Зульфікар Алі Бхута

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Зульфікар Алі Бхута
Zulfikar Ali Bhutto.jpg
 
Партыя: Пакістанская народная партыя[d]
Адукацыя: Універсітэт Паўднёвай Каліфорніі
Крайст-Чорч[d]
Каліфарнійскі ўніверсітэт у Берклі
Юрыдычны факультэт Лонданскага гарадскога ўніверсітэта[d]
Каліфарнійскі ўніверсітэт
Оксфардскі ўніверсітэт
Дзейнасць: палітык, дыпламат, адвакат
Веравызнанне: Іслам і шыіты
Нараджэнне: 5 студзеня 1928(1928-01-05)[1]
Ларкана, Правінцыя Сінд, Пакістан
Смерць: 4 красавіка 1979(1979-04-04)[1] (51 год)
Равалпіндзі, Пенджаб, Пакістан
Бацька: Шах Наваз Бхута[d]
Жонка: Нусрат Бхута[d]
Дзеці: Беназір Бхута, Муртаза Бхута[d], Санам Бхута[d] і Шахнаваз Бхута[d]

Зульфікар Алі Бхута (5 студзеня 1928, Ларкана, Брытанская Індыя — 4 красавіка 1979, Равалпіндзі, Пакістан) — пакістанскі палітычны дзеяч. Прэзідэнт і прэм'ер-міністр Пакістана. Зрынуты падчас ваеннага перавароту, а затым — пакараны смерцю.

Дзяцінства і юнацтва[правіць | правіць зыходнік]

Нарадзіўся ў багатай мусульманскай сям'і ў Ларкане (Брытанская Індыя, цяпер — Пакістан). Сын пакістанскага палітыка Шаха Наваза Бхута. Адукацыю атрымаў у Індыі, ЗША і Вялікабрытаніі.

У 1947 годзе паступіў ва Універсітэт Паўднёвай Каліфорніі. У 1949 годзе перавёўся ў Каліфарнійскі ўніверсітэт у Берклі, які скончыў з адзнакай у 1950 годзе з атрыманнем ступені ў галіне палітычных навук. У тым жа годзе паступіў у каледж Крайст-Чорч Оксфардскага ўніверсітэта, дзе атрымаў ступень магістра права і з адзнакай ступень магістра ў галіне палітычных навук.

Палітычная дзейнасць[правіць | правіць зыходнік]

У 1957 годзе працаваў у пакістанскім прадстаўніцтве пры ААН, у 1963 годзе стаў міністрам замежных спраў Пакістана. На гэтай пасадзе марна дамагаўся рашэння пакістана-індыйскай спрэчкі аб Кашміры. У 1966 годзе выступіў з крытыкай прэзідэнта Айюб-Хана за падпісанне Ташкенцкай дэкларацыі, пасля чаго пайшоў у адстаўку з пасады міністра замежных спраў, а ў 1967 годзе заснаваў апазіцыйную Пакістанскую народную партыю (ПНП).

Будучы жорсткім палітыкам, Бхута адважыўся на рэзкія перамены ў дзяржаве і прапанаваў лозунг: «Іслам — наша вера, дэмакратыя — наша форма ўлады, сацыялізм — наша эканамічная сістэма». Ён заклікаў «аднавіць дэмакратыю», прапаноўваў праграму эканамічных рэформаў пад назвай «ісламскі сацыялізм». Быў арыштаваны і заключаны ў турму (1968—1969).

На парламенцкіх выбарах 1970 года ПНП заваявала большасць галасоў у заходняй частцы краіны, але перамогу атрымала партыя «Авамі ліг», якая выступала за аўтаномію Усходняга Пакістана. Пераемнік Айюб-хана прэзідэнт Ях'я Хан абвясціў вынікі выбараў несапраўднымі, што выклікала грамадзянскую вайну, якая ў выніку прывяла да ўтварэння незалежнай дзяржавы Бангладэш. Ях'я Хан вымушаны быў сысці ў адстаўку, і 21 снежня 1971 года Бхута заняў пост прэзідэнта Пакістана. За аказаную яму дапамогу ў барацьбе з Ях'я Ханам генерал Мухамад Зія-уль-Хак атрымаў пасаду начальніка штаба сухапутных войскаў.

Зноскі

  1. 1,0 1,1 data.bnf.fr: платформа адкрытых дадзеных — 2011.