Вяча (рака)
| Вяча | |
|---|---|
 | |
| Характарыстыка | |
| Даўжыня | 40 км |
| Басейн | 297 км² |
| Вадацёк | |
| Выток | |
| • Каардынаты | 54°11′27″ пн. ш. 27°39′07″ у. д.HGЯO |
| Вусце | Заслаўскае вадасховішча |
| • Каардынаты | 53°59′53″ пн. ш. 27°26′56″ у. д.HGЯO |
| Размяшчэнне | |
| Водная сістэма | Свіслач → Бярэзіна → Дняпро → Чорнае мора |
|
|
|
| Краіна | |
| Рэгіён | Мінская вобласць |
| Раёны | Лагойскі раён, Мінскі раён |
   |
|
 выток вусце |
|
|
— выток, — вусце |
|
 Медыяфайлы на Вікісховішчы | |
Вяча — рака ў Лагойскім і Мінскім раёнах Беларусі, колішні прыток Свіслачы (басейн Дняпра), упадае ў Заслаўскае вадасховішча.
Назва
[правіць | правіць зыходнік]Паводле К. Бугі, адпачатны выгляд назвы меў быць Ventė або Venčia, і яна таго ж паходжання, што і назва літоўска-латвійскай ракі Вэнта, ад кораня *ven(t)- «гнуцца; гнуць»[1][2].
Гідраграфія
[правіць | правіць зыходнік]Даўжыня 40 км. Вадазбор 297 км². Сярэднегадавы расход вады ў вусці 0,8 м³/с. Агульнае падзенне 80 м. Сярэдні нахіл воднай паверхні 2 ‰.
Пачынаецца на паўночны захад ад в. Селішча Лагойскага раёна, цячэ па Мінскім узвышшы, упадае ў Заслаўскае вадасховішча каля в. Сёмкава Мінскага раёна. Даліна трапецападобная, шырынёй 200—300 м. Схілы спадзістыя і ўмерана стромкія, вышыня іх каля 2,5 м. Берагі нізкія, спадзістыя. Пойма шырынёй 50—100 м. Рэчышча звілістае, ад вусця на 13 км каналізавана і часткова абвалавана. Шырыня ракі ў межань 4—8 м.
На рацэ вадасховішча Вяча, зоны адпачынку Вяча і Мінскае мора.
Зноскі
Літаратура
[правіць | правіць зыходнік]- Ресурсы поверхностных вод СССР. Описание рек и озёр и расчёты основных характеристик их режима. Т. 5. Белоруссия и Верхнее Поднепровье. Ч. 1–2. – Л., 1971.
- Природа Белоруссии: Попул. энцикл. / БелСЭ; Редкол.: И. П. Шамякин (гл. ред.) и др. — Мн.: БелСЭ, 1986. — 599 с., 40 л. ил. (руск.)
- Блакітная кніга Беларусі : Энцыклапедыя / рэдкал.: Н. А. Дзісько і інш. — Мн.: БелЭн, 1994. — 415 с. — 10 000 экз. — ISBN 5-85700-133-1.