Труба

Труба
Класіфікацыя	Аэрафон Медны духавы музычны інструмент з вентылямі
Дыяпазон:	Дыяпазон па напісанні
Роднасныя інструменты	Трамбон, карнет, флюгельгорн
Музыканты	Спіс трубачоў
Труба на вікісховішчы

Запыт «Трубач» перанакіроўваецца сюды; гл. таксама іншыя значэнні.

Труба́ (іт. tromba, фр.: trompette, ням.: Trompete, англ.: trumpet) — медны духавы музычны інструмент альтова-сапранавага рэгістра, самы высокі па гучанні сярод медных духавых.

Труба вядома са старажытных часоў. Выкарыстоўвалася ў якасці сігнальнага інструмента паляўнічымі, пастухамі, у ваеннай справе і інш. З XVII ст. трубу пачалі выкарыстоўваць у якасці аркестровага інструмента. У сучасным выглядзе, з ветыльным механізмам, з'явілася да сярэдзіны XIX ст.

У прафесійнай музыцы выкарытоўваюцца як аркестровы і сольны інструмент. Адрозніваюць: пікала, малую, альтовуюі басовую трубы.

На Беларусі

На Беларусі трубой (таксама «берасцянкай», «дудой») называлі інструмент цыліндрычнай, канічнай, выгнутай формы са скручаным у адзін абарот ствалом. У якасці матэрыялу для вырабу выкарыстоўваліся розныя пароды дрэва: яліна, клён, асіна, вольха, ліпа, бяроза ці кара дрэваў, а таксама бляха. Для здабывання гукаў прымяняўся муштук.

Па згадках былых пастухоў, на трубах трубілі з самага ранку, «каб сабраць скаціну на выган»; днём, «каб склікаць кароў з кустоў»; увечары, «каб даяркі йшлі даіць».

Працэс ігры на трубе ў старажытных беларускіх крыніцах апісваецца тэрмінамі «іграць», «трубіць», «ударыць».

Літаратура

• Назіна І. Дз. Труба // Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т.15: Следавікі — Трыо / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш — Мінск: БелЭн, 2002. — Т. 15. — С. 531. — 552 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0251-2 (Т. 15).
• Шаблон:Крыніцы/Беларускія народныя музычныя інструменты

Спасылкі

• На ВікіСховішчы ёсць медыяфайлы па тэме Труба
• Труба (муз. инструмент) // Вялікая савецкая энцыклапедыя (руск.) 
• Труба, музыкальный инструмент // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона: В 86 томах (82 т. и 4 доп.) — СПб., 1890—1907.(руск.)