Рыма Валяр’янаўна Андрэева

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Рыма Валяр’янаўна Андрэева
Дата нараджэння: 22 снежня 1926(1926-12-22) (92 гады)
Месца нараджэння:
Альма-матар:
Месца працы:
Узнагароды:
медаль «У азнаменаванне 100-годдзя з дня нараджэння Уладзіміра Ільіча Леніна» медаль «Ветэран працы»

Рыма Валяр’янаўна Андрэева (22 снежня 1926, г. Фергана, Узбекская ССР) — беларускі, рускі і ўзбекскі архітэктар.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Скончыла ў 1948 годзе архітэктурнае аддзяленне Сярэднеазіяцкага політэхнічнага інстытута (выкладчыкі архітэктурных дысцыплін: прафесар Л. Варонін, дацэнт Дзмітрыеў, Саакян).

З 1948 года архітэктар трэста «Узпланпраект» г. Ташкента; у 19521956 гадах працавала ў Рэспубліканскім праектным інстытуце «Уздзяржпраект» г. Ташкент (архітэктар, старэйшы архітэктар); у 19561957 гадах галоўны інжынер праектаў у «Крайпраект» г. Барнаула; У 19571960 гадах галоўны інжынер праектаў, галоўны інжынер аддзела будаўнічага трэста АКПС г. Барнаула; у 19601961 гадах галоўны архітэктар аддзела прамысловага праектавання Алтайскага краявога праектнага інстытута г. Барнаула; у 19621962 гадах галоўны архітэктар праектаў з абавязкамі кіраўніка брыгады інстытута «Свярдлаблпраект» г. Свярдлоўска; у 1962 годзе галоўны архітэктар праектаў «Уладпраекта» Уладзіміра; у 19631964 гадах галоўны архітэктар праектаў, кіраўнік брыгады Праектнага інстытута «Казгарбудпраект» г. Алматы.

У 19641986 гадах працавала ў Беларусі ў Дзяржаўным праектным інстытуце «Мінскпраект», галоўны архітэктар праектаў тэхнічнага аддзела (з 1976); галоўны спецыяліст па планіроўцы і забудове жылых раёнаў і мікрараёнаў (з 1976); кіраўнік групы (з 1983).

Член Саюза архітэктараў СССР з 1953, Саюза архітэктараў Беларусі.

Творчасць[правіць | правіць зыходнік]

Асноўныя работы: Жылыя дамы ў г. Чымкенце ў пасёлку Прэсаў-аўтаматаў (1949), клуб на 200 месцаў на курорце «Чартак» (1950, у сааўтарстве з Колбіным), Фінансава-крэдытны тэхнікум (1951, у сааўтарстве з А. А. Сідаравым), жылы дом працаўнікоў мастацтва (1953, у сааўтарстве з Дзмітрыевым, Р. Р. Абдурасулевым) у г. Ташкенце, жылыя дамы для гарадоў Казанужыі і Тахіяташ, размешчаныя на Галоўным Туркменскім канале (1953, у сааўтарстве з Б. Трафімаў), Радыётэхнічны інстытут сувязі з комплексам інтэрнатаў у г. Ташкенце (1954, у сааўтарстве з Б. Трафімаў)

Алтайская саўгасная сталовая на 100 пасадачных месцаў з магазінам «Кулінарыя» і раздачай абедаў на дом (1960), рэканструкцыя адміністрацыйнага будынка Алтайскага крайспажыўсаюза (1960), Гандлёва-кааператыўны тэхнікум (1961) у г. Барнауле, будынакі гаркамаў КПСС ў г. Аляксандраве і г. Гусь-Хрустальным Уладзімірскай вобласці (1962, 1963), ПДП жылога раёна Жана-Семей у г. Сяміпалацінску (1963), тэхніка-эканамічнага абгрунтавання генплана г. Атбасар Цалінаградскай вобласці (1964).

У Беларусі[правіць | правіць зыходнік]

Работы ў Беларусі: ПДП планіровачнага раёна па «Ракаўскай шашы» (1965) і жылога раёна «Серабранка» (1966, у сааўтарстве з Э. А. Афанасьевай, Я. К. Дзятлавым,  Л. А. ЕсьманамІгнацьевым) у г. Мінску. Праектаў забудовы мікрараёнаў Ракаўская шаша 2 (1966, у сааўтарстве з Н. М. Афанасьевай), 3, 4 (1967), 5 (1968, сааўтар — М. А. Рабіновіч) Бульвар па вул. Данілы Сердзіча (1967). Эскіз забудовы жылога раёна па вул. Харкаўскай, праекты забудовы мікрараёнаў Харкаўская 2 і 3. Эскіз забудовы гандлёва-грамадскага цэнтра планіровачнага раёна па Ракаўскай шашы (цяпер вул. Прытыцкага; 1970, у сааўтарстве з Я. К. Верычавым.). Праекты забудовы мікрараёнаў Курасоўшчына-2 (1971, у сааўтарстве з Я. К. Верычавым, В. К. Быкоўскай, 3 (1973, у сааўтарстве з В. К. Быкоўскай, Л. Гайбовічам), 1, Аэрадромная 1 (тэхнічны праект; 1971, у сааўтарстве з Н. І. Шпігельманам), 2. Праект забудовы па пр. Пераможцаў (вул. Паркавая-Ціміразева — 1-е кольца-прамзона; 19691976, у сааўтарстве з Н. І. Шпігельман, В. Г. Крусем, Л. Гайбовічам, В. К. Быкоўскаяй, Б. Кавальковым, Л. М. Шохінай (інжынер)). Праект забудовы мікрараёна «Чкалаўскі» (19831985, сааўтары — Лабуська, Л. І. Каратная). Будынак Метадычнага цэнтра Міністэрства адукацыі па пр. Незалежнасці (стадыя праекта, 1990, у сааўтарстве з Э. П. Левінай), Дзяржаўнага лінгвістычнага ўніверсітэта па Старабарысаўскім тракце (стадыя праекта; 1991, у сааўтарстве з Э. П. Левінай) у г. Мінску.

Узнагароды[правіць | правіць зыходнік]

Ад імя Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР узнагароджана юбілейным медалём «За доблесную працу. У азнаменаванне 100-годдзя з дня нараджэння В. І. Леніна» (1970), медалём «Ветэран працы» (1986). Узнагароджана Дзяржаўным камітэтам БССР па справах будаўніцтва дыпломам 2-й ступені за распрацоўку планіровачнага рашэння мікрараёна «Курасоўшчына-3» і дыпломам 1-й ступені за арганізацыю і ўдзел у правядзенні тэматычнай выстаўкі «Малыя архітэктурныя формы» «Мікрараён Ракаўская-5».

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Андреева Римма Валерьяновна // Кто есть Кто в Республике Беларусь. Архитекторы Беларуси. / Редакционный совет: И. В. Чекалов (пред.) и др. Минск: Энциклопедикс, 2014. −140 с. ISBN 978-985-7090-29-7.