Станіслаў Свентахоўскі

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Станіслаў Свентахоўскі
польск.: Stanisław Świętochowski, лац.: Stanislaus Świętochowski
Род дзейнасці: святар, педагог
Дата нараджэння: 22 сакавіка 1759
Месца нараджэння: Дынабург
Дата смерці: 9 лютага 1831
Месца смерці: Старая Весь, Галічына

Станіслаў Свентахоўскі (польск.: Stanisław Świętochowski, лац.: Stanislaus Świętochowski; 22 сакавіка 1759, Дынабург9 лютага 1831, Старая Весь, Галічына[1]) – буйны дзеяч каталіцкага касцёла і Ордэна езуітаў, педагог.

Уступіў у Таварыства Ісуса 20 верасня 1772 г. у Вільні. У 1786 г. высвечаны на ксяндза. Выкладаў паэтыку і рыторыку ў калегіумах Полацка (1788–1789) і Магілёва (1789–1790). Прапаведнік і прафесар французскай мовы ў Дынабургу (1791–1792), прапаведнік у Полацку (1792–1793). Прэфект езуіцкіх школ у Магілёве (1793–1795, 1802–1804), Віцебску (1795–1797), Дынабургу (1797–1799), Оршы (1799–1802) і Полацку (1804–1810). Тэолаг біскупа Беніслаўскага (1810–1812). Сакратар правінцыяла Алаіза Ландэса (1813–1814), рэктар Аршанскага езуіцкага калегіума (1814–1817[1], 1819–1820[2]), правінцыял Беларускай правінцыі Таварыства Ісуса (1817–1820)[1].

Пасля выгнання езуітаў з Расійскай імперыі (1820) адправіўся на Галічыну, дзе з 1820 па 1828 гг. займаў пасаду галіцкага правінцыяла і ў гэтай якасці ўзяў удзел у ХХ Генеральнай кангрэгацыі Таварыства Ісуса. Апошнія гады жыцця жыў і працаваў у Старой Весі (1828–1831)[1].

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Encyklopedia wiedzy o jezuitach na ziemiach Polski i Litwy 1564–1995 / оprac. L. Grzebień. – Kraków : Wyd-wo WAM, 1996. – 882 s.
  • Załęski, S. Jezuici w Polsce. T. 5, Jezuici w Polsce porozbiorowej 1820-1905. Cz. 2. – Kraków: W.L. Anczyc i sp, 1906. – s. 518-1300.