Антоніа Вівальдзі

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Антоніа Луча Вівальдзі
Antonio Vivaldi
фота
Асноўная інфармацыя
Поўнае імя

Antonio Lucio Vivaldi

Дата нараджэння

4 сакавіка 1678(1678-03-04)

Месца нараджэння

Венецыя, Венецыянская рэспубліка

Дата смерці

28 ліпеня 1741(1741-07-28) (63 гады)

Месца смерці

Вена, Габсбургская манархія

Краіна

Flag of Most Serene Republic of Venice.svg Венецыянская рэспубліка

Прафесія

кампазітар, педагог, святар

Commons-logo.svg Антоніа Луча Вівальдзі на Вікісховішчы

Антоніа Вівальдзі (італ.: Antonio Lucio Vivaldi; 4 сакавіка 1678, Венецыя — ліпень (пахав. 28.7) 1741), італьянскі кампазітар і скрыпач, значная постаць ў культуры барока, яго музыка значна паўплывала на распрацоўку канцэртаў. Быў ксяндзом, а з-за чырвоных валос атрымаў мянушку Чырвоны ксёндз.

Ад 1704 па 1740 быў настаўнікам, кіраўніком і кампазітарам для «Ospidale della Pieta», Венецыянскай кансерваторыі і прытулку для дзяўчын, у якіх былі добрыя музычныя здольнасці. Шмат падарожнічаў, ствараючы оперы ў шэрагу еўрапейскіх гарадоў. Яго рэпутацыя з гадамі паменшалася і ён памёр у Вене жабраком.

Музыка Вівальдзі была пакінутая на стагоддзе пасля яго смерці, але сталася цікавай пасля яе адкрыцця і ўплыву на Ягана Себасц'яна Баха, які размяшчаў нумары з канцэртамі Вівальдзі на клавішах у сваіх канцэртах. Вялікая колькасць твораў Вівальдзі адкрываецца пачынаючы з 1920-х гг, і яны нанова публікуюцца, рэпрэзентуюцца і запісваюцца.

Спадчына Вівальдзі велізарная, яна ахоплівае мноства вакальных тыпаў і формаў інструментальных свайго часу. Ён напісаў 94 оперы, але захавалася толькі 19. Ён таксама пісаў свецкія кантаты і мноства касцёльных твораў для хораў, салістаў і аркестраў — ораторыі, масавую музыку, найбольш папулярны з якіх сёння «Gloria Mass». Тым не менш, найвялікшае ўсхваляванне выклікае інструментальная музыка. Яна займае каля 450 канцэртаў. То ў розных варыянтах — аркестраў з адным салістам, аднаго аркестра і аркестра для дзвух, альбо болей інструментаў. Галоўным чынам гэта скрыпкі, але таксама там ёсць і ўсі астатнія інструменты, такія як альт, віяланчэль, мандалін, духавыя і медныя інструменты.

Найбольш папулярным і вядомы творам з'яўляецца «Чатыры сезоны». У яго мноства звычайных прац, але лепшай з'яўляецца «L'Estro Armonico» («Натхненне гармоніяй»), у якой энергічная тэма, энергічны рытм і моцная структура.

Бібліяграфія[правіць | правіць зыходнік]

  • Kendall, Alan, Vivaldi (1978);
  • Kolneder, Walter, Antonio Vivaldi: His Life and Work, trans. by Bill Hopkins (1970);
  • Pincherle, Marc, Vivaldi: Genius of the Baroque, trans. by Christopher Hatch (1975);
  • Talbot, Michael, Vivaldi (1978).

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]