Перайсці да зместу

Жыліна

З Вікіпедыі, свабоднай энцыклапедыі
Горад
Жыліна
славацк.: Žilina
49°13′00″ пн. ш. 18°44′00″ у. д.HGЯO
Краіна
Край Жылінскі край
Гісторыя і геаграфія
Заснаваны 1069
Першая згадка 1297
Вышыня цэнтра 345 м
Водныя аб’екты Ваг
Насельніцтва
Насельніцтва
  • 79 873 чал. (31 снежня 2025)[2]
Лічбавыя ідэнтыфікатары
Тэлефонны код 041
Паштовы індэкс 010 01
Аўтамабільны код ZA
zilina.sk/en/
Паказаць/схаваць карты


Жыліна (Славакія)
Жыліна
Жыліна


 Мапа

Жы́ліна (славацк.: Žilina, венг.: Zsolna, ням.: Sillein, польск.: Żylina) — горад на паўночным захадзе Славакіі, пры ўпадзенні ў раку Ваг рэк Кісуца і Райч'янка, цэнтр аднайменнага Жылінскага края.

Статыстыка насельніцтва (10 гадоў)[3]
Год1995200520152025
Колькасць людзей86 68585 42581 11479 873
Розніца −1,45 % −5,04 % −1,52 %
Статыстыка насельніцтва[3]
Год20242025
Колькасць людзей80 25779 873
Розніца−0,47 %

Гарады-пабрацімы

[правіць | правіць зыходнік]

Вядомыя асобы

[правіць | правіць зыходнік]
  1. archINFORM — 1994. Праверана 6 жніўня 2018.
  2. Počet obyvateľov podľa pohlavia - obce (ročne) [om7101rr]Bratislava: ŠÚ SR, 2026. Праверана 1 красавіка 2026.
  3. 1 2 Počet obyvateľov podľa pohlavia - obce (ročne) [om7101rr_obce=AREAS_SK]. Statistical Office of the Slovak Republic (31 сакавіка 2026). Праверана 31 сакавіка 2026.
  4. https://zilina.sk/mesto-zilina/sprava-mesta/partnerstva-a-spolupraca/partnerske-mesta-2/
  5. http://oblrada.dp.gov.ua/wp-content/uploads/2017/08/%D0%98%D0%BD%D0%B2%D0%B5%D1%81%D1%82%D0%B8%D1%86%D1%96%D0%B9%D0%BD%D0%B8%D0%B9-%D0%BF%D0%B0%D1%81%D0%BF%D0%BE%D1%80%D1%82-%D0%94%D0%BD%D1%96%D0%BF%D1%80%D0%BE%D0%BF%D0%B5%D1%82%D1%80%D0%BE%D0%B2%D1%81%D1%8C%D0%BA%D0%BE%D1%97-%D0%BE%D0%B1%D0%BB%D0%B0%D1%81%D1%82%D1%96_08-08-min.pdf
  6. http://www.zilina.sk/co-sa-urobilo/244/
  7. http://en.changchun.gov.cn/yhcs3/rln/ycgk7/
  • Жы́ліна // Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 6: Дадаізм — Застава / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. Мн. : БелЭн, 1998. — Т. 6. — С. 464. — 576 с. 10 000 экз. ISBN 985-11-0035-8. ISBN 985-11-0106-0 (т. 6).
  • Жи́лина // Т. 9. Евклид — Ибсен. М. : Советская энциклопедия, 1972. — С. 207. — (Большая советская энциклопедия : [в 30 т.] / гл. ред. А. М. Прохоров; 1969—1978). (руск.)
  • Жи́лина // Большой словарь географических названий (руск.) / Гл. ред. В. М. Котляков. Екатеринбург: У-Фактория, 2003. — С. 222. — 832 с. 10 000 экз. ISBN 5-94799-148-9.
  • Жи́лина // Географический энциклопедический словарь: Географические названия (руск.) / Гл. ред. А. Ф. Трёшников; Ред. кол.: Э. Б. Алаев, П. М. Алампиев (зам. гл. ред.) и др. — 2-е изд., исправл. и дополн. М.: Советская энциклопедия, 1989. — С. 168. — 592 с. 210 000 экз. ISBN 5-85270-057-6.
  • Жи́лина // Энциклопедический географический словарь (руск.). М.: РИПОЛ классик, 2011. — С. 236. — 800 с. — (Словари но­вого века). 5 000 экз. ISBN 978-5-386-03063-6.