Канстанцін Аляксандравіч Мулер

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Канстанцін Аляксандравіч Мулер
руск.: Константин Александрович Муллер
Дата нараджэння:

22 чэрвеня (5 ліпеня) 1905(1905-07-05)

Месца нараджэння:

Санкт-Пецярбург, Расійская імперыя

Дата смерці:

15 красавіка 1993(1993-04-15) (87 гадоў)

Месца смерці:

Масква, Расійская Федэрацыя

Грамадзянства:

Сцяг СССР СССР

Прафесія:
Тэатр:

Дзяржаўны тэатр оперы і балета Беларусі

Узнагароды: Сталінская прэмія — 1950
Медаль «За доблесную працу ў Вялікай Айчыннай вайне 1941-1945 гг.»

Канстанцін Аляксандравіч Му́лер (руск.: Константин Александрович Муллер; 5 ліпеня 1905, Санкт-Пецярбург — 15 красавіка 1993, Масква, Расія) — беларускі і расійскі балетмайстар, балетнік. Заслужаны дзеяч мастацтваў Беларусі (1956).

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Скончыў у 1926 годзе Ленінградскае харэаграфічнае вучылішча. У 19261946 (з перапынкам) і 19601973 гадах працаваў у розных тэатрах, у т.л. ў 1931—1937 гадах у Вялікім тэатры ў Маскве. У 19371941 гадах саліст і балетмайстар, у 19461960 галоўны балетмайстар Дзяржаўнага тэатра оперы і балета Беларусі.

У 19601963 гадах балетмайстар тэатраў Казані, Данецка, Львова, Кішынёва. У 19631971 гадах балетмайстар Варонежскага тэатра оперы і балета. Займаўся педагагічнай дзейнасцю. Памёр 15 красавіка 1993 года ў Маскве.

Творчасць[правіць | правіць зыходнік]

На беларускай сцэне з вялікай эмацыянальнасцю выканаў партыі Зігфрыда («Лебядзінае возера» П. Чайкоўскага), Вацлава («Бахчысарайскі фантан» Б. Асаф'ева), Базіля («Дон Кіхот» Л. Мінкуса), Раба («Карсар(руск.) бел.» А. Адана).

Як балетмайстра яго вылучалі музыкальнасць, імкненне да драматычнай апраўданасці харэаграфічнага вырашэння, што найбольш рэалізавана ў беларускіх балетах «Князь-возера» В. Залатарова (1949, Дзяржаўная прэмія Беларусі 1950), «Салавей» М. Крошнера (1950), «Падстаўная нявеста» Г. Вагнера (1958); у класічным і сучасным рэпертуары: «Марная засцярога(руск.) бел.» П. Л. Гертэля (1938 і 1959), «Дон Кіхот» (1941, 1946), «Лебядзінае возера» (1938), «Спячая прыгажуня(руск.) бел.» (1954), «Шчаўкунок» (1956) Чайкоўскага, «Канёк-Гарбунок(руск.) бел.» Ц. Пуні і «Бахчысарайскі фантан» (абодва 1949), «Доктар Айбаліт» І. Марозава(руск.) бел. (1951).

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]