Генадзь Міхайлавіч Лавіцкі
| Генадзь Лавіцкі | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
 | |||||||
|
| |||||||
|
|||||||
| Прэзідэнт | --- | ||||||
| Кіраўнік урада | Вячаслаў Кебіч, Міхаіл Чыгір | ||||||
| Папярэднік | Эдуард Шыркоўскі | ||||||
| Пераемнік | Уладзімір Ягораў | ||||||
|
|||||||
| Прэзідэнт | Аляксандр Лукашэнка | ||||||
| Пераемнік | Ігар Ляшчэня | ||||||
|
|
|||||||
| Нараджэнне |
28 жніўня 1942 |
||||||
| Смерць | 18 верасня 2013 (71 год) | ||||||
| Месца пахавання | |||||||
| Нацыянальнасць | беларус | ||||||
| Грамадзянства | |||||||
| Адукацыя | |||||||
| Ваенная служба | |||||||
| Званне |
 |
||||||
.svg){kind=small}
Генадзь Міхайлавіч Лавіцкі (28 жніўня 1942 ў вёсцы Новая Беліца Сенненскага раёна Віцебскай вобласці — 18 верасня 2013) — беларускі ваенны і дыпламат.
Біяграфія
[правіць | правіць зыходнік]У 1988—1994 гадах намеснік старшыні КДБ БССР і КДБ Рэспублікі Беларусь. 22 лютага 1994 года прызначаны старшынёй КДБ[1]. На гэтай пасадзе заставаўся да 23 ліпеня 1994 года.
18 кастрычніка 1995 года прызначаны Надзвычайным і Паўнамоцным Паслом Рэспублікі Беларусь у Дзяржаве Ізраіль[2], адстаўлены 21 студзеня 2004 года[3].
Мае ваеннае званне генерал-лейтэнанта (1994)[4].
Узнагароды
[правіць | правіць зыходнік]27 жніўня 2002 года ўзнагароджаны Ганаровай граматай Савета Міністраў Рэспублікі Беларусь[5]. Узнагароджан 15 медалямі.
Зноскі
- ↑ Постановление Верховного Совета Республики Беларусь от 22 февраля 1994 г. № 2798-XII «О Председателе Комитета государственной безопасности Республики Беларусь» Архівавана 20 верасня 2011. (руск.)
- ↑ Указ Президента Республики Беларусь от 18 октября 1995 г. № 428 «О назначении Г. М. Лавицкого Чрезвычайным и Полномочным Послом Республики Беларусь в Государстве Израиль и присвоении ему дипломатического ранга Чрезвычайного и Полномочного Посла» Архівавана 29 мая 2012.
- ↑ Указ Президента Республики Беларусь от 21 января 2004 г. № 22 «Об освобождении Г. М. Лавицкого от должности Чрезвычайного и Полномочного Посла Республики Беларусь в Государстве Израиль» Архівавана 11 ліпеня 2012. (руск.)
- ↑ Постановление Совета Министров Республики Беларусь от 6 апреля 1994 г. № 214 «О присвоении очередного воинского звания Г. М. Лавицкому» Архівавана 7 чэрвеня 2012. (руск.)
- ↑ Постановление Совета Министров Республики Беларусь от 27 августа 2002 г. № 1156 «Аб узнагароджанні Ганаровай граматай Савета Міністраў Рэспублікі Беларусь»(недаступная спасылка). Архівавана з першакрыніцы 19 ліпеня 2012. Праверана 28 чэрвеня 2011.
Літаратура
[правіць | правіць зыходнік]- В. Н. Надтачаев / Военная контрразведка Беларуси: Судьбы, трагедии, победы. — Мн., «Кавалер», 2008, ISBN 978-985-6053-36-1
Спасылкі
[правіць | правіць зыходнік]- Інфармацыя на афіцыйным сайце КДБ Беларусі Архівавана 12 чэрвеня 2012. (руск.)
 | Эдуард Шыркоўскі (1991—1994) • Генадзь Лавіцкі (люты 1994 — ліпень 1994) • Уладзімір Ягораў (1994—1995) • Уладзімір Мацкевіч (1995—2000) • Леанід Ерын (2000—2004) • Сцяпан Сухарэнка (2005—2007) • Юрый Жадобін (2007—2008) • Вадзім Зайцаў (2008—2012) • Валерый Вакульчык (2012—2020) • Іван Тэртэль (з 2020) | |
- Нарадзіліся 28 жніўня
- Нарадзіліся ў 1942 годзе
- Нарадзіліся ў Сенненскім раёне
- Памерлі 18 верасня
- Памерлі ў 2013 годзе
- Пахаваныя на Усходніх могілках Мінска
- Выпускнікі Віцебскага дзяржаўнага ўніверсітэта імя П. М. Машэрава
- Асобы
- Ваенныя Беларусі
- Старшыні Камітэта дзяржаўнай бяспекі Рэспублікі Беларусь
- Дыпламаты Беларусі
- Паслы Беларусі ў Ізраілі
- Генерал-лейтэнанты (Беларусь)
- Узнагароджаныя Ганаровай граматай Савета Міністраў Рэспублікі Беларусь