Жыліна
Выгляд
| Горад | |||||
| Жыліна | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| славацк.: Žilina | |||||
|
|||||
| 49°13′00″ пн. ш. 18°44′00″ у. д.HGЯO | |||||
| Краіна | |||||
| Край | Жылінскі край | ||||
| Гісторыя і геаграфія | |||||
| Заснаваны | 1069 | ||||
| Першая згадка | 1297 | ||||
| Вышыня цэнтра | 345 м | ||||
| Водныя аб’екты | Ваг | ||||
| Насельніцтва | |||||
| Насельніцтва |
|
||||
| Лічбавыя ідэнтыфікатары | |||||
| Тэлефонны код | 041 | ||||
| Паштовы індэкс | 010 01 | ||||
| Аўтамабільны код | ZA | ||||
| zilina.sk/en/ | |||||
| Паказаць/схаваць карты | |||||
Жы́ліна (славацк.: Žilina, венг.: Zsolna, ням.: Sillein, польск.: Żylina) — горад на паўночным захадзе Славакіі, пры ўпадзенні ў раку Ваг рэк Кісуца і Райч'янка, цэнтр аднайменнага Жылінскага края.
Насельніцтва
[правіць | правіць зыходнік]| Год | 1995 | 2005 | 2015 | 2025 |
|---|---|---|---|---|
| Колькасць людзей | 86 685 | 85 425 | 81 114 | 79 873 |
| Розніца | −1,45 % | −5,04 % | −1,52 % |
| Год | 2024 | 2025 |
|---|---|---|
| Колькасць людзей | 80 257 | 79 873 |
| Розніца | −0,47 % |
Гарады-пабрацімы
[правіць | правіць зыходнік]
Бельска-Бяла, Польшча
Гродна, Беларусь
Дніпро, Украіна (13 лютага 2003)[4][5][…]
Копер, Славенія
Корбі[d], Вялікабрытанія
Краснаярск, Расія (2013)
Кікінда, Сербія
Нантэр, Францыя
Пльзень, Чэхія
Прага 15[d], Чэхія
Тршынец, Чэхія
Ферара, Італія
Фрыдак-Містак, Чэхія
Ханья, Грэцыя
Чанчунь, Кітай (23 лістапада 1992)[6][7]
Эсэн[d], Бельгія
Вядомыя асобы
[правіць | правіць зыходнік]- Міхал Масны (нар. 1979) — славацкі валейбаліст.
Крыніцы
[правіць | правіць зыходнік]- ↑ archINFORM — 1994. Праверана 6 жніўня 2018.
- ↑ Počet obyvateľov podľa pohlavia - obce (ročne) [om7101rr] — Bratislava: ŠÚ SR, 2026. Праверана 1 красавіка 2026.
- 1 2 Počet obyvateľov podľa pohlavia - obce (ročne) [om7101rr_obce=AREAS_SK]. Statistical Office of the Slovak Republic (31 сакавіка 2026). Праверана 31 сакавіка 2026.
- ↑ https://zilina.sk/mesto-zilina/sprava-mesta/partnerstva-a-spolupraca/partnerske-mesta-2/
- ↑ http://oblrada.dp.gov.ua/wp-content/uploads/2017/08/%D0%98%D0%BD%D0%B2%D0%B5%D1%81%D1%82%D0%B8%D1%86%D1%96%D0%B9%D0%BD%D0%B8%D0%B9-%D0%BF%D0%B0%D1%81%D0%BF%D0%BE%D1%80%D1%82-%D0%94%D0%BD%D1%96%D0%BF%D1%80%D0%BE%D0%BF%D0%B5%D1%82%D1%80%D0%BE%D0%B2%D1%81%D1%8C%D0%BA%D0%BE%D1%97-%D0%BE%D0%B1%D0%BB%D0%B0%D1%81%D1%82%D1%96_08-08-min.pdf
- ↑ http://www.zilina.sk/co-sa-urobilo/244/
- ↑ http://en.changchun.gov.cn/yhcs3/rln/ycgk7/
Літаратура
[правіць | правіць зыходнік]- Жы́ліна // Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 6: Дадаізм — Застава / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн. : БелЭн, 1998. — Т. 6. — С. 464. — 576 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0035-8. — ISBN 985-11-0106-0 (т. 6).
- Жи́лина // Т. 9. Евклид — Ибсен. — М. : Советская энциклопедия, 1972. — С. 207. — (Большая советская энциклопедия : [в 30 т.] / гл. ред. А. М. Прохоров; 1969—1978). (руск.)
- Жи́лина // Большой словарь географических названий (руск.) / Гл. ред. В. М. Котляков. — Екатеринбург: У-Фактория, 2003. — С. 222. — 832 с. — 10 000 экз. — ISBN 5-94799-148-9.
- Жи́лина // Географический энциклопедический словарь: Географические названия (руск.) / Гл. ред. А. Ф. Трёшников; Ред. кол.: Э. Б. Алаев, П. М. Алампиев (зам. гл. ред.) и др. — 2-е изд., исправл. и дополн. — М.: Советская энциклопедия, 1989. — С. 168. — 592 с. — 210 000 экз. — ISBN 5-85270-057-6.
- Жи́лина // Энциклопедический географический словарь (руск.). — М.: РИПОЛ классик, 2011. — С. 236. — 800 с. — (Словари нового века). — 5 000 экз. — ISBN 978-5-386-03063-6.
Спасылкі
[правіць | правіць зыходнік]
На Вікісховішчы ёсць медыяфайлы па тэме Жыліна
