Сеніца

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Аграгарадок
Сеніца
Сенница.jpg
Свята-Петрапаўлаўская царква
Краіна
Вобласць
Раён
Сельсавет
Каардынаты
Першае згадванне
Насельніцтва
Часавы пояс
Тэлефонны код
17 506
Паштовы індэкс
223056
Аўтамабільны код
5
Афіцыйны сайт
www.senica.by — афіцыйны сайт
Сеніца на карце Беларусі ±
Сеніца (Беларусь)
Сеніца
Сеніца (Мінская вобласць)
Сеніца
Уезд у мікрараён «Юбілейны» у Сеніцы (справа - будучы мікрараён «Зялёныя горкі»)

Се́ніца[2] (трансліт.: Sienica, руск.: Сеница) — аграгарадок у Мінскім раёне Мінскай вобласці, на шашы P23. Адміністрацыйны цэнтр Сеніцкага сельсавета. Аграгарадок знаходзіцца на беразе невялікага вадасховішча на рацэ Сеніцы. За 2 кіламетры ад ускраіны Мінска, за 3 кіламетры ад чыгуначнай станцыі Калядзічы.

Насельніцтва[правіць | правіць зыходнік]

  • 1999 год (перапіс) — 2035 чалавек
  • 2009 год (перапіс) — 2242 чалавекі
  • 2011 год — 6424 чалавекі

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

Вядомая з 1567 як сяло. З 1791 года — цэнтр маёнтка Каралішчавіцкай парафіі (прыходу). З 1793 года — у складзе Расійскай імперыі. У 1861 годзе вёска Сеніца становіцца цэнтрам Сеніцкай воласці Мінскага павета. У 1884 годзе ў Сеніца была адкрыта земская школа, у якой атрымаў пачатковую адукацыю вялікі беларускі паэт Янка Купала. З 1924 года — цэнтр сельсавета Самахвалавічскага раёна. З 1935 года — у складзе Мінскага раёна. Цэнтр Сеніцкага сельсавета. У 2005 годзе — пераўтвораны ў аграгарадок.

Інфраструктура[правіць | правіць зыходнік]

  • Мінскі аграрна-камерцыйны каледж
  • Сярэдняя школа
  • Дом культуры
  • Бібліятэка
  • Паліклініка
  • Аптэка
  • Дом быту
  • Аддзяленне сувязі

Памятныя мясціны[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

  1. Сеницкий сельсовет
  2. Назвы населеных пунктаў Рэспублікі Беларусь: Мінская вобласць: нарматыўны даведнік / І. А. Гапоненка, І. Л. Капылоў, В. П. Лемцюгова і інш.; пад рэд. В. П. Лемцюговай. — Мн.: Тэхналогія, 2003. — 604 с. ISBN 985-458-054-7. (DJVU)

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т.14: Рэле — Слаявіна / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш — Мн.: БелЭн, 2002. — Т. 14. — 512 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0238-5 (Т. 14).

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]