Асасін (апавяданне)

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Асасін
руск.: Ассасин
Аўтар Віктар Алегавіч Пялевін
Мова арыгінала руская
Дата першай публікацыі 2008

«Асасін» (руск.: «Ассасин») — апавяданне рускага пісьменніка Віктара Пялевіна, апублікаванае ў 2008 годзе ў зборніку «П5: памінальныя песні палітычных пігмеяў піндастана».

Змест[правіць | правіць зыходнік]

У апавяданні апісваецца гісторыя выхавання і станаўлення ісламскага наёмнага забойцы (асасіна) Алі ў крэпасці Аламут пад выхаваннем «дзядзькі Алаудзіна» — мабыць, правобраза гістарычнай фігуры ісламскага нізарыта Хасана ібн Сабаха, шыіцкага візіра Сельджукаў, арганізатара легендарнага ордэна асасінаў ў крэпасці Аламут ў пачатку 12 стагоддзя.

Апавяданне пабудавана на шматлікіх міфах пра побыт асасінаў, меркаванай ролі ў жыцці асасінаў наркатычных рэчываў (гашышу), выхаванні іх нораваў і жыццёвым прызначэнні быць ідэальнай прыладай забойства, якая не баіцца смерці. Гэтаму спрыялі, у прыватнасці, пастаянныя знясільваючыя трэніроўкі і самаўдасканаленне — таму жыццё асасіна станавілася настолькі невыносным, што смерць станавілася яму не страшнай.

Сірата Алі трапляе ў крэпасць Аламут. З гэтага моманту пачынаецца яго шлях навучання «дзядзькам Алаудзінам» пакоры і баявым мастацтвам асасінаў. Алаудзін ўспрымаецца хлопчыкам «ценем Усявышняга», вышэйшым аўтарытэтам і правадніком у рай. Сам хлопчык хоча быць хаця б ценем ценю Усявышняга. Жыццё яго заключаецца ў пастаянным удасканаленні, з перапынкамі толькі на сон, ежу і малітвы, пакуль Алаудзін не дазваляе Алі першы раз патрапіць у «рай» (цудоўны пакой з гашышам, дзяўчатамі і прысмакамі, які Алаудзін выдае за рай). Пасля з’яўляецца шэраг заданняў-забойстваў для асасіна Алі, платай за якія будзе прапанаваны яму той жа рай. Але пасля трэцяга задання Алі разумее, што рай падстроены штучна, употай спускаецца ў пакой, прызначаны для райскіх уцех і расчароўваецца ва ўсіх сваіх жыццёвых устаноўках. Ён таксама пераконваецца, што віной эйфарычнага настрою — гашыш («уся справа ў бескарысным пустазеллі, якае расце на кожнай пустцы»). Алі збягае з крэпасці з мэтай самому і без пасярэднікаў знайсці шлях у рай. Далей прыведзены каментары суфія, гісторыка, юрыста і нарколага.