Леапольд Баварскі

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Леапольд Баварскі
Prinz Leopold von Bayern 2 JS.jpg
Леапольд Баварскі
Дата нараджэння

9 лютага 1846({{padleft:1846|4|0}}-{{padleft:2|2|0}}-{{padleft:9|2|0}})

Месца нараджэння

Мюнхен

Дата смерці

28 верасня 1930({{padleft:1930|4|0}}-{{padleft:9|2|0}}-{{padleft:28|2|0}}) (84 гады)

Месца смерці

Мюнхен

Прыналежнасць

Flagge Preußen - Kriegsflagge (1816).png Прусія
Flag of the German Empire.svg Германская імперыя

Гады службы

18611913
19151919

Званне

генерал-фельдмаршал

Бітвы/войны

Аўстра-пруска-італьянская вайна
Франка-пруская вайна
Першая сусветная вайна

Узнагароды і прэміі
Вялікі крыж Жалезнага крыжа
Шаблон:Pour le Mérite
Ордэн Святога Георгія IV ступені
Шаблон:Ордэн Такоўскага крыжа


Леапольд, прынц Баварскі (ням.: Leopold Maximilian Joseph Maria Arnulf von Wittelsbach 9 лютага 1846, Мюнхен28 верасня 1930, Мюнхен) — германскі ваенны дзеяч, генерал-фельдмаршал Баварыі (18 студзеня 1904) і Германскай імперыі (1 жніўня 1916).

Сын прынца-рэгента Луітпольда. Брат баварскага караля Людвіга III. У лютым 1861 паступіў у 6-ы егерскі батальён. У складзе 3-га артылерыйскага палка ўдзельнічаў у аўстра-прускай вайне.

Пад час франка-прускай вайны начале 4-й батарэі 3-га артылерыйскага палка. 10 кастрычніка 1870 узнагароджнаы ордэнам Св. Гэоргія 4-й ступені.

З лютага 1873 — камандзір 1-га баварскага кірасірскага палка, з 1875 — 1-й баварскай кавалерыйскай брыгады.

У 1873 ажаніўся з эрцгерцагіняй Гізэле, старэйшай дачкой аўстрыйскага імператара Франца-Іосіфа I. Мелі 4 дзяцей.

З 1881 камандзір 1-й баварскай дывізіі, з 1887 — камандыр I баварскага армейскага корпуса. З 1892 генерал-інспектар 4-й армейскай інспекцыі. У сакавіку 1913 звольніўся з войска.

У красавіку 1915 вярнуўся на дзейсную службу. З 16 красавіка 1915 да 30 ліпеня 1916 камандываў 9-й арміяй і групоўкай армій «Прынц Леапольд», што дзейнічала на землях сучаснай Польшчы і Беларусі. 9 жніўня 1915 узнагароджаны ордэнам Pour le Mérite. Паспяхова кіраваў дзейнасцю сваёй групоўкі пад час спробы расійскага войска прарваць фронт каля Баранавіч.

29 жніўня 1916 змяніў Паўля фон Гіндэнбурга на пасадзе галоўнакамандуючага на Усходзе і займаў тую пасаду да канца вайны. Наведаў Баранавічы ў лістападзе 1916 дзе правёў агляд польскіх ваенных адзелаў легіянераў.

20 снежня 1916 атрымаў дубовыя галіны да ордену Pour le Mérite. У 19161917 паспяхова кіраваў арміямі на расійскім фронце, асабліва ў 1917, калі пачаўся распад расійскага войска.

Узначальваў нямецкую дэлегацыю на мірных перамовах з бальшавікамі ў Брэсце. 11 студзеня 1919 звольніўся з войска.

Цікавыя факты[правіць | правіць зыходнік]

Стаўка Леапольда з восені 1916 размяшчалася ў палацы Нямцэвічаў у Скоках[1][2].

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

  1. Адраджаецца палац Нямцэвічаў у Скоках http://news.tut.by/society/111338.html Звязда 19 ліпеня 2008
  2. Беларускі след Леанарда http://www.nn.by/index.pl?theme=history&article=2005042201 Наша Ніва №12 2005