Віктар Іванавіч Анікін

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Віктар Іванавіч Анікін
MazvydoBiblioteka.jpg
Рэспубліканская бібліятэка(руск.) бел.
Дата нараджэння:

14 студзеня 1918(1918-01-14)

Месца нараджэння:

Алатыр, Сімбірская губерня

Дата смерці:

23 верасня 1997(1997-09-23) (79 гадоў)

Грамадзянства:

Саюз Савецкіх Сацыялістычных РэспублікБеларусь

Альма-матар:

Санкт-Пецярбургскі дзяржаўны архітэктурна-будаўнічы ўніверсітэт[d]

Працы і дасягненні
Працаваў у гарадах:

Вільнюс, Мінск

Найважнейшыя пабудовы:

Рэспубліканская бібліятэка(руск.) бел.

Горадабудаўнічыя праекты:

Праект рэканструкцыі цэнтра Брэста (1968)

Лагатып Вікісховішча Віктар Іванавіч Анікін на Вікісховішчы

Віктар Іванавіч Анікін (14 студзеня 1918, Алатыр, Сімбірская губерня — 23 верасня 1997) — беларускі архітэктар і педагог, які працаваў у канцы 1940-х — пачатку 1950-х гадоў у Літве; заслужаны архітэктар Беларусі (1980), член-карэспандэнт беларускай акадэміі архітэктуры.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Стадыён «Спартак»

Скончыў архітэктурны факультэт Ленінградскага інстытута інжынераў камунальнай будаўніцтва(руск.) бел.[1] па спецыяльнасці «архітэктар-праекціроўшчык жылых і грамадскіх будынкаў» у 1940 годзе. Быў прызваны ў армію. Удзельнічаў у Вялікай Айчыннай вайне.

З 1946 года Анікін працаваў у Вільнюсе раённым архітэктарам, затым творчым кіраўніком у праектных арганізацыях. За гады працы ў Літве ён стварыў шэраг праектаў буйных грамадскіх будынкаў: стадыён «Спартак» (пасля стадыён «Жальгірыс»), адміністрацыйныя будынкі міністэрстваў лясной прамысловасці і прамысловасці будаўнічых матэрыялаў; прымаў удзел у праектаванні будынка Педагагічнага інстытута (цяпер Віленскі педагагічны ўніверсітэт). Удзельнічаў у праектаванні набярэжнай К. Пожалас у Вільні.

Шматкватэрны жылы дом (Вокечу)

Анікін таксама распрацаваў у суаўтарстве з іншымі архітэктарамі шэраг серый тыпавых праектаў жылых дамоў, якія атрымалі распаўсюджанне ў будаўніцтве Літвы.

У 1958 годзе архітэктар пераехаў у Мінск. З 1960 а працаваў у інстытуце «Белдзяржпраект». З 1964 года выкладаў у Беларускім політэхнічным інстытуце (цяпер БНТУ); загадчык кафедры (1977). Кандыдат архітэктуры (1970), прафесар (1984).

Асноўныя працы[правіць | правіць зыходнік]

Працы[правіць | правіць зыходнік]

Аўтар і сааўтар больш за 120 публікацый, у тым ліку манаграфіі «Градостроительство Белоруссии», «Архитектура Советской Белоруссии», кнігі «Город-герой Минск» і «Брест — город-герой».

Зноскі

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Аникин Виктор Иванович // Биографический справочник — Мн.: «Белорусская советская энциклопедия» имени Петруся Бровки, 1982. — Т. 5. — С. 19. — 737 с..

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Аникин Виктор Иванович // Республика Беларусь: Энциклопедия — Минск: Беларуская энцыклапедыя, 2006. — Т. 2: А — Герань. — С. 106—107. — 912 с. — 7500 экз. — ISBN 985-11-0371-3.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]