Ян Радзівіл (1492—1542)
| Ян Радзівіл | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| | |||||||
| Трубы | |||||||
|
| |||||||
|
|||||||
| Папярэднік | Пётр Станіслававіч Кішка | ||||||
| Пераемнік | Мацей Клочка | ||||||
|
|
|||||||
| Нараджэнне |
1492[1] |
||||||
| Смерць |
не раней за 13 лютага 1542 і не пазней за 18 лютага 1542 |
||||||
| Месца пахавання | |||||||
| Род | Радзівілы[3] | ||||||
| Бацька | Мікалай Радзівіл[4] | ||||||
| Маці | Альжбета з Саковічаў[4] | ||||||
| Жонка | Ганна з Касцевічаў[d][5][6] | ||||||
| Дзеці | Ганна з Радзівілаў[d][5][7], Петранела з Радзівілаў[d][5][7] і Альжбета з Радзівілаў[5][7] | ||||||
| Грамадзянства | |||||||
| Бітвы | |||||||
Ян Мікалай Мікалаевіч Радзівіл (1492 — 1542) — вялікалітоўскі дзяржаўны дзеяч. Падчашы вялікі літоўскі (з 1517), дзяржаўца маркаўскі (1520—1534) і васілішскі (з 1523), староста бельскі (з 1522), староста жамойцкі (з 1535).
Біяграфія
[правіць | правіць зыходнік]Сын канцлера літоўскага Мікалая Радзівіла і Альжбеты з Саковічаў.
Браў удзел у вайне супраць Тэўтонскага ордэна (1516—1521). Уваходзіў у склад камісій па размежаванні ВКЛ з Мазовіяй(1529), Прусіяй (1532) і Інфлянтамі (1540—1541). У 1530-1540-я гады трыумвірат у складзе Ян Радзівіла, яго дзядзькі Юрыя Радзівіла і Альбрэхта Гаштольда фактычна кіраваў ВКЛ пры адсутнасці ў дзяржаве вял. князя Жыгімонта Старога. Браў удзел у вайне супраць Маскоўскай дзяржавы (1534—1537).
Валодаў маёнткамі ў Літве і на Падляшшы. У шлюбе з Ганнай Касцевіч меў 3 дачок. С смерцю Яна Мікалаевіча згасла па мячы лінія Радзівілаў — князёў «на Ганёндзу і Райгрудзе».
Зноскі
- ↑ Jan Radziwiłł // Biblioteka Narodowa
- ↑ Antoniewicz M. Protoplaści książąt Radziwiłłów. Dzieje mitu i meandry historiografii — Warszawa: Wydawnictwo DiG, 2011. — С. 63. — 423 с. — ISBN 978-83-7181-641-3
- ↑ а б Antoniewicz M. Protoplaści książąt Radziwiłłów. Dzieje mitu i meandry historiografii — Warszawa: Wydawnictwo DiG, 2011. — С. 55. — 423 с. — ISBN 978-83-7181-641-3
- ↑ а б Antoniewicz M. Protoplaści książąt Radziwiłłów. Dzieje mitu i meandry historiografii — Warszawa: Wydawnictwo DiG, 2011. — С. 54. — 423 с. — ISBN 978-83-7181-641-3
- ↑ а б в г Antoniewicz M. Protoplaści książąt Radziwiłłów. Dzieje mitu i meandry historiografii — Warszawa: Wydawnictwo DiG, 2011. — С. 60. — 423 с. — ISBN 978-83-7181-641-3
- ↑ Urzędnicy Wielkiego Księstwa Litewskiego. Spisy, t. III, Księstwo Żmudzkie XV‒XVIII wiek / пад рэд. A. Rachuba — Warszawa: Wydawnictwo DiG, 2015. — С. 264. — 370 с. — ISBN 978-83-7181-312-2
- ↑ а б в Слиж Н. Княжна Барбара Соломерецкая (?–1595) – безнаказанная преступница, часть I // Textus et Studia — 2022. — Т. 8, вып. 2(30). — С. 58. — ISSN 2300-3839 — doi:10.15633/TES.08203