Фёдар Кірылавіч Юрчанка

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Фёдар Кірылавіч Юрчанка
руск.: Фёдор Кириллович Юрченко
Мянушка Вéтров
Дата нараджэння 13 верасня 1913(1913-09-13)
Месца нараджэння
Дата смерці 4 жніўня 1998(1998-08-04) (84 гады)
Месца смерці
Месца пахавання
Прыналежнасць Саюз Савецкіх Сацыялістычных Рэспублік
Род войскаў Партызаны
Гады службы 19411944
Званне камандзір партызанскага атрада, брыгады
Камандаваў партызанскай брыгадай «Кастрычнік»
Бітвы/войны Вялікая Айчынная вайна
Узнагароды і прэміі
Ордэн Айчыннай вайны 2 ступені Медаль «За баявыя заслугі» Медаль «За баявыя заслугі»
Медаль «У азнаменаванне 100-годдзя з дня нараджэння Уладзіміра Ільіча Леніна»
Медаль «Партызану Айчыннай вайны» 1 ступені Медаль «За перамогу над Германіяй у Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гг.» 20 years of victory rib.png 30 years of victory rib.png
Юбілейны медаль «Сорак гадоў перамогі ў Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гг.»
Медаль «50 гадоў Перамогі ў Вялікай Айчыннай вайне 1941-1945 гг.»
Медаль Жукава
Медаль «Ветэран працы»
Медаль «50 гадоў Узброеных Сіл СССР»
Медаль «60 гадоў Узброеных Сіл СССР»
Медаль «70 гадоў Узброеных Сіл СССР»
У адстаўцы з 1944

Фёдар Кірылавіч Юрчанка (партызанская мянушка Вятроў; 13 верасня 1913, с. Прудок(руск.) бел., Смаленская вобласць — 4 жніўня 1998Вісяты (возера)) — адзін з кіраўнікоў партызанскага руху на тэрыторыі Вілейскай вобласці ў гады Вялікай Айчыннай вайны[1].

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

З 1931 года на педагагічнай працы[1].

У партызанах з ліпеня 1941 года: камандзір атрада, з лютага 1942 года выконваючы абавязкі сакратара Усвяцкага РК ВКП(б) Смаленскай вобласці. З кастрычніка 1942 года камандзір партызанскага атрада, у верасні 1943 — чэрвені 1944 — партызанскай брыгады «Кастрычнік», адначасова ў жніўні 1943 — маі 1944 сакратар Пліскага падпольнага РК КП(б)Б.

У выніку буйной акцыі гітлераўцаў супраць партызан у Беларусі трапіў у палон і потым — у канцэнтрацыйны лагер Штутгаф(руск.) бел.[2]. Адтуль з дапамогай палякаў Ф. К. Юрчанка і А. Р. Стралец былі вывезены ў філіял у Эльблёнгу[2]. У лістападзе 1944 года года Фёдар Юрчанка і Аляксей Стралец здзейснілі дзёрзкія ўцёкі з Эльблёнга, якія для Стральца апынуўся няўдалымі, бо пры спуску з высокай цаглянай сцяны ён атрымаў траўму і не змог сысці ад пагоні. Юрчанка паспяхова бег і да прыходу Савецкай Арміі хаваўся з дапамогай палякаў[2].

У 1945—76 на педагагічнай працы ў Шаркаўшчынскім раёне[1].

магіла Юрчанкі Ф. К.

Зноскі

  1. 1,0 1,1 1,2 Юрченко Фёдор Кириллович // Биографический справочник — Мн.: «Белорусская советская энциклопедия» имени Петруся Бровки, 1982. — Т. 5. — С. 713. — 737 с.
  2. 2,0 2,1 2,2 В. М. Акимов. Штутгоф (руск.) 

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Юрьев Андрей Фёдорович // Биографический справочник — Мн.: «Белорусская советская энциклопедия» имени Петруся Бровки, 1982. — Т. 5. — С. 713. — 737 с.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]