Лагазінка
| Лагазінка | |
|---|---|
| Характарыстыка | |
| Даўжыня | 14 км |
| Басейн | 49 км² |
| Вадацёк | |
| Выток | |
| • Месцазнаходжанне | за 2 км на паўднёвы захад ад вёскі Сялец |
| • Каардынаты | 54°11′56″ пн. ш. 27°42′27,40″ у. д.HGЯO |
| Вусце | Гайна |
| • Каардынаты | 54°15′03,90″ пн. ш. 27°49′24,60″ у. д.HGЯO |
| Ухіл ракі | 5,8 м/км |
| Размяшчэнне | |
| Водная сістэма | Гайна → Бярэзіна → Дняпро → Чорнае мора |
|
|
|
| Краіна | |
| Рэгіён | Мінская вобласць |
| Раён | Лагойскі раён |
   |
|
 выток вусце |
|
|
— выток, — вусце |
|
Лагазі́нка, Лаго́зійка, Лагаза — рака ў Лагойскім раёне Мінскай вобласці Беларусі, правы прыток ракі Гайна (басейн Дняпра).
Назва
[правіць | правіць зыходнік]Пярвейшая форма назвы захавалася ў назве вёскі Лагаза.
На думку А. Рогалева, у складзе гідроніма Лагаза (Лагазінка) маецца корань лог-, які суадносіцца з геаграфічным тэрмінам лог — «нізіна, лагчына, шырокі яр, даліна». Слова лог этымалагічна звязана з дзеясловам ляжаць. Другая частка гідроніма -аз(а) уяўляе сабой сцёрты геаграфічны тэрмін са значэннем «рака, ручай, вадацёк»[1].
Гідраграфія
[правіць | правіць зыходнік]Даўжыня ракі 14 км[2]. Плошча вадазбору 49 км². Сярэдні нахіл воднай паверхні 5,8 м/км. Пачынаецца за 2 км у напрамку на паўднёвы захад ад вёскі Сялец, вусце на заходняй ускраіне вёскі Дабрэнева. Цячэ па Мінскім узвышшы. Рэчышча каналізаванае на працягу 6 км (ад вёскі Лагаза да вусця). На рацэ каля паўночнай ускраіны вёскі Лагаза плаціна і сажалка (плошча 0,22 км²).
Крыніцы
[правіць | правіць зыходнік]- ↑ А. Ф. Рогалеў. Тапанімічны слоўнік Лагойскага раёна Мінскай вобласці (назвы населеных пунктаў) // Бласлаўлёнай зямлі неўміручыя скарбы: Народная духоўная культура Лагойшчыны. Кн. 1. Гомель, 2013. С. 187.
- ↑ Агульная характарыстыка рачной сеткі Мінскай вобласці / Даведнік «Водныя аб’екты Рэспублікі Беларусь» Архівавана 20 кастрычніка 2016. (руск.)
Літаратура
[правіць | правіць зыходнік]- Блакітная кніга Беларусі : Энцыклапедыя / рэдкал.: Н. А. Дзісько і інш. — Мн.: БелЭн, 1994. — 415 с. — 10 000 экз. — ISBN 5-85700-133-1.
- Природа Белоруссии: Популярная энциклопедия / Редкол.: И. П. Шамякин (гл. ред.) и др. — 2-е изд. — Мн.: БелСЭ, 1989. — С. 179. — 599 с. — 40 000 экз. — ISBN 5-85700-001-7. (руск.)
- Ліст карты N-35-68. Выданне 1988 г. Стан мясцовасці на 1984 г. (руск.)