Жорж Руо

Жорж Руо
фр.: Georges Rouault
Імя пры нараджэнні	фр.: Georges Henri Rouault
Дата нараджэння	27 мая 1871(1871-05-27)[…]
Месца нараджэння	XIX акруга Парыжа, Парыж, Парыж, рэгіён Іль-дэ-Франс, Метраполія Францыі, Францыя
Дата смерці	13 лютага 1958(1958-02-13)[…] (86 гадоў)
Месца смерці	XII акруга Парыжа, Парыж, Парыж, рэгіён Іль-дэ-Франс, Метраполія Францыі, Францыя
Месца пахавання	Могілкі Сен-Луі[d]
Грамадзянства	Францыя
Дзеці	Geneviève Nouaille-Rouault[d]
Род дзейнасці	куратар, мастак, графік, ілюстратар, кераміст, рысавальшчык, акварэліст, дызайнер, stage painter
Вучоба	Нацыянальная вышэйшая школа прыгожых мастацтваў Вышэйшая нацыянальная школа дэкаратыўнага мастацтва[d]
Мастацкі кірунак	экспрэсіянізм, сімвалізм і фавізм
Уплыў	Гюстаў Маро і Jules-Élie Delaunay[d]
Член у	Нацыянальны камітэт французскай гравюры[d]
Узнагароды
Медыяфайлы на Вікісховішчы

Жорж Руо (фр.: Georges Henri Rouault; 27 мая 1871, Парыж — 13 лютага 1958, там жа) — французскі жывапісец і графік, адзін з прадстаўнікоў французскага фавізму і экспрэсіянізму.

Пачатковы этап

Нарадзіўся ў беднай сям’і, у працоўным квартале побач з могілкамі Пер-Лашэз. Першыя дні жыцця прайшлі пад грукат гармат, якія грамілі барыкады Парыжскай камуны. Дзед, паштовы служачы, быў калекцыянерам-аматарам, збіраў гравюры Кало, літаграфіі Дам’е. Бацька, рамеснік па прафесіі, хрысціянскі сацыяліст па перакананнях, аддаў сына ў пратэстанцкую школу. З 1885 года Руо два гады вучыўся ў мастака-вітражыста, потым, з 1891 года — у Акадэміі прыгожых мастацтваў у сімваліста Гюстава Маро, быў яго любімым вучнем, а пасля смерці майстра (1898) стаў захавальнікам яго музея.

Сталасць і творчыя сувязі

Пазнаёміўся з вучнямі Маро Мацісам, Марке, стаў адным з заснавальнікаў Восеньскага салона (1903). Зблізіўся з каталіцкім пісьменнікам Леонам Блуа. Выстаўляўся разам з фавістамі, але трымаўся ў баку ад іх дэкаратыўнасці, хутчэй працягваючы лінію Ван Гога.

З 1907 года ў кола пастаянных тэм жывапісу і графікі Руо ўвайшлі суддзі, блазаны, прастытуткі. Яны набылі характар алегорый, выбудоўваючыся вакол асноўнага алегарычнага вобраза сталага жывапісу Руо — фігуры Хрыста (нярэдка — Хрыста і Магдаліны). Сяброў з рэлігійным філосафам Жакам Марытэнам. У 1910 годзе персанальная выстава Руо прайшла ў сталічнай галерэі Друэ. Яго жывапіс натхняў нямецкіх жывапісцаў, якія пасля склалі ядро экспрэсіянізму.

Пры гэтым мастак жыў у крайняй беднасці. Толькі ў 1917 годзе Руо падпісаў з вядомым калекцыянерам і гандляром карцінамі Амбруазам Валарам кантракт, які забяспечыў яму на дзесяцігоддзі некаторы дастатак і свабоду ў працы.