Сноўка (прыток Ушы)
Выгляд
| Сноўка | |
|---|---|
| | |
| Характарыстыка | |
| Даўжыня | 20 км |
| Вадацёк | |
| Выток | |
| • Месцазнаходжанне | каля вёскі Малаеды |
| • Каардынаты | 53°08′40,80″ пн. ш. 26°28′18,20″ у. д.HGЯO |
| Вусце | Уша |
| • Месцазнаходжанне | на ўсход ад вёскі Еськавічы |
| • Вышыня | 162[1] м |
| • Каардынаты | 53°13′57,10″ пн. ш. 26°32′20″ у. д.HGЯO |
| Размяшчэнне | |
| Водная сістэма | Уша → Нёман → Балтыйскае мора |
|
|
|
| Краіна | |
| Рэгіён | Мінская вобласць |
| Раён | Нясвіжскі раён |
|
|
|
Сно́ўка[2] — рака ў Нясвіжскім раёне Мінскай вобласці Беларусі, левы прыток ракі Уша (басейн ракі Нёман).
Даўжыня Сноўкі 20 кіламетраў. Пачынаецца каля вёскі Малаеды, упадае ва Ушу за 900 метраў на ўсход ад вёскі Еськавічы. Рэчышча каналізаванае. Каля вёсак Каменка, Высокая Ліпа і Тарэйкі створаны сажалкі.
Назва
[правіць | правіць зыходнік]На думку К. Бугі, назву гэтай ракі (Сноў) славяне прынеслі з сабою са славянскай прарадзімы з-за Прыпяці і яна суадносіцца з назвамі рэк Сноў (прыток Дзясны) і Снова (прыток Тускара)[3].
Назва ракі Сноўка тлумачыцца ад і.-е. *(s)nāu- // nāu- «плысці, цячы»: *snū > sny > Snъve, Snъvь; сюды ж ст.-інд. snāuti «цячы, сачыцца, абмывацца»; гр. νεω (з *snevō) «плыву»; параўн. яшчэ snāpáyati «крапаць, плаваць», авест. snaδa- «ліць»[4].
Крыніцы
[правіць | правіць зыходнік]- ↑ Республика Беларусь. Атлас охотника и рыболова: Минская область / Редактор Г. Г. Науменко. — Мн.: РУП «Белкартография», 2009. — С. 24, 30. — 60 с. — 20 000 экз. — ISBN 978-985-508-174-7. (руск.)
- ↑ БелЭн 2002.
- ↑ K. Būga. Rinktiniai raštai. III. Vilnius, 1961. P. 883-884.
- ↑ Етимологічний словник літописних географічних назв Південної Русі. Київ, 1985. С. 144.
Літаратура
[правіць | правіць зыходнік]- Сноўка // Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 15: Следавікі — Трыо / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн. : БелЭн, 2002. — Т. 15. — С. 71. — 552 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0035-8. — ISBN 985-11-0251-2 (т. 15).
- Республика Беларусь. Атлас охотника и рыболова: Минская область / Редактор Г. Г. Науменко. — Мн.: РУП «Белкартография», 2009. — С. 24, 30. — 60 с. — 20 000 экз. — ISBN 978-985-508-174-7. (руск.)