Эдуард Манэ

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Эдуард Манэ
Фатаграфія
Дата нараджэння:

23 студзеня 1832(1832-01-23)[1][2][3][4][5]

Месца нараджэння:

Парыж, дэпартамент Сена[d], Ліпеньская манархія[d][6]

Дата смерці:

30 красавіка 1883(1883-04-30)[1][2][4][5][7][8] (51 год)

Месца смерці:

Парыж, дэпартамент Сена[d], Францыя[9]

Месца пахавання:

могілкі Пасі[d]

Грамадзянства:

Flag of France.svg Францыя[10]

Бацька:

Auguste Manet[d]

Жонка:

Suzanne Manet[d]

Род дзейнасці:

мастак, ілюстратар

Узнагароды:
кавалер ордэна Ганаровага Легіёна
Подпіс:

Manet, Edouard 05 1832-1883 Signature.jpg

Commons-logo.svg Працы на Вікісховішчы

Эдуа́рд Манэ́ (23 студзеня 1832, Парыж30 красавіка 1883, Парыж) — французскі мастак, адзін з найвыбітнейшых мастакоў ХІХ стагоддзя.

Юнацтва[правіць | правіць зыходнік]

Эдуард Манэ нарадзіўся ў доме 5 па вуліцы Банапарта ў парыжскім квартале Сен Жэрмен дэ Прэ ў сям'і Агюста Манэ, кіраўніка дэпартамента Міністэрства юстыцыі і Эжэн-Дэзірэ Фурнье, дачкі французскага дыпламата, былога консула ў Гётэбаргу. Шведскі кароль Карл XIII быў хросным бацькам маці Манэ. У 1839 годзе Манэ быў аддадзены на навучанне ў пансіён абата Пуалу, затым па прычыне абсалютнай абыякавасці да вучобы, быў пераведзены бацькам «на поўны пансіён» у каледж Ралена, дзе і навучаўся ў перыяд з 1844 па 1848, таксама не выяўляючы ніякіх поспехаў.

Нягледзячы на ​​велізарнае жаданне Манэ стаць жывапісцам, яго бацька, які жадаў сыну кар'еру юрыста, горача выступаў супраць яго мастацкай адукацыі. Аднак брат маці, Эдмон-Эдуар Фурнье, усведамляючы мастацкае пакліканне хлопчыка, параіў яму наведваць спецыяльныя лекцыі па жывапісе, на якія сам запісаў пляменніка і наведванне якіх асабіста аплачваў. Дзякуючы дзядзечцы Эдмунду, які рэгулярна вадзіў хлопчыка па музеях, Манэ адкрыў для сябе Луўр, што аказала вырашальны ўплыў на яго асабістае і творчае жыццё. Урокі малявання, як ні дзіўна, не выклікаюць у Манэ чаканай цікавасці, шмат у чым з-за акадэмічнасці выкладання, і хлопчык капіраванню гіпсавых выяваў аддае перавагу маляваць партрэты сваіх таварышаў, што неўзабаве стала прыкладам для многіх яго аднакласнікаў.

Карціны[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

  1. 1,0 1,1 data.bnf.fr: платформа адкрытых дадзеных — 2011. Праверана 10 кастрычніка 2015.
  2. 2,0 2,1 Édouard Manet
  3. Edouard Manet ministère de la Culture.
  4. 4,0 4,1 Edouard Manet — 1834.
  5. 5,0 5,1 Édouard Manet // Benezit Dictionary of Artists — 2006. — ISBN 978-0-19-977378-7, 978-0-19-989991-3 Праверана 9 кастрычніка 2017.
  6. Нямецкая нацыянальная бібліятэка, Берлінская дзяржаўная бібліятэка, Баварская дзяржаўная бібліятэка і інш. Record #11857700X // Агульны нарматыўны кантроль — 2012—2016. Праверана 10 снежня 2014.
  7. Edouard Manet // Encyclopædia Britannica Праверана 9 кастрычніка 2017.
  8. Édouard Manet // SNAC Праверана 9 кастрычніка 2017.
  9. Нямецкая нацыянальная бібліятэка, Берлінская дзяржаўная бібліятэка, Баварская дзяржаўная бібліятэка і інш. Record #11857700X // Агульны нарматыўны кантроль — 2012—2016. Праверана 30 снежня 2014.
  10. 10,0 10,1 artist list of the National Museum of Sweden — 2016.