Фідэль Рамас

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Фідэль Рамас
тагальск.: Fidel Ramos
Фідэль Рамас
сцяг
Прэзідэнт Філіпін
30 чэрвеня 1992 — 30 чэрвеня 1998
Віцэ-прэзідэнт: Джозеф Эстрада
Папярэднік: Карасон Акіна
Пераемнік: Джозеф Эстрада
сцяг
Міністр абароны Філіпін
22 студзеня 1988 — 11 ліпеня 1991
Прэзідэнт: Карасон Акіна
Папярэднік: Рафаэль Ілета
Пераемнік: Рэната дэ Вілья
сцяг
Начальнік Генеральнага штаба Філіпін
1986 — 1988
Прэзідэнт: Карасон Акіна
Папярэднік: Фабіян Вер
Пераемнік: Рэната дэ Вілья
сцяг
Начальнік Службы канстэбляў Філіпін
1980 — 1986
Прэзідэнт: Фердынанд Маркас
Папярэднік: Фабіян Вер
Пераемнік: Рэната дэ Вілья
 
Партыя:
Адукацыя:
Дзейнасць: палітык, ваенны
Веравызнанне: пратэстант, Аб’яднаная Царква Хрыста на Філіпінах
Нараджэнне: 18 сакавіка 1928(1928-03-18)[1][2] (91 год)
Бацька: Narciso Ramos[d]
Жонка: Amelita Ramos[d]
 
Сайт: rpdev.org
 
Аўтограф: Fidel V. Ramos Signature.svg
 
Узнагароды:

Фідэ́ль Ва́льдэс Ра́мас (тагальск.: Fidel Valdez Ramos; нар. 18 сакавіка 1928 года, Ілокас, Філіпіны) — 12-ы прэзідэнт Філіпін з 1992 па 1998 год.

Ганаровы доктар МДІМА[3].

Паходжанне і адукацыя[правіць | правіць зыходнік]

Паходзіў з асяроддзя палітычнай эліты — яго бацька быў членам парламента і міністрам замежных спраў Філіпін. Адукацыю атрымаў у ЗША, у Ваеннай акадэміі Уэст-Пойнт, якая выпусціла шмат афіцэраў для краін, якія развіваюцца. Пасля гэтыя афіцэры сталі ўдзельнікамі правых ваенных пераваротаў у гэтых краінах. Таксама навучаўся ва ўніверсітэце Ілінойса.

Ваенная кар’ера і роля ў рэвалюцыі[правіць | правіць зыходнік]

Удзельнік Карэйскай вайны і вайны ў В’етнаме. Падчас праўлення прэзідэнта Фердынанда Маркаса ў якасці начальніка паліцэйскіх сіл сачыў за выкананнем рэжыму надзвычайнага становішча. У 1986 годзе, пасля датэрміновых прэзідэнцкіх выбараў, вынікі якіх былі спрэчнымі (абодва кандыдаты заяўлялі аб сваёй перамозе і фальсіфікацыях з боку апанентаў), у краіне ўспыхнулі пратэсты супраць дыктатуры Маркаса, ініцыяваныя асноўнай праціўніцай Маркаса — Карасон Акіна, удавой забітага лідара апазіцыі, гэтыя пратэсты перараслі ў беспарадкі. Каталіцкая царква, міністр абароны Хуан Энрыле і Фідэль Рамас падтрымалі апазіцыю. Рамас і Энрыле дапамаглі Карасон Акіна ажыццявіць ваенны пераварот. Пасля перавароту і ўцёка Маркаса з краіны Рамас атрымаў новую пасаду начальніка Генеральнага штаба. На гэтай пасадзе правёў чыстку войска ад прыхільнікаў зрынутага прэзідэнта. У 1988 Рамас быў прызначаны міністрам нацыянальнай абароны. Пасля заканчэння прэзідэнцкіх паўнамоцтваў Карасон Акіна ў 1992 годзе, яна прапанавала яго кандыдатуру ў якасці свайго пераемніка.

Палітычная дзейнасць[правіць | правіць зыходнік]

Зарэкамендаваў сябе палітыкам правага крыла, адразу пасля перавароту 1986 года па яго рэкамендацыі Акіна вывела з урада міністраў левай арыентацыі. Выступаў супраць перамоў з лідарамі партызан-камуністаў. Прыйшоўшы да ўлады, працягваў палітыку рынкавых рэформ, прыватызацыі і прыцягнення замежных інвестыцый, у процівагу сацыялістычным рэформам часоў «дэмакратычнай рэвалюцыі» Фердынанда Маркаса.

Зноскі

  1. Fidel V. Ramos // SNAC — 2010. Праверана 9 кастрычніка 2017.
  2. Fidel Ramos // Encyclopædia Britannica Праверана 9 кастрычніка 2017.
  3. Пра адкрыццё Цэнтра АСЕАН у Маскве — МДІМА(руск.) 

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]