У Вэйшань

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
У Вэйшань
Дата нараджэння 1962[1][2][3]
Месца нараджэння
Грамадзянства
Род дзейнасці скульптар, палітык, гісторык мастацтва, мастацтвазнавец, выкладчык універсітэта
Вучоба
Партыя
Член у
Commons-logo.svg Працы на Вікісховішчы

У Вэйшань (кіт. трад. 吴为山, спр. Wú Wèishān ; нар. студзень 1962, Дунтай(руск.) бел., Цзянсу) — куратар Нацыянальнага мастацкага музея Кітая, віцэ-старшыня Асацыяцыі мастакоў Кітая, прэзідэнт Кітайскай акадэміі скульптуры і дырэктар Акадэміі мастацтваў Нанкінскага ўніверсітэта(руск.) бел.. [4] Ён актыўна прасоўвае кітайскае мастацтва на сусветнай арэне і ўнёс вялікі ўклад у міжнародны культурны абмен Кітая. У 2014 годзе У Вэйшань атрымаў першую узнагародай «Чалавек года ў мастацтве Кітая» ад RRC і атрымаў званне «Мастакі з высокай маральнай дабрадзейнасцю і мастацкімі дасягненнямі Кітая» ў 2015 годзе і «Пасол добрай волі для галасоў Кітая» Інфармацыйнага бюро Дзяржаўнага савета КНР.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

У Вэйшань нарадзіўся ў горадзе Дунтай(руск.) бел. правінцыі Цзянсу ў студзені 1962 года. Яго бацька У Яасян (吴耀先) быў настаўнікам мастацтва і літаратуры. Яго дзед Гао Эршы(кіт.) бел. быў вядомым навукоўцам, паэтам і каліграфам у Кітаі.

Калі У было 16 гадоў, ён пачаў вывучаць скульптуру народнае кітайскае ганчарства на працягу трох гадоў ва Усі, знакамітым у Кітаі цэнтры цаглянай скульптуры.

У 1987 годзе скончыў мастацкі факультэт Нанкінскага нармальнага ўніверсітэта(англ.) бел..

Ён працягнуў аспірантуру ў Пекінскім універсітэце, а затым у Вышэйшай школе мастацтваў Вашынгтонскага ўніверсітэта(англ.) бел. ў Сент-Луісе, штат Місуры .

У Вэйшань займае некалькі пасадаў, у тым ліку ён куратар Нацыянальнага мастацкага музея Кітая(укр.) бел., віцэ-старшыня Саюза мастакоў Кітая(руск.) бел., прэзідэнт Кітайскай акадэміі скульптуры і прафесар Нанкінскага ўніверсітэта, ганаровы доктар філасофіі ўніверсітэта Інжы(англ.) бел. ў Паўднёвай Карэі.

Ён з’яўляецца членам Каралеўскага брытанскага таварыства скульптараў(англ.) бел., Таварыства партрэтных скульптараў, Вялікабрытанія і Кіруючага камітэта Кітайскай гарадской скульптуры. Ён таксама з’яўляецца пастаянным членам Кітайскага інстытута скульптуры, прафесарам культурных лекцый Ганконгскага ўніверсітэта навукі і тэхнікі(руск.) бел. .

У 2016 годзе стаў ганаровым доктарам Расійскага дзяржаўнага педагагічнага універсітэта імя А. І. Герцэна(руск.) бел. і ганаровым прафесарам Санкт-Пецярбургскага дзяржаўнага акадэмічнага інстытута жывапісу і скульптуры і архітэктуры Рэпіна.

Акрамя таго, узнагароджана Міністэрствам культуры Украіны «Медалём развіцця», а таксама Ганаровым медалём фонду Прэзідэнта Украіны.

Творчасць[правіць | правіць зыходнік]

Статуя «Карл Маркс» у Трыры

У Вэйшань доўгі час выкарыстоўваў багатую традыцыйную кітайскую культуру і імкнуўся выразіць дух кітайскай культуры праз свае скульптуры. З такім перакананнем ён стварыў вялікую колькасць уплывовых твораў, якія потым былі выстаўлены па ўсім свеце і сабраны многімі ключавымі музеямі. Адну з яго скульптурных калекцый, якая складаецца з мноства гістарычных фігур Кітая, паважаны вучоны Цзі Сянлін(англ.) бел. назваў «Іміджмейкерам часу», а міжнародныя крытыкі адзначалі, што яна «прадстаўляе дух новага Кітая».

