Іван Раманавіч Макаранка

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Іван Раманавіч Макаранка
Дата нараджэння 2 чэрвеня 1907(1907-06-02)
Месца нараджэння в. Гута, Веткаўскі раён, Гомельская вобласць
Дата смерці 16 мая 1971(1971-05-16) (63 гады)
Месца смерці Веткаўскі раён, Гомельская вобласць
Прыналежнасць Flag of the Soviet Union.svg СССР
Гады службы 19431945
Званне
Старшы сяржант
Бітвы/войны Вялікая Айчынная вайна
Узнагароды і прэміі
Ордэн Славы
Ордэн Славы
Ордэн Славы
Ордэн Чырвонай Зоркі

Іван Раманавіч Макаранка (2 чэрвеня 1907, Гута, Веткаўскі раён, Гомельская вобласць16 мая 1971, Веткаўскі раён, Гомельская вобласць) — камандзір сапёрнага ўзвода; памошнік камандзіра сапёрнага ўзвода 446-га стралковага палка 397-й стралковай дывізіі 61-й арміі, старшы сяржант, поўны кавалер ордэна Славы.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Нарадзіўся 20 мая (2 чэрвеня) 1907 года ў вёсцы Гута Веткаўскага раёна Гомельскай вобласці ў сялянскай сям'і. Беларус. Скончыў 4 класы. Працаваў у сельскай гаспадарцы.

У Чырвонай Арміі з 1943 года. У баях Вялікай Айчыннай вайны з 6 кастрычніка 1943 года. Ваяваў на Бранскім, Беларускім, 1-м Беларускім і 2-м Беларускім франтах. удзельнічаў у вызваленні Украіны, Беларусі, Польшчы, баях на тэрыторыі Германіі.

Камандзір аддзялення сапёрнага ўзвода 446-га стралковага палка чырвонаармеец Іван Макаранка 16 сакавіка 1944 года ў раёне вёскі Терэбжуў-Гура ў ваколіцах беларускага горада Пінска замяніў камандзіра сапёрнага ўзвода, і ўмела кіраваў чатырма групамі сапёраў, якія зрабілі праходы ў мінных палях праціўніка. Пры адбіванні контратак ворага асабіста знішчыў каля дзесяці варожых салдатаў.

Загадам па 397-й стралковай дывізіі ад 31 сакавіка 1944 года № 011 за мужнасць і адвагу праяўленыя ў баях чырвонаармеец Макаранка Іван Раманавіч узнагароджаны Ордэнам Славы 3-й ступені[1].

Памошнік камандзіра сапёрнага ўзвода 446-га стралковага палка малодшы сяржант Іван Макаранка ў перыяд з 5 па 13 чэрвеня 1944 года ў раёне горада Пінска арганізаваў будаўніцтва перапраў праз рэкі Стыр, Прыпяць, Ясельда і асабіста зняў сорак тры супрацьтанкавыя міны.

Загадам па 61-й арміі ад 3 верасня 1944 года № 300, за мужнасць і адвагу праяўленыя ў баях, малодшы сяржант Макаранка Іван Раманавіч узнагароджаны Ордэнам Славы 2-й ступені[1].

Памошнік камандзіра сапёрнага ўзвода 446-га стралковага палка старшы сяржант Іван Макаранка ў перыяд з 14 па 17 красавіка 1945 года ў раёне населеннага пункта Хоэн-Вутцаў забяспечваў пераправу войскаў праз раку Одэр. З воінамі-сапёрамі даручанага яму ўзвода ён пабудаваў плот грузапад'ёмнасцю ў паўтары тоны і перавёз на ім артылерыю, пяхоту і баепрыпасы. Асабіста выратаваў адзінаццаць параненых савецкіх байцоў.

На працягу чатырохсот пяцідзесяці кіламетраў наступлення 446-ы стралковы полк не меў ніводнага выпадку падрывання на мінах, дзякуючы дзеянням сапёраў старшага сяржанта Івана Макаранка[1].

24 мая 1945 года камандуючы 61-й арміяй генерал-палкоўнік Бялоў П. А. прадставіў І. Р. Макаранка да ўзнагароджвання ордэнам Славы 1-й ступені[1].

Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ад 15 мая 1946 года за ўзорнае выкананне заданняў камандавання ў баях з нямецка-варожымі захопнікамі старшы сяржант Макаранка Іван Раманавіч узнагароджаны ордэнам Славы 1-й ступені, стаўшы поўным кавалерам ордэна Славы[1].

У 1945 годзе старшына Макаранка І. Р. дэмабілізаваны. Жыў у роднай вёсцы. Працаваў у калгасе і саўгасе «Рэчкі». Памер 16 мая 1971 года.

Узнагароджаны ордэнамі Чырвонай Зоркі, Славы 1-й, 2-й, 3-й ступені, медалямі[1].

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]

Иван Романович Макаренко на сайце «Героі краіны»