Антоніа Вівальдзі

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Антоніа Луча Вівальдзі
Antonio Vivaldi
фота
Асноўная інфармацыя
Поўнае імя

Antonio Lucio Vivaldi

Дата нараджэння

4.3.1678

Месца нараджэння

Венецыя, Венецыянская рэспубліка

Дата смерці

28.7.1741

Месца смерці

Вена, Габсбургская манархія

Краіна

Flag of Most Serene Republic of Venice.svg Венецыянская рэспубліка

Прафесія

кампазітар, педагог, святар

Commons-logo.svg Антоніа Луча Вівальдзі на Вікісховішчы

Антоніа Вівальдзі (італ.: Antonio Lucio Vivaldi; 4 сакавіка 1678, Венецыя — ліпень (пахав. 28.7) 1741), італьянскі кампазітар і скрыпач, значная постаць у культуры барока, яго музыка значна паўплывала на распрацоўку канцэртаў. Быў ксяндзом, а з-за чырвоных валос атрымаў мянушку Чырвоны ксёндз.

Ад 1704 па 1740 быў настаўнікам, кіраўніком і кампазітарам для «Ospidale della Pieta», Венецыянскай кансерваторыі і прытулку для дзяўчын, у якіх былі добрыя музычныя здольнасці. Шмат падарожнічаў, ствараючы оперы ў шэрагу еўрапейскіх гарадоў. Яго рэпутацыя з гадамі паменшалася і ён памёр у Вене жабраком.

Музыка Вівальдзі была пакінутая на стагоддзе пасля яго смерці, але сталася цікавай пасля яе адкрыцця і ўплыву на Ягана Себасц'яна Баха, які размяшчаў нумары з канцэртамі Вівальдзі на клавішах у сваіх канцэртах. Вялікая колькасць твораў Вівальдзі адкрываецца пачынаючы з 1920-х гг, і яны нанова публікуюцца, рэпрэзентуюцца і запісваюцца.

Спадчына Вівальдзі велізарная, яна ахоплівае мноства вакальных тыпаў і формаў інструментальных свайго часу. Ён напісаў 94 оперы, але захавалася толькі 19. Ён таксама пісаў свецкія кантаты і мноства касцёльных твораў для хораў, салістаў і аркестраў — ораторыі, масавую музыку, найбольш папулярны з якіх сёння «Gloria Mass». Тым не менш, найвялікшае ўсхваляванне выклікае інструментальная музыка. Яна займае каля 450 канцэртаў. То ў розных варыянтах — аркестраў з адным салістам, аднаго аркестра і аркестра для дзвух, альбо болей інструментаў. Галоўным чынам гэта скрыпкі, але таксама там ёсць і ўсі астатнія інструменты, такія як альт, віяланчэль, мандалін, духавыя і медныя інструменты.

Найбольш папулярным і вядомым творам з'яўляецца «Чатыры сезоны». У яго мноства звычайных прац, але лепшай з'яўляецца «L'Estro Armonico» («Натхненне гармоніяй»), у якой энергічная тэма, энергічны рытм і моцная структура.

Бібліяграфія[правіць | правіць зыходнік]

  • Kendall, Alan, Vivaldi (1978);
  • Kolneder, Walter, Antonio Vivaldi: His Life and Work, trans. by Bill Hopkins (1970);
  • Pincherle, Marc, Vivaldi: Genius of the Baroque, trans. by Christopher Hatch (1975);
  • Talbot, Michael, Vivaldi (1978).

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]