Яго імя носяць скульптурны сад у Паўднёвай Карэі і «Зала скульптур У Вэйшаня», створаная ў Нанкінскім музеі(англ.) бел.. Многія яго творы, у тым ліку «Размова паміж Цы Байшы і Леанарда да Вінчы» і «Канфуцый», трапілі ў пастаюнную калекцыю Нацыянальнага музея Рыма, Кембрыджскім музеі Фіцуільяма і іншых найбольш вядомых музеяўсвету, у той час як яго найбольш рэпрэзентатыўныя скульптуры, «Канфуцый» і «Запытанне шляху» можна знайсці ў розных краінах. Генеральны сакратар ААН Пан Гі Мун высока ацаніў прафесара У за яго скульптуры, бо яны адлюстроўваюць не толькі душу краіны, але і жыццё ўсяго чалавецтва. У Вэйшань займаецца стварэннем скульптуры больш за дваццаць гадоў, і стварыў больш за 500 скульптур, у тым ліку гісторыка-культурных асоб і звычайных людзей, на радзіме і за мяжой. У сваіх скульптурах ён выступае за інтэграцыю экспрэсіўнага духу традыцыйнага кітайскага мастацтва(руск.) бел.; У тэорыі выяўленчага мастацтва ён упершыню выкладаў курсы «Аб экспрэсіўнай скульптуры» і «Тэорыя васьмі асноўных стыляў традыцыйнай кітайскай скульптуры», выкрываючы новы след экспрэсіўнай скульптуры ў Кітаі. Яго скульптурныя працы некаторых звычайных людзей у паўсядзённым жыцці выражаюць шчырыя і сумленныя жыццёвыя рысы, пранікаючы ў сэрца многіх людзей. Гэтыя элегантныя настроі бяруць пачатак ад яго ўмелага жыццёвага позірку і паэтычнай душы. Яго работы поўныя кітайскай мудрасці і рысаў. «Дзіця, якое спіць» было абраны для 50-й выстаўкі Таварыства партрэтных скульптараў, Вялікабрытанія, і атрымала прэмію Пангаліна[5]. Энтані Стоўнс, старшыня Брытанскага каралеўскага саюза партрэтнай скульптуры, высока ацаніў У Вэйшаня як «выдатнага кітайскага скульптара, які стварыў самабытны стылістычны падыход да партрэтнай і вобразнай скульптуры».

Даследчая праца[правіць | правіць зыходнік]

Прафесар У Вэйшань стварыў гісторыю кітайскай культуры праз серыю скульптур культурных знакамітасцяў: Лаа-Цзы, Канфуцыя, Лу Сіня і Фэн Юланя(руск.) бел.. Гэтыя скульптуры адназначна выказваюць ягонае прадчуванне сілы характару і душы, неабходнай у гэтую эпоху. Яго запрасілі стварыць скульптуры каралевы Нідэрландаў Беатрыкс і прэзідэнта Філіпін Глорыі Макапагал-Ароя.

Манаграфіі[правіць | правіць зыходнік]

  • Wu Weishan. «The Psychology of Visual Arts»(260000 words), Nanjing Normal University Press, 1999
  • Wu Weishan. «Thus Saith the Sculpture» (200000 words), China Social Sciences Press, 2002
  • Wu Weishan. «Woodcarving of Western Han Dynasty», The People’s Fine Arts Publishing House, Tianjing,2003
  • Wu Weishan. «Spirit of Sculptors», Korea Edition), 2007
  • Wu Weishan. «The Poetry of Sculpture»(English Edition), World Scientific Publishing, Singapore,2007
  • Wu Weishan. «The Poetry of Sculpture»(Chinese Edition), Nanjing University Press, 2007

Рэпартажы па тэлебачанні[правіць | правіць зыходнік]

Аб яго дасягненнях паведамлялася ў двух серыях «Надзвычайных людзей Усходу» Цэнтральнага тэлебачання Кітая(руск.) бел..

Калекцыі і выстаўкі[правіць | правіць зыходнік]

Яго творы сабраны ў Нацыянальнага мастацкага музея Кітая(укр.) бел., Дзяржаўным музеі у Нідэрландах, Мастацкім музеі Ганалулу(руск.) бел. і іншых. У Музеі Нанкіна ёсць пастаянная «Галерэя скульптурных кампазіцый У Вэйшаня», а таксама ў Політэхнічным інстытуце Макаа(англ.) бел. ёсць «Скульптурная студыя прафесара У Вэйшаня».

Сувязь з беларускай культурай[правіць | правіць зыходнік]

У снежні 2017 года ў гонар 25-годдзя беларуска-кітайскіх дыпламатычных адносін У Вэйшань перадаў у дар Нацыянальнаму мастацкаму музею Рэспублікі Беларусь бронзавую скульптурную кампазіцыю «У пошуках мудрасці. Размова Канфуцыя і Лаа-Цзы пра Даа» (2016)[6].

8 студзеня 2020 года ў Пекінскім міжнародным даследчым універсітэце(руск.) бел. быў адкрыты помнік Янку Купалу працы У Вэйшаня. Ён быў створаны ў межах Года адукацыі Беларусі ў Кітаі. Гэты помнік класіку беларускай літаратуры стаў другім у Пекіне і трэцім у Кітаі наогул[7].

Зноскі

  1. https://rkd.nl/explore/artists/287264 Праверана 22 жніўня 2017.
  2. Wu Weishan // RKDartists Праверана 9 кастрычніка 2017.
  3. Wu Weishan // Art UK artist identifier Праверана 9 кастрычніка 2017.
  4. Fitzwilliam Museum Cambridge:Wu Wei-shan (Accessed July 2011)
  5. http://www.portrait-sculpture.org/general/article.php?id=11&page=1 Society of Portrait Sculptors:List of Talos Award (formerly The Pangolin Award (2001—2009) winners (Accessed July 2011)
  6. У Вэйшань подарил скульптуры Конфуция и Лао-цзы Национальному художественному музею Беларуси (руск.) 
  7. В Китае открыли памятник Янке Купале (руск.) 

Фотаальбомы[правіць | правіць зыходнік]

  • «Wu Weishan’s Sculptures», The People’s Fine Arts Publishing House,Beijing, 1999
  • «Wu Weishan’s Sculptures and Paintings»,1999
  • «The Sketch of Spirit», The People’s Fine Arts Publishing House,Tianjing, 2002
  • «Wu Weishan’s Sculptures and Paintings», Guwuxuan Publishing House,2005
  • «Wu Weishan’s Expressive sculptures», Jiangsu Art Press,2006