Леапольд II Габсбург

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Леапольд II
ням.: Leopold II
Leopold II.jpg
сцяг
9-ы Вялікі герцаг Тасканы
18 жніўня 1765 — 22 ліпеня 1790
(пад імем П'етра Леапольда I)
Папярэднік: Франчэска II
Пераемнік: Фердынанд III
сцяг
Імператар Свяшчэннай Рымскай імперыі, Кароль Венгрыі, Кароль Багеміі
30 верасня 1790 — 1 сакавіка 1792
Папярэднік: Іосіф II
Пераемнік: Франц II
эрцгерцаг Аўстрыі
20 лютага 1790 — 1 сакавіка 1792
Папярэднік: Іосіф II
Пераемнік: Франц II
 
Нараджэнне: 5 мая 1747({{padleft:1747|4|0}}-{{padleft:5|2|0}}-{{padleft:5|2|0}})
Вена
Смерць: 1 сакавіка 1792({{padleft:1792|4|0}}-{{padleft:3|2|0}}-{{padleft:1|2|0}}) (44 гадоў)
Вена
Пахаваны: Імператарскі склеп
Род: Габсбургі
Імя пры нараджэнні: Петэр Леапольд Іосіф Антон Іаахім Пій Готард
Бацька: Франц I
Маці: Марыя Тэрэзія
Жонка: Марыя Луіза Іспанская
Дзеці: Марыя Тэрэза, Франц, Фердынанд, Марыя Ганна, Карл Людвіг, Аляксандр Леапольд, Альбрэхт Ёхан Іозеф, Максіміліян, Іосіф, Клемянціна, Антон Віктар, Іаан Баптыст, Райнер Іосіф, Людвіг, Рудольф

Леапольд II (5 мая 17471 сакавіка 1792) (ням.: Leopold II) — кароль Германіі (рымскі кароль) з 1790 года, абраны імператарам Свяшчэннай Рымскай імперыі нямецкай нацыі 30 верасня 1790 года, трэці сын Франца I і Марыі Тэрэзіі.

Нарадзіўся ў Вене. Пасля смерці другога сына, Карла, быў прызначаны ў пераемнікі бацькі на тасканскім пасадзе, і пасля смерці бацькі, 18 жніўня 1765 года, уступіў у кіраванне Тасканай пад імем Пятра Леапольда І (П'етра Леапольда I). Спачатку пад кіраўніцтвам давераных імператрыцы, маркіза Бота і графа Розенберга, пасля самастойна, Леапольд праводзіў умераныя, але паслядоўныя рэформы.

У 1790 годзе Леапольд успадкаваў імператарскую карону пасля бяздзетнага брата. Дзяржава знаходзілася ў поўным разладаванні. Леапольд прыклаў значныя намаганні да заспакаення саслоўнага, нацыянальнага і клерыкальнага незадавальнення. Паўстанне ў Бельгіі і Венгрыі было задушана; Рэйхенбахскім дагаворам (ліпень 1790) атрымалася ўтрымаць Прусію ад набыткаў у Польшы; аўстра-турэцкая вайна скончылася ў 1791 годзе Сыстоўскім мірам.

Да Вялікай французская рэвалюцыі Леапольд, хоць і брат Марыі-Антуанэты, ставіўся насцярожана, і толькі пасля спробы ўцёкаў караля згадзіўся спачатку з прускім паслом Бішафвердэрам, потым з самім Фрыдрыхам Вільгельмам II, на пільніцкім з'ездзе, адносна абаронча-наступальных дзеянняў супраць Францыі. З прыняццем французскай канстытуцыі Людовікам XVI (14 верасня 1791 года) Леапольд абвясціў мэту пагаднення папярэдне дасягнутай. Новыя цяжкасці прывялі да саюзу нямецкіх дзяржаў 7 лютага 1792 года; але і цяпер Леапольд думаў болей аб абароне. Пасля абвяшчэння вайны з боку Францыі Леапольд нечакана памёр 1 сакавіка 1792 года.

Вонкавыя спасылкі[правіць | правіць зыходнік]

Holy Roman Empire crown dsc02909.jpg Імператары Свяшчэннай Рымскай імперыі (да Атона I — «рымскія імператары») (800—1806)
Banner of the Holy Roman Emperor (after 1400).svg
800 814 840 843 855 875 877 881 887 891
   Карл I Людовік I  —  Лотар I Людовік II Карл II  —  Карл III  —    
891 894 898 899 901 905 915 924 962 973 983
   Гвіда Ламберт Арнульф  —  Людовік III  —  Берэнгар I  —  Атон I Атон II   
983 996 1002 1014 1024 1027 1039 1046 1056 1084 1105 1111 1125 1133 1137 1155
    —  Атон III  —  Генрых II  —  Конрад II  —  Генрых III  —  Генрых IV  —  Генрых V  —  Лотар II  —    
1155 1190 1197 1209 1215 1220 1250 1312 1313 1328 1347 1355 1378 1410
   Фрыдрых I Генрых VI  —  Атон IV  —  Фрыдрых II  —  Генрых VII  —  Людвіг IV  —  Карл IV  —    
1410 1437 1452 1493 1508 1519 1530 1556 1564 1576 1612 1619 1637
   Жыгімонт Фрыдрых III Максіміліян I Карл V Фердынанд I Максіміліян II Рудольф II Маціяс Фердынанд II   
1637 1657 1705 1711 1740 1742 1745 1765 1790 1792 1806
   Фердынанд III Леапольд I Іосіф I Карл VI  —  Карл VII Франц I Іосіф II Леапольд II Франц II   

Каралінгі — Саксонская дынастыя — Салічная дынастыя — Гогенштаўфены — Вітэльсбахі — Габсбургі