Іван Іванавіч Грыгаровіч

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Іван Іванавіч Грыгаровіч
Иван Григорович.jpg
Дата нараджэння 26 жніўня (6 верасня) 1792
Месца нараджэння
Дата смерці 1852
Месца смерці
Месца пахавання
Грамадзянства
Род дзейнасці археолаг, гісторык, археограф, святар
Навуковая сфера археалогія, гістарыяграфія, археаграфія і гісторыя
Альма-матар
Вядомы як збіральнік і даследчык рукапісаў па гісторыі Беларусі

Іван Іванавіч Грыгаровіч (1792, Прапойск, Расійская імперыя — 1852) — рускі археолаг, гісторык, археограф, святар, збіральнік рукапісаў па гісторыі Беларусі. Належаў да «старабеларускага» гістарычнага напрамку[1]. Бацька расійскага гісторыка і бібліёграфа Мікалая Іванавіча Грыгаровіча.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Нарадзіўся ў горадзе Прапойск Магілёўскай губерні (цяпер горад Слаўгарад Магілёўскай вобласці Беларусі)[2]. У 1819 годзе І. І. Грыгаровіч са ступенню кандыдата скончыў Санкт-Пецярбургскую духоўную акадэмію[3], затым знаходзіўся на пасадзе рэктара вучылішчаў у Віцебску і Гомелі, пазней — служыў прыдворным протаіерэем. З 1837 года быў сябрам археаграфічнай камісіі, у складзе якой выдаў першы беларускі археаграфічнай сход крыніц — «Беларускі архіў старажытных грамат» (ч.1, Масква 1824; ч.2-я знойдзена ў рукапісным стане ў 1958 годзе). Асноўная праца, выдадзеная І. І. Грыгаровіч па беларускай гісторыі і археаграфіі — 5-томныя «Акты, относящиеся к истории Западной России…» ( СПб, 1843-53), у якіх сабраны ўнікальныя дакументы па гісторыі Беларусі, Літвы і Украіны XIV—XVII стагоддзяў. Быў таксама аўтарам духоўнай літаратуры, напісаў «Исторические сведения о жизни Святого Митрофания» (СПб, 1832).

Праца[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Судник М. Збіральнік беларускай старажытнасці // «Беларусь», 1945, № 11-12
  • Иконников В. С. Опыт русской историографии, т. 1-2. — Киев, 1891—1908.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]