Уладзімір Эдуардавіч Сакалоўскі

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Уладзімір Эдуардавіч Сакалоўскі
Дата нараджэння: 13 верасня 1930(1930-09-13)
Месца нараджэння:
Дата смерці: 2004
Альма-матар:
Месца працы:
Навуковая ступень: кандыдат архітэктуры (1966)
Узнагароды:

Уладзімір Эдуардавіч Сакалоўскі (нар. 13 верасня 1930, Мінск — 2004) — беларускі архітэктар. Заслужаны архітэктар БССР (1979). Кандыдат архітэктуры (1966).

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Скончыў у 1958 годзе БПІ. У 19581961 гадах працаваў у інстытуце «Белдзяржпраект». У 19651969 галоўны архітэктар, з 1972 па 1993 дырэктар БелНДІдзіпрасельбуда. 3 1965 адначасова выкладаў на архітэктурным факультэце БПІ1972 дацэнт). З 1992 па 2000 г. — галоўны эксперт Галоўэкспертызы Міністэрства архітэктуры і будаўніцтва Беларусі.

Творчасць[правіць | правіць зыходнік]

Кіраўнік і ўдзельнік праектаў забудовы эксперыментальна-паказальных пасёлкаў на Беларусі (19601970-я г.).

Асноўныя работы: праект дэталёвай планіроўкі і забудовы Салігорска (19591960), праекты дэталёвай планіроўкі зоны адпачынку на Заслаўскім вадасховішчы пад Мінскам і воз. Нарач у Мядзельскім раёне (19591960), дом адпачынку на воз. Нарач (19591961), будынак БелНДІдзіпрасельбуда і лабараторны корпус завода імя Вавілава (1969) у Мінску, праект і забудова пасёлка Малеч у Бярозаўскім раёне (19691981, усе ў сааўтарстве). Прэмія СМ СССР 1981. Кіраўнік навуковай тэмы «Перабудова архітэктуры беларускага сяла».

Бібліяграфія[правіць | правіць зыходнік]

  • Архитектура Советской Белоруссии. М., 1973 (у сааўтарстве);
  • Проектирование и строительство промышленных комплексов. Мн., 1975 (разам з I. Г. Малковым);
  • Архитектура нового белорусского села. Мн., 1979 (разам з Р. М. Алімавым);
  • Архитектура Советской Белоруссии. М., 1986 (у сааўтарстве);
  • Сельский индивидуальный жилой дом: (Справ. пособие). 2 изд. Мн., 1990 (разам з Р. М. Алімавым, С. I. Осіпавым).


Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Сакалоўскі Уладзімір Эдуардавіч // Архітэктура Беларусі: Энцыклапедычны даведнік. — Мн.: БелЭн, 1993.