Львовіч Генін (1884, Высокае, Клімавіцкі павет, Магілёўская губерня — 1941, Масква) — мастак, графік.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Нарадзіўся ў сям'і крамніка. Вучыўся ў Віленскай народнай мастацкай школе акадэміка Івана Трутнева, у Адэскім мастацкім вучылішчы Таварыства прыгожых мастацтваў імя Вялікага князя Уладзіміра Аляксандравіча. У 1902 годзе накіраваўся на вучобу ў Мюнхен у школу А. Ажбэ, але расчараваўся ў ёй.

Пазней пераехаў у Парыж, жыў у камуне мастакоў «Вулей» (1904—1905). У 1904—1906 гг. вучыўся ў Акадэміі Р. Жуліяна і на факультэце сацыяльных навук у Сарбоне, потым вярнуўся ў Мюнхен, дзе ўваходзіў у аб'яднанне «Sema».

Удзельнік «Восеньскага салону» (1907). Сумесна з М. Фінгештэнам выдаў цыкл гравюр сухой іголкай «З берлінскіх прытонаў» (1919). У 1935 г. у галерэі «Ліліенфельд» прайшла апошняя персанальная выстаўка.[4]

У 1936 годзе вярнуўся ў СССР, член МАССМ (з 1937). У верасні 1941 года, пасля пачатку вайны Германіі з СССР, спрабаваў запісацца ў апалчэнне. Памёр у Маскве.

Творы захоўваюцца ў Мастацкім музеі Рэгенсбурга, Берлінскім мастацкім музеі, Нацыянальным мастацкім музеі Рэспублікі Беларусь, прыватных калекцыях Германіі, Швейцарыі, Францыі, Нідэрландаў, ЗША, Расіі і Беларусі.

Зноскі

  1. Нямецкая нацыянальная бібліятэка, Берлінская дзяржаўная бібліятэка, Баварская дзяржаўная бібліятэка і інш. Record #141500123 // Агульны нарматыўны кантроль — 2012—2016. Праверана 15 кастрычніка 2015.
  2. Robert Genin
  3. Robert Genin — 2006.
  4. NN. «An artist who was born in Russia…» In: Brooklyn Daily Eagle, NYC, 29 March 1936, p. 34

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Дзесяць стагоддзяў мастацтва Беларусі. — Мінск: "Чатыры чвэрці", 2014. — С. 232. — 600 экз.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]