Перайсці да зместу

Фідэль Рамас

З Вікіпедыі, свабоднай энцыклапедыі
Фідэль Рамас
тагальск.: Fidel Ramos
Сцяг Прэзідэнт Філіпін
30 чэрвеня 1992 30 чэрвеня 1998
Віцэ-прэзідэнт Джозеф Эстрада
Папярэднік Карасон Акіна
Пераемнік Джозеф Эстрада
Сцяг Міністр абароны Філіпін
22 студзеня 1988 11 ліпеня 1991
Прэзідэнт Карасон Акіна
Папярэднік Рафаэль Ілета
Пераемнік Рэната дэ Вілья
Сцяг Начальнік Генеральнага штаба Філіпін
1986 1988
Прэзідэнт Карасон Акіна
Папярэднік Фабіян Вер
Пераемнік Рэната дэ Вілья
Сцяг Начальнік Службы канстэбляў Філіпін
1980 1986
Прэзідэнт Фердынанд Маркас
Папярэднік Фабіян Вер
Пераемнік Рэната дэ Вілья

Нараджэнне 18 сакавіка 1928(1928-03-18)[1][2][…]
Смерць 31 ліпеня 2022(2022-07-31)[3] (94 гады)
Бацька Narciso Ramos[d]
Маці Angela Valdez Ramos[d]
Жонка Amelita Ramos[d]
Дзеці Cristina Ramos-Jalasco[d]
Грамадзянства
Веравызнанне пратэстант, Аб’яднаная Царква Хрыста на Філіпінах
Партыя
Адукацыя
Дзейнасць ваенная справа[4] і палітыка[4]
Аўтограф Выява аўтографа
Род войскаў Армія Філіпінаў[d]
Званне генерал
Бітвы
Узнагароды
Сайт rpdev.org (англ.)
Лагатып Вікісховішча Медыяфайлы на Вікісховішчы

Фідэ́ль Ва́льдэс Ра́мас (тагальск.: Fidel Valdez Ramos; 18 сакавіка 1928, Ілокас, Філіпіны — 31 ліпеня 2022, Макаці, Філіпіны) — філіпінскі дзяржаўны дзеяч, 12-ы прэзідэнт Філіпін (1992—1998).

Ганаровы доктар МДІМА[5].

Паходжанне і адукацыя

[правіць | правіць зыходнік]

Паходзіў з асяроддзя палітычнай эліты — яго бацька быў членам парламента і міністрам замежных спраў Філіпін. Адукацыю атрымаў у ЗША, у Ваеннай акадэміі Уэст-Пойнт, якая выпусціла шмат афіцэраў для краін, якія развіваюцца. Пасля гэтыя афіцэры сталі ўдзельнікамі правых ваенных пераваротаў у гэтых краінах. Таксама навучаўся ва ўніверсітэце Ілінойса.

Ваенная кар’ера і роля ў рэвалюцыі

[правіць | правіць зыходнік]

Удзельнік Карэйскай вайны і вайны ў В’етнаме. Падчас праўлення прэзідэнта Фердынанда Маркаса ў якасці начальніка паліцэйскіх сіл сачыў за выкананнем рэжыму надзвычайнага становішча. У 1986 годзе, пасля датэрміновых прэзідэнцкіх выбараў, вынікі якіх былі спрэчнымі (абодва кандыдаты заяўлялі аб сваёй перамозе і фальсіфікацыях з боку апанентаў), у краіне ўспыхнулі пратэсты супраць дыктатуры Маркаса, ініцыяваныя асноўнай праціўніцай Маркаса — Карасон Акіна, удавой забітага лідара апазіцыі, гэтыя пратэсты перараслі ў беспарадкі. Каталіцкая царква, міністр абароны Хуан Энрыле і Фідэль Рамас падтрымалі апазіцыю. Рамас і Энрыле дапамаглі Карасон Акіна ажыццявіць ваенны пераварот. Пасля перавароту і ўцёка Маркаса з краіны Рамас атрымаў новую пасаду начальніка Генеральнага штаба. На гэтай пасадзе правёў чыстку войска ад прыхільнікаў зрынутага прэзідэнта. У 1988 Рамас быў прызначаны міністрам нацыянальнай абароны. Пасля заканчэння прэзідэнцкіх паўнамоцтваў Карасон Акіна ў 1992 годзе, яна прапанавала яго кандыдатуру ў якасці свайго пераемніка.

Палітычная дзейнасць

[правіць | правіць зыходнік]

Зарэкамендаваў сябе палітыкам правага крыла, адразу пасля перавароту 1986 года па яго рэкамендацыі Акіна вывела з урада міністраў левай арыентацыі. Выступаў супраць перамоў з лідарамі партызан-камуністаў. Прыйшоўшы да ўлады, працягваў палітыку рынкавых рэформ, прыватызацыі і прыцягнення замежных інвестыцый, у процівагу сацыялістычным рэформам часоў «дэмакратычнай рэвалюцыі» Фердынанда Маркаса.

Зноскі

  1. Fidel Ramos // Encyclopædia Britannica Праверана 9 кастрычніка 2017.
  2. Fidel Ramos // Brockhaus EnzyklopädieF.A. Brockhaus, 1796.
  3. https://www.manilatimes.net/2022/07/31/news/former-president-fidel-v-ramos-succumbs-to-covid-19/1852907
  4. 1 2 Národní autority České republiky Праверана 3 лістапада 2024.
  5. Пра адкрыццё Цэнтра АСЕАН у Маскве — МДІМА Архівавана 12 кастрычніка 2014. (руск.)