Эдуард Манэ

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Эдуард Манэ
Фатаграфія
Дата нараджэння:

23 студзеня 1832(1832-01-23)[1]

Месца нараджэння:

Памылка Lua у mw.wikibase.entity.lua на радку 88: data.schemaVersion must be a number, got nil instead.

Дата смерці:

Памылка Lua у mw.wikibase.entity.lua на радку 88: data.schemaVersion must be a number, got nil instead.

Месца смерці:

Памылка Lua у mw.wikibase.entity.lua на радку 88: data.schemaVersion must be a number, got nil instead.

Месца пахавання:

Могілкі Пасі[d]

Бацька:

Auguste Manet[d]

Жонка:

Suzanne Manet[d]

Узнагароды:
кавалер ордэна Ганаровага Легіёна
Подпіс:

Manet, Edouard 05 1832-1883 Signature.jpg

Commons-logo.svg Працы на Вікісховішчы

Эдуа́рд Манэ́ (23 студзеня 1832, Парыж30 красавіка 1883, Парыж) — французскі мастак, адзін з найвыбітнейшых мастакоў ХІХ стагоддзя.

Юнацтва[правіць | правіць зыходнік]

Эдуард Манэ нарадзіўся ў доме 5 па вуліцы Банапарта ў парыжскім квартале Сен Жэрмен дэ Прэ ў сям'і Агюста Манэ, кіраўніка дэпартамента Міністэрства юстыцыі і Эжэн-Дэзірэ Фурнье, дачкі французскага дыпламата, былога консула ў Гётэбаргу. Шведскі кароль Карл XIII быў хросным бацькам маці Манэ. У 1839 годзе Манэ быў аддадзены на навучанне ў пансіён абата Пуалу, затым па прычыне абсалютнай абыякавасці да вучобы, быў пераведзены бацькам «на поўны пансіён» у каледж Ралена, дзе і навучаўся ў перыяд з 1844 па 1848, таксама не выяўляючы ніякіх поспехаў.

Нягледзячы на ​​велізарнае жаданне Манэ стаць жывапісцам, яго бацька, які жадаў сыну кар'еру юрыста, горача выступаў супраць яго мастацкай адукацыі. Аднак брат маці, Эдмон-Эдуар Фурнье, усведамляючы мастацкае пакліканне хлопчыка, параіў яму наведваць спецыяльныя лекцыі па жывапісе, на якія сам запісаў пляменніка і наведванне якіх асабіста аплачваў. Дзякуючы дзядзечцы Эдмунду, які рэгулярна вадзіў хлопчыка па музеях, Манэ адкрыў для сябе Луўр, што аказала вырашальны ўплыў на яго асабістае і творчае жыццё. Урокі малявання, як ні дзіўна, не выклікаюць у Манэ чаканай цікавасці, шмат у чым з-за акадэмічнасці выкладання, і хлопчык капіраванню гіпсавых выяваў аддае перавагу маляваць партрэты сваіх таварышаў, што неўзабаве стала прыкладам для многіх яго аднакласнікаў.

Карціны[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

  1. data.bnf.fr: платформа адкрытых дадзеных — 2011.